|
شخصى برق سالن و تالار عروسى را خاموش و فرار مىكند. اگر او را براى مجازات دستگير كنند، كيفر عادلانه زمانى است كه تمام حوادثِ پيش آمده را به حساب آورند. مثلاً:
به خاطر تاريكى ظرفهايى شكسته شد. دو نفر از پلهها افتادند. سر چند نفر به ستون خورد. شيرينىها ريخت. اطفالى ترسيدند و گريه كردند. براى خارج شدن از سالن تاريك، زمان زيادى تلف شد. خانوادههاى عروس و داماد از مهمانها خجالت كشيدند.
آرى، تمام آثار خاموش شدن سالن، بايد محاسبه و بر اساس آن، جريمه تعيين شود.
قرآن در اين زمينه مىفرمايد: «نَكتُبُ ما قَدّموا و آثارهم»(سوره يس، آيه 12.) هم خود اعمال را مىنويسيم و هم آثار آنها را.
در حديث مىخوانيم: هر كس كار خوبى را بنا نهد، پاداش تمام كسانى كه به آن كار عمل كنند، بدون آنكه از عامل كم شود، به او داده مىشود. همان گونه كه اگر كسى راه بدى را به روى مردم باز كند، در گناه تمام كسانى كه در آن راه پا نهند شريك است.
«مَن سَنّ سُنَّة حَسنةً عُمِل بها من بَعده كان له أجره و مثل اُجورهم من غير أن ينقصّ من اُجورهم شيئا و مَن سَنّ سُنَّة سَيِّئة فَعُمل بها بعده كان عليه وزره و مثل أوزارهم من غير أن يَنقصّ من أوزارهم شيئاً»(كنزالعمّال، حديث 43079.)
گاهى يك نفر ديگرى را سيگارى يا معتاد مىكند و دومّى نفر سوم را و او نفر چهارم را، نفر اول در گناه نفرات بعدى شريك است.
در حديث مىخوانيم: والدين در تمام كارهاى خير فرزندان شريكند و معلّم كلاس اول، در پاداش تحصيل دورههاى بعد شريك است.
|