|
بايد اين مطلب را قبول كنيم، كه انسان در هر كارى كه انجام مى دهد بايد احتمال شكست را در آن كار بدهد. و نبايد توقع داشته باشيم كه كارمان صد در صد همراه با پيروزى باشد. ولى آنچه را در ضمن كار بايد توجّه كنيم اين است كه عوامل شكست را بشناسيم، و آنها را در كارمان دخالت ندهيم و اگر يك يا چند بار در عملى شكست خورديم، دقّت كنيم و بينديشيم كه علّت شكست را پيدا كنيم. تا در موارد بعد عمل دچار آن نشويم. در روايت آمده كه مؤمن از يك ناحيه دو بار گزيده نمى شود، اگر دفعه اوّل مواجه با عدم موفقيّت شد در دفعه دوم حساب شده عمل مى كند.
و آنچه ما را در كارها موفق مى كند و مى توانيم بر آنچه از ناحيه روزگار به ما مى رسد فائق و پيروز شويم، تعقل و انديشيدنِ صحيح است، على((عليه السلام)) فرمودند: «لايستعان على الدهرالاّ بالعقل; تنها به وسيله عقل مى توان بر(مصائب و سختى هاى) روزگار كمك طلبيد».
به هر حال نبايد نااميد شد با فكر و مشورت با اهل انديشه و فكر و يارى خدا و توجّه به عنايت اولياء و معصومين((عليهم السلام)) در كارها موفقيّت به دست مى آيد.
|