|
آزادي در اسلام يعني رهايي از بندگي غير خدا . اين جمله گرچه بسيار كوتاه است اما معناي آن بي اندازه وسيع است . غـيـر خـدا يـعـني هواهاي نفساني خود انسان ياانسان هاي ديگر كه به صورت استعمار و استحمار ظهور و بروز مي كند . اما آزادي به معنايي كه امروزه در غرب رايج است هيچ گاه مطلوب اسلام نيست . حتي كساني كه آيه شريفه لا اكراه في الدين را به آزادي عقيده تفسير نموده اند , درست نيست . زيـرا اساس همه جوامع و عقايد اسلامي توحيد است و با اين وجود چگونه ممكن است اسلام آزادي عقيده را تجويز و تشريع نمايد . آيا ميان آزادي عقيده و توحيد تناقض آشكار وجود ندارد ؟ به عبارت ديگر عقيده به معناي حصول ادراك تصديقي امري اختياري نيست تا از آن منع شود يا آزاد شمرده شود . آنچه منع و الزام مي پذيردملتزم شدن به لوازم عقيده است . لـوازمـي از قـبيل عمل و دعوت و احتجاج و استدلال بر عقيده از طريق گفتار و نوشتار , و فاسد كـردن عـقـايـد مـردم 000 طبيعي است كه هيچ اجتماعي و هيچ قانوني چنين اجازه اي به كسي نخواهد داد . البته آزادي اظهارنظر و عقيده در بحث مساله ديگري است كه در جاي خود بايد به آن پرداخت .
| جواب : |