صفوة التفاسير

معارف اسلامی

آشنایی با قرآن

کتاب شناسی

صفوة التفاسير

مؤلف:

علامه سيد عبدالله بن محمدرضا علوى حسينى، مشهور به «شبّر» (م 1242 ق).

زندگينامه و اظهار نظرها:

وى در سال 1188 ق در نجف به دنيا آمد و سپس همراه پدرش به كاظمين مهاجرت نمود و تا هنگام وفات آنجا ماند. وى يكى از علماى مهم عصر خويش، فقيهى آگاه، محدّثى خبير، مفسرى متبحر و جامع علوم معقول و منقول بود. در اخلاق كريمه آيتى بود و به عنوان يكى از بزرگان اماميه و فردى با مقام و منزلت رفيع شناخته شده بود. او همه عمر پربركت خويش را صرف تأليف و تصنيف نمود و تا توانست آثار گرانبهايى به جامعه اسلامى به ويژه جامعه تشيع تقديم كرد كه همواره مورد استفاده حوزه هاى علمى قرار گرفته و در بستر زمان رواج روز افزون مي يابد.
وى در رشته هاى مختلف علوم اسلامى همچون: فقه، حديث، تفسير، معارف و اخلاق صاحب نظر بود و در تمامى اين زمينه ها تأليفات سودمندى دارد. در حديث، جامع الاخبار وى با بحارالانوار علامه مجلسى همسواست. مؤلف، در فقه و معارف و اخلاق نيز نوشته هاى فراوانى دارد.

استادان:

سيد محمدرضا شبّر، سيد محسن اعرجى، شيخ جعفر نجفى، شيخ احمد بن زين الدين احسائى.

شاگردان:

عبدالنبى كاظمى، شيخ اسماعيل، سيد على عاملى، سيد حسين، شيخ محمدجعفر دجيلى، شيخ محمدرضا، شيخ احمد بلاغى، شيخ محمد اسماعيل خالصى.

تأليفات:

الحق اليقين فى معرفة اصول الدين، تفسير القرآن الوجيز، انوار اللامعة فى شرح الجامعه، احسن التقويم، شرح نهج البلاغه، زينة المؤمنين و اخلاق المتقين، سفينة النجاة، مصابيح الانوار، تعداد كل تأليفات مؤلف به 63 عدد مى رسد.[1]
معرفى اجمالى كتاب: اين تفسير يكى از بهترين تفاسير در نزد شيعيان است كه تا به حال نوشته شده است. مؤلف مقدمه اى نسبتاً طولانى نگاشته و آن را در شانزده بخش تنظيم كرده و در آن به طور گسترده از مسائل مختلف سخن گفته است كه اين مقدمه خود رساله اى مستقل در علوم قرآنى شمرده مى شود. وى سپس به تفسير آيات به روشى مزجى و تركيبى پرداخته و گاه از قرائت، شرح واژه ها، اعراب از حيث لغت و نحو و گاه بلاغت سخن گفته است.
علامه شبر در اين تفسير، به تفسير آيات بر اساس روايات وارد شده از ائمه معصوم - عليهم السلام - پرداخته و كمتر آراى ديگران را آورده و به مباحث فقهى و كلامى نيز، به مناسبت، با دقت و ظرافت كامل وارد شده است. اين تفسير، همان گونه كه از نامش پيدا است، گزيده اى از تفاسير پيش از وى است. مؤلف دو تفسير ديگر به نامهاى الجوهر الثمين و تفسير وجيز هم دارد.

وضعيت نشر:

اين تفسير به زبان عربي توسط موسسه دارالهجره قم در سال 1412 ه.ق به چاپ رسيده است.

پی نوشت:

[1]. مقدمه مصابيح الانوار، سيدعبدالله شبر.

محمدرضا ضميري- کتابشناسي تفصيلي مذاهب اسلامي، ص 519- 520

دفعات نمایش : 43

تاریخ: 1387.7.27

اخبار معارف اسلامی

بزرگترين آسيب در تبليغ دين بدعت‌هاست

سوگ واره عکس با عاشوراییان برگزار می‌شود

اندیشه عاشورا، ریشه یزیدیان را می خشکاند

جذبه محبت امام حسین (ع) می تواند ما را به خدا ...

حمایت قاطع از نظام بزرگترین وظیفه ما در این زمان ...

نگذارید خرافات جای معارف را بگیرد

انقلاب ما، از پيام عاشورا بهره برده است

همایش شعر عاشورایی در قم برگزار شد