|
براى مبارزه با گناه مستمر راهكارهاى زير مىشود: 1. ايجاد باور نسبت به زشتى گناه: باور با اعتقاد فرق دارد باور آن پيشنهاد اعتقاد راسخى است كه در دل نفوذ كرده است مثلا براى شخص غسال اعتقاد ترسيدن از مرده به باور دل تبديل شده است. از اين رو شب هم از مرده نمىترسد ولى غير غسال چون به اين مطلب باور ندارد از مرده مىترسد. قبح گناه هم بايد ر شود و صرف اعتقاد كافى نيست. اسباب باور آفرين الف) شناخت قبح گناه در اين باره بايد يك سير مطالعاتى داشته باشيد تا زشتى گناه را بشناسيد (ر. ك: (گناهان كبيره» شهيد دستغيب و «گناهشناسى» آقاى محسن قرائتى). ب) توجه به و رواياتى كه در مذمت گناه وارد شده است پس به شناخت گناه اكتفا نكنيد در مذمت و سرزنشهايى كه از گناهكاران شده تأمل نماييد و به عواقب بد گناه يشيد. ج) فكر در عاقبت تلخ گناه در اين مرتبه بايد انديشيد كه عواقب گناهان اگر دامنگير ما شود چه فضاحت و محنتى را براى خود فراهم كردهايم. حضرت على (ع) مىفرمايد: «فاتقوا الله عبادالله تقيه ذى لب شغل التفكر قلبه و انصب الخوف بدنه بندگان خدا تقواى الهى پيشه كنيد تقواى شخص عاقلى كه تفكر قلبش را مشغول كرده و خوف بدنش را به تعب انداخته است» (ميزان الحكمه ج 7 ص 540 ر 15902). د) فكر در مرگ در اين مرحله به خود بباورانيم كه مرگ حق است و روزى با پروندهاى سياه از اين دنياى فانى خواهيم رفت و تمام آن مذمتهاى گناه و عواقب آن به سراغ ما خواهد آمد. آن روز راه برگشتى وجود رد و هيچ ياورى براى ما نخواهد بود. در نتيجه بايد دل بلرزد و از تلقين و باور يك چنين واقعيتى انكارناپذير چشم بگريد. حضرت على (ع) مىفرمايد: «من اكثر كر الموت قلت فى الدنيا رغبته هر كس زياد به ياد مرگ باشد رغبتش به دنيا كم مىشود» (همان ج 9 ص 247 ر 18863). يعنى ياد مرگ نه تنها دل را از حبت گناه خالى مىكند بلكه رغبت به دنيا را هم از آن مىزدايد. 2- ترك زمينه گناه: اگر زمينه گناه چشم گوش دست و يا ديگر اعضاى بدن است بايد دقيقاً تحت مراقبت در آيند و مهار گردند. اگر دوست ناباب محيط نا مناسب و يا هر ينه ديگرى است بايد از بين برود و گرنه با فراهم بودن زمينه گناه گناه نكردن مخصوصاً براى جوان كارى بسيار دشوار مىشود. 3. مراقبه و محاسبه: محدوده اين مراقبه و محاسبه انجام دادن واجبات و ترك محرمات است. از اول صبح راقب نفس باشيد تا حتى يك گناه از آن صادر نشود. اول هر كارى كمى مكث كنيد كه اگر حرام است فوراً آن را ترك نماييد. همين كه در مرتبه اول به طور جدى برخورد نكنيد احتمال ابتلاى به گناه خيلى بيشتر خواهد بود. شبانگاهان به فس بپردازيد كه آيا كارها را با مراقبه انجام دادهايد يا نه؟ هر روز و هر شب محاسبه م ترك گناه را تجديد كنيد. در پايان سه مطلب قابل ذكر است: 1. تذكر در مورد مرگ در ابتدا روزى نيم ساعت در مكانى خلوت باشد. اگر اثر خود را نشان داد تهاى يك بار كفايت مىكند. 2. نتيجه تابع عمل است بنابراين دستورات دقيقاً بايد عمل شود. 3. با فرض عمل به دستورات چه بسا نتيجه مطلوب در دراز مدت حاصل شود (مخصوصاً اگر گناه ملكه شده باشد). بنابراين نبايد به چند ماه اكتفا كرد.
|