|
خداوند متعال انسان را خلق فرمود و تمام چيزهايى را كه لازمه رسيدن او به قله تكامل انسانى و كمالات الهى است به او عنايت كرده است و ملاك كرامت و بزگوارى را تقوا قرار داده و فرمود: إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اَللَّهِ أَتْقاكُمْ، گرامىترين شما در نزد خداوند با تقواترين شماست(1) بندگى خداوند و رسيدن به مقام قرب حق تعالى به مكان خاص و لباسى ويژه نياز ندارد انسان در هر جا و در هر شغل و هر لباس مىتواند بنده واقعى خداوند باشد و پلههاى نردبان تكامل را به سرعت طى كند مشروط به اينكه تابع فرامين الهى و عامل به احكام خداوندى باشد و اين از ويژگىهاى دين مبين اسلام است كه در هر شرايط مىتوان بنده خوب خدا بود البته شكى نيست كه امكان تكامل و صعود در بعضى محيطها و شغلها به لحاظ مساعد بودن زمينه بيشتر است و موانع راه تكامل كمتر است در محيطى كه آلودگى كم و بندگان صالح فراوانتر باشد و دوستان سالم و فهيم و باصفا زيادتر يافت شود زمينه رشد فراهمتر است و لذا در قرآن كريم در چند مورد به مومنانى كه در مكانى نامناسب قرار دارند و براى آنها عمل به وظيفه دينى و احكام الهى در آن مكان وجود ندارد و يا تحت فشار مشركان و كافران قرار دارد دستور هجرت مىدهد تا با تغيير محيط زندگى بتوانند به وظيفه الهى خود عمل نمايند و دستوراتى كه در مورد معاشرت با دوستان صالح و پرهيز از همنشينى با دوستان ناباب در زمينه ايجاد جوى مساعد براى رشد و تكامل است.
پىنوشت
(1) (سوره حجرات 13)
|