لايه هاى پنهان جنگ تحميلي

آمريکا نه تنها به طور پنهان جزء حاميان اصلى عراق در استفاده از سلاحهاى شيميايى و ميکروبى در جنگ عليه ايران بود بلکه از تصويب قطعنامه هاى سازمان ملل بر عليه عراق در استفاده از اين نوع سلاحها، جلوگيرى کرده و حتى در مواقعى اين حمايت را آشکارا بيان مى نمود. چنانکه “ريچارد مورفي” معاون اسبق وزير امور خارجه آمريکا اعلام مى کند: « تا زمانى که عراق از سلاحهاى شيميايى در دفاع از خاک خود و در مقياس محدود استفاده مى کند توسلش به اين سلاح “ قابل درک” است. از سوى ديگر حتى شوراى امنيت تحت فشار آمريکا درخواست ايران را براى استقرار هيئتى دائمى در تهران جهت بررسى و گزارش موارد کاربرد سلاحهاى شيميايى رد کرد.
“سرلشگر وفيق السامري” مسئول اسبق بخش ايران استخبارات عراق در مصاحبه اى اعتراف مى کند: هفته اى سه روز و گاهى تمام طول هفته را به سفارت آمريکا در بغداد مى رفتم و از آنها پاکتهاى سياه رنگى مى گرفتم که حاوى اطلاعات ماهواره اى از آخرين تحولات جبهه ايران بود. او در کتاب « ويرانى دروازه شرقي» در مورد اطلاعات ماهواره اى مى گويد: اين عکسها به گونه اى بود که ما به راحتى مى توانستيم تصاوير سربازانى که در پادگان هاى ايران در حال آموزش هستند را مشاهده کنيم، حتى کسى که در رژه دست و پايش را به اشتباه حرکت مى داد در اين عکس ها مشخص بود. هنگامى که کارخانه هاى سيمان را بررسى مى کرديم تعداد کيسه هايى که در روى کاميون‌ها قرار داشت را به راحتى شمارش مى کرديم، در عين حال ماهواره ها نتايج حملات هوايى و موشکى را نيز گزارش مى کرد.وى در بخشى ديگر از اعترافاتش به نقش شوروى سابق در ارائه اطلاعات اشاره مى کند و مى گويد: با پرداخت 2 هزار دلار به يک افسر اطلاعاتى روس تمام اطلاعاتى که در باره ايران مى‌خواستم به دست آوردم. چارلز فيليپ ديويد در کتاب «جنگ خليج فارس؛ توهم پيروزي» مى نويسد: شوروى با61 % بزرگترين تامين کننده نيازهاى تسليحاتى عراق است.“حسين الکامل” داماد صدام با سفر به بروکسل، طى امضاى قراردادى با دکتر جرالد بول -که با حمايت پنتاگون بر روى پروژه ساخت بزرگترين توپ دنيا(HARP( در دانشگاه مک گيل کانادا به فعاليت مى پرداخت- سفارش ساخت چهار سوپر توپ را با هزينه ده ميليون دلار داد که نمونه اوليه آن داراى لوله توپى به طول 56 متر و کاليبر 350 ميليمتر بود و طول لوله ها 107 متر و قطر دهانه آنها يک متر بود و در هر بار شليک گلوله اى حاوى ده تن مواد منفجره را پرتاب مى کرد و سه توپ ديگر تقريبا سه برابر اين توپ بودند. ساخت اين توپ با نام « بابل» در دامنه يک کوه در عراق آغاز شد.در راس کشورهاى اروپايى حامى جنايات جنگى صدام کشور آلمان قرار دارد، چندان که در توسعه و تجهيز عراق به سلاحهاى شيميايى مقام نخست را داراست. ساخت مجتمع سامره عراق به عنوان «بزرگترين کارخانه سلاح شيميايى جهان» در کارنامه تسليحاتى اين کشور به چشم مى خورد. شرکت آلمانى « کارل کولمب» در مجتمع سامره 6 خط توليد سلاح شيميايى به نام احمد، محمد، عيسي، عاني، مداى و قاضى را ايجاد کرد که اولين آنها در سال 1983(1362هـ.ش( و آخرين آن در سال 1986(1365هـ.ش( تکميل شد. از گاز خردل و اسيد پروسيک تا گازهاى عصبى سارين و تابون در اين کارخانه توليد مى شد و در خمپاره، راکت و گلوله هاى توپ جاسازى مى شدند. يک شرکت بلژيکى نيز به نام« سيکس کو» طى 4 سال 17 پايگاه هوايى و چند مقر نظامى در عراق ايجاد کرد. پروژه هاى “عکاشات” و “القائم” که از بزرگترين کارخانه هاى آمايشى و توليد فسفات در جهان بود توسط “سايبترا” کنسرسيوم بلژيکى بنا شد.“کارلوس کاردوئن” رئيس صنايع “کاردوئن” که با همکارى شرکتهاى آمريکايى فعاليت مى کرد، به تشويق مقامات ارشد شيلى بخصوص “ژنرال پينوشه” ديکتاتور سابق شيلى مقادير زيادى “زيکونيوم” را از آمريکا براى ساخت بمبهاى خوشه اى وارد و آن را براى عراق ارسال کرد.
فرانسه در ژانويه 1981، تحويل 60 فروند ميراژ 1F مجهز به موشک را که پيش تر به عراق متوقف شده بود از سر گرفت . هچنين در سال 1982( 1361 هـ.ش( به دنبال خروج ديپلمات هاى فرانسه از تهران اين کشور اقدام به تحويل 5 فروند هواپيماى سوپر استاندارد مجهز به موشک هاى اگزوست به عراق کرد. در سال 1986 سازمان هاى اطلاعاتى فرانسه بر آورد کردند که اگر فرانسه سه هفته از ارسال کمک به عراق خوددارى کند اين کشور شکست خواهد خورد.همزمان با تکميل رآکتورهاى هسته اى عراق توسط فرانسه، برزيل در سال 1979 جهت همکارى هاى هسته اى قراردادى ده ساله با عراق امضا کرد که بر اساس آن برزيل متعهد بود که مقادير زيادى اورانيوم طبيعى و غنى شده با درصد کم، تکنولوژى هسته اي، تجهيزات و آموزش مربوطه را در اختيار عراق قرار دهد.
معامله 6/1ميليارد دلارى طرح ولکان يکى ازشيرين ترين معاملات فرانسه با عراق بود. با خريد 83 توپى که موضوع قرارداد بود، عراق از شرکت فرانسوى TRT يک فيوز فوق العاده و پيچيده اى خريد که با نصب آن بر روى دماغه خمپاره، موجب مى شد تا خمپاره قبل از رسيدن به زمين منفجر گردد و تا يک کيلومترى همه موانع را درو کند. پس از بمباران شيميايى مناطق مختلف جنگى توسط عراق، ماموران سازمان ملل يکى از نمونه هاى بمب شيميايى عمل نکرده را در منطقه يافته و آن را ساخت کشور اسپانيا اعلام مى کنند.عراق 9 ميليون مين ضد نفر به ارزش 225 ميليون دلار را از شرکت «والسلا» که 50درصد آن تحت مالکيت شرکت فيات است خريدارى کرد و آن را درجنگ عليه ايران به کار بست.
بر اساس اسنادى که شرکت «اسنياتچينت »-که از مراکز هسته اى ايتاليا و وابسته به گروه فيات است- ارائه کرده است، اين شرکت با فروش چهار آزمايشگاه هسته اى و سه سلول داغ به کميسيون انرژى اتمى عراق موافقت کرده است. به اعتقاد “ويلسون” مدير بخش فيزيک دانشگاه هاروارد اين پروژه ايتاليايى سالانه 8 کيلو گرم پلوتونيوم در اختيار عراق قرار مى داد که براى توليد يک بمب اتم کافى بود. درست چند روز قبل از حمله صدام به ايران، عراق اعلام کرد که ايتاليا را به عنوان شريک عمده و اصلى خود براى تجهيز نيروى دريايى عراق و تربيت پرسنل عراقى انتخاب کرده است. همچنين مقرر شد 1200 افسر نيروى دريايى عراق در ايتاليا دوره ببينند. اين ترجيح دادن ايتاليا بر فرانسه و شوروى يک دليل استراتژيک داشت نه فني؛ عراق مى خواست باشگاه حاميان بين المللى خود را توسعه و تقويت نمايد.
شرکت سوئيسى به نام شرکت مهندسى « آلسا الوسوئيس» واحد توليدى خاصى در کارخانه “القائم” عراق ايجاد کرد تا با استخراج نمک هاى فلوئور، فلوئور آمونيم از اسيد فسفريک مايع به دست آورد که اين ماده در ساخت بمب اتم کاربرد دارد. در سال 1987(1366( برنامه هاى تسليحاتى عراق شتاب بى سابقه اى پيدا مى کند. شرکتهاى بزرگ توليد کننده باروت جنگى در اروپا که شامل 13 شرکت از کشورهاى سوئد، هلند، ايتاليا، بلژيک، سوئيس، آلمان، فرانسه، اسکاتلند، فنلاند مى شدند تمام تلاش خود را براى جلوگيرى از توقف جنگ به کار بردند، چراکه به برکت اين جنگ چرخ کارخانه هاى آنها سرعت بيشترى مى گرفت.

روزنامه رسالت/شماره 6215

مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات آموزشگاه رایانه اخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهانبانک سوال و جوابجوان امروزدانلود نرم افزار