|
در قرآن آيات متعددى است كه از روح و روان دشمن و از عمق كينههاى او پرده بر مىدارد و بيان مىكند كه دشمن براى اهل ايمان چه آرزوهايى دارد، از جمله:
1. دشمن براى ما سختى و دردسر مىخواهد و با هر نوع پيشرفت و رفاه ما مخالف است. «ودّوا ما عَنِتُّم»(آلعمران، 118.) («عَنِت» به معناى دردسر است)
2. دشمن براى ما غفلت مىخواهد، غفلت از سرمايهها، قدرتها و امثال آن. «ودّ الّذين كفروا لو تغفلون»(نساء، 102.) بنابراين، هر سخن و برنامه و حركتى كه مسلمانان را غافل كند، گامى در جهت اهداف و خواستههاى دشمن است.
با هوشيارى بايد از امكانات نظامى و اقتصادى حفاظت كرد. «ودّ الّذين كفروا لو تغفلون عن أسلحتكم و أمتعتكم»(نساء، 102.)
غفلت امّت اسلامى حمله غافلگيرانه و شبيخون دشمن بىدين را در پى خواهد داشت. «فيميلون عليكم ميلةً واحدة»
3. دشمنان آرزو مىكنند تا شما از دين و مكتب خود دست برداريد. «ودّوا لو تكفرون»(نساء، 89.) و اگر به اين آرزو نرسند، لااقل براى شما آرزوى تسليم و سازش دارند. «ودّوا لو تدهن فيدهنون»(قلم، 9.) يعنى دوست دارند شما با آنان مداهنه كنيد تا آنان نيز با شما مداهنه كنند. اين نمونهاى از آرزوهاى دشمن است.
آنان دوست ندارند كه ببينند مسلمانان صاحب پيامبرى بزرگ، كتابى بى تحريف و چشم اندازى وسيع هستند به گونهاى كه مكتب آنان بر تمام اديان غالب شود و با تمام تبعيضات نژادى، اقليمى، زبانى، خرافات، تحريفات، عوام فريبىها مبارزه كند. آرى، دشمن براى شما هيچ خيرى نمىخواهد. «ما يودّوا الّذين كفروا من أهل الكتاب و لا المشركين أن ينزّل عليكم من خير من ربّكم»( بقره، 105.)
دو نكته مهم از اين آيه استفاده مىشود؛
يكى اينكه در اين حقّه و كينه و روش مبارزه، گاهى اهل كتاب و مشركان، همفكر و همدست هستند.
نكته ديگر آنكه دشمنان حتى از رسيدن مقدار كمى خير به شما ناراحتند. «من خير» ولى حسادت حسودان هيچ اثرى در اراده و لطف خدا ندارد. خداوند به هركس كه حكمتش اقتضا كند، هر چه بخواهد مىدهد. «و اللّه يختصّ برحمته من يشاء»
|