نقش سرنوشت چين در آينده دنيا

در سال جاري و در سايه سياست‌هاي نادرست کشور چين در بخش مصرف انرژي، اين کشور به يکي از بزرگ‌ترين توليد کننده هاي گازهاي گلخانه‌اي تبديل گرديده است. به علاوه، ابر سياه و تيره‌اي از دود در بسياري از شهرهاي اين کشور قابل مشاهده است و بسياري از رودهاي چين به انواع موادشيميايي و سمي خطرناک آلوده گرديده‌اند.
اما در سال‌هاي اخير، تعدادي از کارشناسان با طرح ايده «بودجه کربن» در صدد پايان دادن به بي‌توجهي‌هاي موجود در زمينه مصرف انرژي‌هاي فسيلي برآمده‌اند تا مشکلات فراوان ناشي از مصرف آنها کاهش يابد. و البته بايد دانست که آينده کره خاکي ما نيز به اقداماتي وابسته است که ما از هم اينک بايد در اين راه بکوشيم.
اگر يک دهه قبل به شما گفته مي‌شد که ال گور بزرگ‌ترين کنسرت «راک» تاريخ را با دو ميليارد بيننده با محوريت تغيير آب و هواي کره زمين برپا مي‌کند، بهت‌زده مي‌شديد. اما امروز چهل و سومين رئيس‌جمهور ايالات متحده که به روشي دموکراتيک هم برگزيده شده است، در برنامه «لايوارث» به مردم سراسر دنيا نسبت به وجود ترکيبات شيميايي و فيزيکي در اتمسفر کره زمين هشدار مي‌دهد. اما همه نبايد نسبت به وضعيت يک نقطه از کره زمين نگران باشند: کشور چين.
امسال،‌ اين کشور در مورد توليد گازهاي گلخانه‌اي، جايگاه ايالات متحده را برخلاف پيش‌بيني‌هاي پيشين تسخير خواهد نمود. به علاوه، در سايه تداوم شرايط کنوني، تا سال 2030 ميلادي، مجموع گازهاي گلخانه‌اي توليد شده در خاک چين، از مجموع گازهاي توليدي کل کشورهاي صنعتي فراتر خواهد رفت.
تغييرات به وجود آمده در اين کشور چنان گسترده است که گويي ما با سومين انقلاب صنعتي تاريخ روبه‌رو شده‌ايم. البته نتايج اين وضعيت هم قابل ذکر است؛ چرا که در يک دهه اخير، بيش از 100 ميليون انسان گرسنه در چين، از اين وضعيت خارج گرديده‌اند. اين شرايط به بهاي ايجاد يک فاجعه زيست‌محيطي به دست آمده که اگر اين شرايط همچنان ادامه يابد، باز هم گرسنگي و فقر به اين کشور باز خواهد گشت. بدين ترتيب، اين دايره بسته بار ديگر هويدا مي‌شود.
اينک شهرهاي چين در چنبره ابرهاي تيره‌اي از دود محاصره شده است که آسمانخراش‌ها را از طبقه سي‌ام به بعد، غيرقابل مشاهده مي‌نمايد. اگر شما در شهر پکن زندگي نماييد، از هواي آن تنفس کنيد، ريه‌هاي شما وضعيتي دقيقاً با تأثير استعمال 20 نخ سيگار با سطح نيکوتين بالا تحمل خواهد نمود.
پنج رودخانه بزرگ چين نيز امروزه تا چنان حدي آلوده به مواد سمي گرديده که حتي تماس بدن با آنها نيز خطرناک است. حتي رودخانه «پيدل» اين کشور، نام خود را به «اژدهاي سياه» تغيير داده، چرا که آب سياه اين رود به انواع موادشيميايي و سمي خطرناک آلوده گرديده است.
بايد دانست که تأثيرات گرم شدن کره زمين بر چين بسيار گسترده بوده است. نيمي از جمعيت چين در مناطق ساحلي شرقي اين کشور زندگي مي‌کنند که آب اين منطقه در سال‌هاي اخير تا 1 متر بالا آمده است. رودخانه‌هاي اصلي چين از ديرباز با آب شدن برف‌هاي هيماليا بهار پرآب مي‌گرديدند؛ اما اين اوضاع در حال تغيير است؛ چرا که تا زماني که مردم اين کشور به آب اين رودخانه‌ها براي آشاميدن، کشاورزي و بهداشت نيازمندند، بايد همچنان از اين آب‌ها بهره گيرند.
چگونه ما مي‌توانيم از اين اعتراضات در جهت بهبود شرايط بهره ببريم؟ و آيا هوجين تايو رييس جمهور چين، همانند جورج بوش با حاميان جنبش‌هاي سبز به مبارزه خواهد پرداخت؟ «شبکه اقدامات حوزه آب و هوا»، کشور چين را در زمينه استانداردهاي آب و هوا، در ميان 56 کشور دنيا، در رتبه 54 قرار داده است. به علاوه، اگر چه ديکتاتوري کمونيستي حاکم علاقه خود به اين مسايل را بيان نموده است، اما هرگونه فعاليت در اين زمينه، با بيشترين محدوديت ممکن روبه‌روست. مثلاً سال گذشته يک شهروند چيني به نام تان کاي تنها به دليل اقدام در جهت تأسيس يک گروه زيست‌محيطي، روانه زندان گرديد.
اما همچنان ناگفته‌هايي در اين زمينه وجود دارد. هر فرد چيني هم اينک نيز معادل يک چهارم هر شهروند آمريکايي و يک دوم شهروند اروپايي گازهاي گلخانه‌اي توليد مي‌کند. به علاوه، آنها معتقدند که حجم گسترده‌اي از اين آلودگي‌ها، متعلق به کشورهاي پيشرفته غربي است. چرا که ما اروپايي‌ها با انتقال کارخانجات آلوده کننده توليدي خويش به چين و نه کاهش مصرف، به اين وضعيت دامن زده‌ايم. و منزل من و شما مملو از کالاهايي است که در اين کارگاه‌ها و کارخانجات غيراستاندارد و آلوده‌کننده ساخته شده‌اند.
ما نبايد فريب تصوير رسانه‌اي عرضه شده در مورد وجود يک مردم کوته فکر در چين را بخوريم. چرا که در اين کشور، افراد زيادي وجود دارند که در جهت حفظ محيط زيست با دولتشان مبارزه مي‌کنند. ماه قبل، يک راه پيمايي گسترده زيست‌محيطي در شهر «ژيانگ من» برپا گرديده بود. هرچند دولت اين کشور 000/20 نفر از شرکت‌کنندگان را تهديد نمود که شغل خود را از دست خواهند داد و يا مجازات مي‌شوند.
ما چگونه مي‌توانيم در کنار اين چيني‌ها معترض قرار بگيريم؟ و ما چگونه مي‌توانيم چيني‌ها را مجبور به پيوستن به يک توافق نامه جهاني در راستاي کاهش توليد گازهاي گرم‌کننده کره زمين نماييم؟
در سال‌هاي اخير، يک روش جديد در جهت توسعه کشورهاي فقير به وجود آمده است که بر اساس اين طرح پيشنهادي، سطح گازهاي گلخانه‌اي در اتمسفر در سطحي معين نگاه داشته شده و نقطه برگشتي نيز تعيين نمي‌گردد.
کارشناسان به اين سطح از توليد گازهاي گلخانه‌اي، «بودجه کربن» مي‌گويند.
امروزه تنها راه منصفانه در جهت تقسيم بودجه کربن دنيا، اختصاص يک مقدار برابر از اين سهميه، به هر انسان ساکن کره خاکي مي‌باشد. لذا براساس اين طرح، به هر کشور براساس جمعيت آن، بودجه‌اي اختصاص مي‌يابد. بدين ترتيب دو مرحله وجود دارد: در گام اول،کشورهاي ثروتمند ملزم خواهند بود که اين حق را در جهت توليد گاز بيشتر، از کشورهاي فقير خريداري نمايند، چرا که کشورهاي فقير در فرآيند آلودگي و گرم شدن آب و هواي کره زمين سهمي ندارند. در گام دوم نيز، کشورهاي فقير به صورتي آهسته، حجم توليد گازهاي گلخانه‌اي خود را افزايش مي‌دهند، در حالي که رشد توليد اين گازها در کشورهاي ثروتمند بسيار گسترده‌تر است. در اين ميان، نياز به دستيابي به تعادل، بسيار ضروري خواهد بود.
اين الگو تنها الگويي خواهد بود که مي‌تواند به گونه‌اي مؤثر مردم چين را ملزم به کاهش حجم توليد گازهاي گلخانه‌اي‌شان نمايد تا اثرات معضل گرم شدن تدريجي زمين کمرنگ‌تر گردد.
در اينجا يک عامل پيچيده وجود دارد؛ چرا که حتي اگر ما مردم اين کشور را ترغيب به چنين کاري نماييم، آيا قادر به توجيه حزب کمونيست چين (CCP) خواهيم بود؟ اين حزب دقيقاً ‌مطلع است که قدرتش وابسته به ايجاد يک رشد اقتصادي کمرشکن در يک کشور پرجمعيت فاقد آزادي‌هاي سياسي و در عين حال خواهان درآمدهاي بيشتر مي‌باشد. آنها در برابر هر محدوديتي مي‌ايستند و لذا هنگامي که از بزرگ‌ترين نويسنده حوزه محيط زيست چين «تانگ ژيانگ» خواسته شد تا بزرگ‌ترين معضل اين کشور در حوزه محيط زيست را اعلام نمايد، وي چنين گفت: «دموکراسي اگر شما دموکراسي نداشته باشيد، شما نمي‌توانيد حفاظت واقعي از محيط زيست را هم داشته باشد.»
لذا ما نياز به يک رويکرد دوگانه در برابر حجم گسترده گازهاي گلخانه‌اي توليد شده در خاک چين هستيم. يعني در ابتدا بايد ما با مردم چين عادلانه برخورد نماييم و از فعالان حوزه دموکراسي در داخل اين کشور حمايت کنيم. لذا آنها مي‌توانند ديکتاتوري‌هاي حاکم را به پذيرش شرايط خود، وادار نمايند. به علاوه، ما بايد تنفر و انزجار خود را از عملکرد ابر شرکت‌هاي غربي نظير ياهو و گوگل، اعلا نماييم، چرا که آنان ضمن همراهي با ديکتاتوري حاکم در چين، از محدوديت‌هاي گسترده و سانسورگري موجود در شبکه اينترنت در اين کشور، حمايت نموده و بدين ترتيب ورود کاربران چيني به سايت‌هاي محيط زيستي و گروه‌هاي سبز غيرممکن گرديده است.
بله، اين نکته صحيح است که برنامه‌هايي نظير Live Earth به گونه‌اي مناسب از شهر شانگ‌هاي آغاز گرديده‌اند. اما مبارزه عليه گرم شدن کره زمين، ممکن است در شهرهايي سياه و آلوده و عصباني ما از بين برود و يا شعله‌ورتر گردد. ميليون‌ها نفر حامي اين حرکت‌ها هستند و آينده کره زمين به اين امر وابسته است که ما تا چه حد از اين اقدامات استقبال نماييم.

ـ ژوهان هري
منبع: ماه نامه - سياحت غرب - 1386 - شماره 55، بهمن

مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات آموزشگاه رایانه اخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهانبانک سوال و جوابجوان امروزدانلود نرم افزار