|
امام زينالعابدين (علیه السلام)، در دعايى كه در ماه شعبان خوانده مىشود (شجرة النبوة و موضع الرسالة) مىفرمايد: خدايا اين ماه پيغمبر تو سيد رسولان است و آن ماهى است كه آن را به رحمت و رضوان خود آكندهاى. شيوه رسول خدا (صلی الله علیه وآله) [در اين ماه] اين بود كه آن را روزه مىداشت و شب زندهدارى مىكرد براى تواضع به تو در گرامى داشتن و بزرگداشت آن و به همين حال بود تا هنگام مرگش. پس اگر گفته مىشود شعبان ماه پيامبر است، به اين جهت است كه پيامبر اكرم (صلی الله علیه وآله) علاقهمند به اين ماه بود و در اين ماه به صورت ويژهاى به عبادت، نماز، روزه و مناجات با خالق يكتا مىپرداخت. خود پيامبر (صلی الله علیه وآله) نيز در روايتى مىفرمايد: «شعبان ماه من است» و لزومى ندارد كه ولادت يا وفات حضرتش در اين ماه باشد تا ماه رسول خدا باشد.
|