|
دلائل متعدّدى براى اين تشبيه قرآن بيان شده است: «أيُحِبُّ أحدكم أن يأكل لحم أخيه مَيتاً»(سوره حجرات، آيه 12.)
1- مُرده، روح ندارد تا از خود دفاع كند و شخصى هم كه مورد غيبت قرار مىگيرد، حضور ندارد تا از خود دفاع كند.
2- غيبت، ريختن آبرو است و آبرو كه رفت، قابل جبران نيست. همانگونه كه گوشت مرده، اگر كنده شود، قابل جبران نيست.
اگر مالى گم شود، قابل جبران است امّا آبرو كه رفت، ديگر جبرانش شبيه محال است و تفاوتى هم نمىكند كه به قصد جدّى باشد يا از روى شوخى و مزاح، زيرا در هر دو صورت، آبروى طرف مىريزد.
3- گوشت به تدريج رشد مىكند ولى يكباره خورده مىشود، آبرو هم به تدريج پيدا مىشود ولى غيبت كننده يك مرتبه آن را مىريزد.
انسان سالها زحمت كشيده تا وجهه و آبرويى كسب كرده است و شما با غيبت كردن، نتيجه زحمات او را نابود مىكنيد.
|