تكثر قومي ـ فرقه اي از شاخصه هاي بافت جمعيتي ايران است ودشمنان نظام اسلامي، با آگاهي از اين ويژگي و بهره برداري هدفمند ازابزارهاي جنگ رواني، همسو با گسترش تهديدهاي برون مرزي،برنامه ريزي مي كنند تا ناسيوناليسم قومي و حمايت مادي ـ معنوي خزنده از جريان هاي افراطي وهابيت و سلفي گري را نيز در جهت گسترش اختلاف ميان شيعيان و سني هاي داخلي و منطقه اي افزايش دهند كه در صورت عدم تبيين يك راهكار يا راهبرد مناسب، مي تواندوحدت، همبستگي و انسجام ملي را با چالش روبرو كند كه در صورت تحقق مي تواند، تهديدهاي نويني را عليه امنيت ملي ايران به وجودآورد.در شرايط كنوني، هدف مطلوب امريكا، انگلستان و اسرائيل ازگسترش واگرايي هاي قومي ـ فرقه اي، تضعيف اقتدار و مشروعيت سياسي ـ ايدئولوژيك حاكميت، افزايش نا امني در داخل و جلوگيري ازشكل گيري يك نظام امنيت دسته جمعي توسط كشورهاي عربي ـاسلامي خاورميانه است ؛ براي مثال يكي از ابزارهاي تهاجم نرم افزاري انگلستان، از اوايل قرن بيستم تاكنون، ايجاد فرقه هاي جديد، مانندبهائيت در ايران به وهابيت در عربستان، قادريه در هندوستان و... ياگسترش ناسيوناليسم قومي مانند پان عربيسم، پان تركيسم و پان ايرانيسم است و مشاهده مي شود كه در شرايط حساس كنوني نيز،رگه هايي از اين سياست، به صورت هدفمند و مديريت شده عليه امنيت ملي و تماميت ارضي كشور در حال برنامه ريزي است.
به همين منظور در اين گزارش، به اهداف مخالفان نظام اسلامي ايران، در گسترش تنش هاي قومي فرقه اي و راهكاري خنثي سازي آن اشاره مي شود.
اهداف مخالفان نظام ج.ا.ايران براي گسترش تنش هاي قومي ـفرقه اي در ايران مهم ترين اهداف ايالات متحده، انگلستان و اسرائيل، از گسترش واگرايي هاي قومي ـ فرقه اي در داخل كشور و منطقه عبارت است از:
1. افزايش شكاف سياسي ـ فرهنگي ميان جمهوري اسلامي ايران با كشورهاي عربي سني منطقه از ابزارهاي قدرت نرم مخالفان نظام اسلامي ايران، براي جلوگيري ازشكل گيري نظام امنيت منطقه اي، افزايش فضاي بي اعتمادي ميان ايران و كشورهاي عربي ـ اسلامي منطقه است كه در جنگ رواني جديدايالات متحده، دامن زدن به تفاوت هاي قومي ـ فرقه اي سر لوحه راهبردنظريه پردازان امريكا قرار دارد.كشورهاي غربي با اتهام هايي همچون كمك ايران به شيعيان عراق،لبنان، بحرين، يمن و عربستان و نقض حقوق اقليت هاي قومي ـمذهبي تلاش مي كند، كشورهاي همسايه را به اقدام متقابل و دخالت درامور داخلي ايران، از طريق تحريك گروه هاي قومي استان هاي مرزي وتبليغ فرقه هايي همچون وهابيت ترغيب كند و از طرفي توجه حاكمان كشورهاي عربي را به جاي تمركز بر تجاوزها و اهداف توسعه طلبانه رژيم صهيونيستي، متوجه جمهوري اسلامي ايران كند. اشاره پادشاه اردن مبني بر ايجاد هلال شيعه توسط ايران در خاورميانه، تا اندازه اي بيانگر تأثير پذيري حاكمان عربي منطقه از جنگ رواني امريكاست.
2. تضعيف انسجام ملي مردم ايران در استان هاي مرزي ايران، به ويژه در هرمزگان، سيستان و بلوچستان،خوزستان، كردستان، آذربايجان غربي و خراسان شمالي، رگه هايي دال بر گسترش تنش هاي قومي ـ فرقه اي متأثر از دخالت عوامل خارجي مشاهده مي شود؛ به گونه اي كه شواهد نشان مي دهد، ايالات متحده وانگلستان، برنامه ريزي كوتاه مدتي (در كمتر از يك سال آينده) را براي افزايش واگرايي داخلي، با تاكيد بر دو عامل قوميت و فرقيت تدارك ديده اند و هرگونه تضعيف انسجام ملي، رابطه مستقيمي با ديپلماسي فعال هسته اي، سياست هاي خاورميانه اي ايران و قدرت مانور مذاكرات ديپلماتيك خواهد داشت.پيش بيني مي شود عوامل ستون پنجم دشمن كه از آن سوي مرزهاهدايت مي شود، با برنامه ريزي ترور بعضي رهبران اهل تسنن و انتساب آن به حاكميت ايران، بسترهاي لازم، را براي منازعات قومي، فرقه اي فراهم كنند كه در اين ميان، رسانه هاي صوتي ـ تصويري وابسته به آنان نيز با ايجاد جنگ رواني، به گسترش فضاي بي اعتمادي كمك خواهندكرد و با هدايت هدفمند مسير منازعات، دامنه آن را در كشور گسترش داده و پس از تحقق پيش زمينه هاي آن، خود را بر روي موج حمايت ازاقليت هاي قومي ـ فرقه اي سوار كرده و از ايران در موضوع هاي موردمناقشه امتيازگيري مي كنند.
در شرايط كنوني مهم ترين عوامل موجد واگرايي در داخل ايران، سه گروه فرقه هاي قومي، مذهبي و سياسي الحادي و مخالف نظام است.هر يك از اين عوامل خود مي تواند، چالش هايي را براي امنيت ملي ايجاد كند؛ ولي چالش وقتي به بحران تبديل مي شود كه يك گروه معارضي، تركيبي از عوامل فوق را داشته باشد.براي مثال گروهاي كومله كردستان، تركيبي از دو عامل (قوميت وفرقه) را دارند يا گروهك منافقين (سازمان مجاهدين خلق ايران)، ازتركيب دو عامل مكاتب الحادي مذهبي ـ سياسي بهره برداري مي كنندكه نشأت گرفته از ماركسيسم است و تلاش مي كند خود را با بعضي جنبه هاي اسلامي به صورت آراسته جلوه دهد.
برنامه مخالفان نظام ايران اين است كه در داخل كشور موج ناسيوناليسم قومي ايجاد كنند و تمايلات تجزيه طلبانه را به ويژه درمناطق كردنشين، آذري نشين و عرب زبان تقويت كنند كه تهديدمستقيمي عليه تماميت ارضي كشور، به عنوان يكي از شاخصه هاي مهم امنيت ملي است.از طرفي در قانون اساسي ايران، دين رسمي كشور اسلام است كه يك عامل مهم همگرايي در جامعه است ؛ ولي پلوراليسم ديني هنگامي كه بافرقه هاي الحادي عجين گردد، افزون بر اينكه عامل همگرايي نيست،بلكه موجد واگرايي به ويژه در استان هاي مرزي كردنشين و بلوچ نشين است.فرقه گرايي سياسي نيز مي تواند، استقلال حاكميت سياسي دولت مركزي را مورد چالشي قرار دهد ؛ مانند گروهك منافقين، كنگره اكراد،كنگره جهاني آذربايجان، جبهه ملي بلوچستان و جبهه دموكراتيك مردمي خلق عرب (اهواز) كه از مهم ترين فرقه هاي سياسي مخالف نظام مقدس اسلامي ايران هستند.
پيش بيني مي شود كه در ميان مدت، ايالات متحده و انگلستان برنامه ريزي كنند كه بين رهبران سه گروه فرقه هاي ديني، سياسي ومذهبي در خارج كشور همگرايي به وجود آورند و با سازماندهي و حمايت مالي ـ سياسي از آنان، تحت عنوان مفاهيم عوام پسندانه، مانند حقوق بشر، پتانسيل تهديدهاي درون مرزي را براي امتيازگيري در عرصه خارجي و تبديل ايران به عنصري منفعل افزايش دهند؛ به ويژه در اتخاذاين روش بين دموكرات ها و جمهوري خواهان ايالات متحده نوعي انسجام فكري و وحدت رويه وجود دارد و راهبرد دموكرات ها بطور سنتي تغيير رژيم يا تغيير رفتار از طريق گسترش نا امني هاي داخلي با تاكيد برمؤلفه هاي قدرت نرم، به ويژه مفهوم نسبي حقوق بشر است.
علي رغم وجود اختلافات عميق در عقايد تشكيلاتي و مرامنامه فرقه هاي مختلف سياسي ـ مذهبي، آنان تلاش مي كنند، با ايجاد يك چار چوب نظري فراگير و تهيه محورهاي مشترك عليه نظام، گام مهمي را براي جلب حمايت امريكا و انگلستان بر دارند.
در اين راستا نخستين نشست گروه هاي قومي، به تاريخ 83/12/1 درشهر لندن برگزار شد و تندي مواضع نمايندگان آذربايجاني و عرب ها به حدي بود كه حتي حاضر نبودند، به فارسي تكلم كنند و اصرار داشتند كه بايد به زبان انگليسي صحبت شود. آنان در پايان نشست سازمان جديدي به نام (كنگره مليت هاي ايران فدرال) را به تصويب رساندند وبا صدور بيانيه اي هشت ماده اي، اساسنامه همكاري و هماهنگي احزاب شركت كننده را معين كردند.اين كنگره در نشست خود به تاريخ 84/9/5 در لندن، به منظورافزايش ارتباط با مقام هاي اتحاديه اروپا، (كميته روابط بين الملل كنگره مليت هاي ايران فدرال) را تشكيل داد كه در گزارش رايزني هاي خود با اتحاديه اروپا، از استقبال سران اين اتحاديه با تشكيل ائتلافي ميان مجموعه اي از اپوزيسيون هاي ايراني خبر داد.(1)اين گروه ها در خلال نشست هاي خود، با صدور بيانيه هايي عليه نظام جمهوري اسلامي، برنامه ريزي مي كنند كه آشوب هاي قومي ـ فرقه اي رادر ايران دامن زنند و با راه اندازي سايت اختصاصي WWW.CONGERE.COM، به دنبال برجسته كردن هر موضوع فدراليسم و قوميت ها در ايران هستند.
3. بستر سازي براي حركات افراطي و ايجاد آشوب هاي قومي ـ فرقه اي مسلحانه در بيشتر موارد، تمايلات فرقه اي با افراط گرايي عجين مي شود كه اين خود بر دامنه تهديدها مي افزايد، زيرا رهبران فرقه هاي مختلف،دستورهاي خود را نشأت گرفته از يك پشتوانه مذهبي مي دانند كه توجيه مناسبي براي طرفداران آنها، در انجام حركت هاي افراطي است.افرادي كه عضو فرقه هاي مذهبي الحادي اند، اعمال خشونت طلبانه خود را به ارزشي هاي ايدئولوژيك كاذب منشعب مي كنند و از آغاز توسطرهبران سياسي ـ مذهبي خود شست و شوي مغزي شده تا آمادگي رواني لازم را براي اجراي خواست رهبران خود داشته باشند.پس از اينكه شست و شوي مغزي لازم در ميان اعضا ايجاد شد،رهبران اين گروه ها تماس هاي فيزيكي خود را با بدنه كاهش داده، باشبكه بندي اعضا (به گونه اي كه هر شبكه اطلاعي از مكان و عمليات شبكه ديگر نخواهد داشت) و بهره گيري از تكنولوژي مدرن اينترنت،برنامه ريزي مي كنند تا با مخاطبان به صورت كد گذاري شده و رمزدارارتباط برقرار كنند و آنان را به سمت عمليات هاي خشونت طلبانه، ازقبيل بمب گذاري و ترور در داخل كشور، به ويژه انسان هاي مرزي (به دليل افزايش شانس فرار تروريست ها به خارج از كشور و تنوع هاي قومي ـ فرقه اي در اين استان ها) هدايت و تشويق كنند.
رهبران اين گروه هاي الحادي نيز، براي جلب حمايت هاي مالي ـسياسي، به صورت غير مستقيم و خزنده، خود را با عوامل خارجي مخالف نظام (مدارك وزارت اطلاعات بيان گر مداخله دو كشور امريكا وانگلستان در انفجارهاي خوزستان و سيستان و بلوچستان است) ارتباطداده و اهداف سياسي آنان را از طريق ابزار تروريسم دنبال مي كنند و درنهايت، اين اعضا هستند كه به صورت غير مستقيم، به عنوان دستاويز وعروسك خيمه شب بازي، در اختيار قدرت هاي منطقه اي و جهاني قرارخواهند گرفت.
راهكارهاي مهار تنش هاي قومي ـ فرقه اي ايران مهم ترين راهكارهاي جمهوري اسلامي ايران براي تضعيف و مهارسناريوهاي تهديد ذاتي مخالفان نظام اسلامي به صورت فهرست وارعبارت است از:
1. افزايش رايزني فرهنگي ميان انديشمندان اسلامي حوزه علميه قم و نجف با علماي اهل تسنن.
2. افزايش رايزني ميان كارگزاران نظام و نخبگان شيعه و سني حوزه علميه و مراجع تقليد، به منظور اطلاع رساني به آنان از اهداف مشترك غرب، براي تغيير مهندسي بافت سياسي، فرهنگي و اجتماعي ايران.
3. فعاليت هدفمند و كاناليزه رسانه هاي، تصويري، نوشتاري و ديداري (اينترنت).
براي مثال صدا و سيما با دعوت از روشنفكران ديني و رجال اهل تشيع و تسنن در داخل كشور و ارايه برنامه هاي هدفمند و كاناليزه شده،به ويژه در شبكه هاي استاني مرزي كه در آن اقليت هاي قومي و هم وطنان سني مذهب زندگي مي كنند، نقش مهمي را در انسجام وحدت ميان شيعه و سني در داخل كشور ايفاء مي كند.
4. جلوگيري از افراط و تفريط در مراسم مذهبي.
5. آسيب شناسي موارد تنش زاي قومي ـ فرقه اي، در داخل كشور ومنطقه كه در اين ميان نقش مراكز وزارت اطلاعات در استان هاي مرزي و رايزن هاي فرهنگي ـ اطلاعاتي در سفارتخانه هاي ايران در كشورهاي همسايه و لندن برجسته است.
6. ايجاد ميز مخصوص مطالعات قومي ـ فرقه اي در سه وزارتخانه اطلاعات، كشور و علوم.
7. بستر سازي براي افزايش مشاركت سياسي اقوام ايراني.
8. تقويت زير ساخت هاي فرهنگي و ترويج فرهنگ همگرايي ميان اقوام ايراني.
9. توجه بيشتر به توسعه اقتصادي در مناطق قومي.
10. اجتناب كارگزاران نظام در سطح ملي و استاني، از اظهار نظرها واقدام هايي كه مي تواند، شائبه مرزبندي ميان شيعيان و سني ها را درداخل كشور ايجاد كند و خوراك تبليغاتي لازم را در اختيار ابزار جنگ رواني غرب قرار دهد.
11. تقويت و توسعه روابط دو جانبه با كشورهاي همسايه.
اين راهكار با توجه به اينكه اكثر استان هاي مرزي ايران، نوعي تشابه فرهنگي ـ زباني با كشورهاي همسايه دارند، بهتر نمود مي يابد؛ براي مثال خوزستان عرب زبان، عراق و كويت، آذربايجان ايران با آذربايجان شوروي و تركيه، كردستان ايران با كردستان عراق، ناحيه تركمن صحرا وشمال خراسان با كشور تركمنستان و بلوچستان ايران با بلوچستان پاكستان.
در زمينه كاهش اختلافات فرقه اي نيز گسترش روابط فرهنگي ـسياسي ميان ايران (به عنوان رهبر جهان تشيع) و عربستان (به عنوان رهبران تسنن) تا اندازه اي مي تواند از سطح منازعات فرقه اي در سطح داخلي و منطقه اي جلوگيري كند.
نتيجه گيري تضمين امنيت ملي از مهم ترين شاخصه هاي يك حكومت پويا ومقتدر است كه رجال سياسي، نظامي و امنيتي حاكميت خود را متعهد به تأمين آن مي دانند.شواهد نشان مي دهد كه در شرايط حساس كنوني، مهم ترين تهديدامنيت ملي در عرصه داخلي، مطالعه دقيق عوامل خارجي (آمريكا،انگلستان و اسرائيل) از دو عامل قوميت و فرقيت و استفاده ابزاري وتهديدآميز از آنان در جهت تضعيف حاكميت سياسي و تماميت ارضي ايران است كه هرگونه اعمال كاري در تضعيف و مهار سناريوي آنان مي تواند، در كوتاه مدت ساير حوزه هاي امنيت ملي را با چالش مواجه كند.جلوگيري از تبديل مشكلات قومي ـ فرقه اي به چالش و در نهايت بحران نيازمنديها و انسجام رويه ميان چند وزارتخانه و نهاد داخلي است كه مهم ترين آنان وزارتخانه هاي امور خارجه، اطلاعات، كشور و فرهنگ و ارشاد و سازمان صدا و سيماست و به دليل دوري از اقدام هاي موازي ولزوم انسجام فكري ـ رويه اي و انجام راهكاري هاي كاناليزه شده وهدفمند در اسرع وقت توجيه مي گردد. بخش مطالعات قومي ـ فرقه اي در معاونت امنيت داخلي شوراي عالي امنيت ملي تشكيل گردد، زيرا دراين شورا به دليل اينكه تمام رجال سياسي، نظامي و امنيتي حاكميت حضور دارند، بهتر مي توان بر روي يك راهكار كار آمد و قابل اجرا دراسرع وقت به تفاهم فكري ـ رويه اي دست يافت.
پي نوشت : 1- رجوع شود به گزارش (نگاهي به كنگره مليت هاي ايران فدرال)،معاونت حقوقي و امور مجلس وزارت اطلاعات، خرداد 1385 نويسنده: دلاور مقدم |