|
داشتن دوستان فراوان اشكالى ندارد چون در ارتباطات يكى از كليدهاى موفقيت است مشروط بر آن كه اين دوستان و دوستىها آدمى را در مسير كمال قرار دهد.
همنشين تو از تو، به بايد تا تو را عقل و دين بيفزايد
دوستىها همانند شمشير دولب است: يك سوى آن پيشرفت و سعادت است و سوى ديگر آن تباهى و بدبختى و در اين جا است كه دوستان ناباب اثر خود را مىگذارند و اگر به بررسى علل انحراف و بدبختىها بپردازيم خواهيم ديد كه دوستان ناباب، از جمله مؤثرترين عوامل در اين زمينه بودهاند.
بنابراين بايد به هوش بود و نقض موثر دوستىها را در جهتگيرى زندگى فراموش نكرد. قرآن مجيد در اين زمينه فرموده است: «روزى كه مردم ظالم دست حسرت به دندان گرفته و گويند: اى كاش من در دنيا با پيامبر (ص) راه دوستى در پيش مىگرفتم. واى بر من اى كاش فلان شخص را دوست نمىگرفتم كه رفاقت با او مرا از ياد خدا بازداشت». آرى دوستى با شيطان، براى انسان مايه خذلان و گمراهى است.
پرسمان
|