چگونه ساعت خواب كودكان را تنظيم كنيم

بيشتر والدين هنگام مراقبت از فرزندانشان، خستگي ناشي از اين كار را با جان و دل مي‌پذيرند و حتي انتظار آن را نيز مي‌كشند، اما نگهداري از كودك در هر دوره سني مشكلات خاص خود را دارد، اما تا قبل از 7 سالگي كه فهم و درك كودك از مسائل اطرافش بيشتر و بهتر مي‌شود، دست و پنجه نرم كردن با مشكلات و مصائب نگهداري از كودك سخت‌تر است. چيزي كه در اين ميان اهميت زيادي دارد، چگونگي برخورد والدين با مسائل مربوط به كودك و راهكارهاي مقابله با مشكلات اوست. مشكلات و مسائل مربوط به اين رده سني كه اصطلاحا دوره قبل از مدرسه ناميده مي‌شود، بي‌شمار است و از جمله اين مشكلات، مسائل مربوط به زمان خواب كودك است. اين مشكل گاهي به علت اهمال والدين و اهميت ندادن آنها، حتي تا شروع زمان مدرسه به قوت خود باقي مي‌مانند و در آينده در پيشرفت درسي و بهره هوشي او اثر مي‌گذارند.
والدين بايد هنگام پديد آمدن مشكلات مربوط به خواب در كودكشان، با به كارگيري يك استراتژي و راهبرد مناسب، از عواقب سوء آن جلوگيري كنند تا هم به كودكشان كمك كنند، هم خودشان از خواب و استراحت شبانه بهره ببرند. بيشتر كودكان نسبت به ميزان توصيه شده پزشكان كمتر مي‌خوابند. متخصصان ميزان خواب مورد نياز كودك را در رده‌هاي سني مختلف چنين بيان مي‌كنند:
2 تا 3 ساله‌ها تقريبا به 12 ساعت خواب در شبانه‌روز نياز دارند كه اين ميزان چرت يا خواب نيمروزي را نيز در برمي‌گيرد.
7 تا 10 ساله‌ها معمولا به حدود 10 ساعت خواب نياز دارند.
10 تا 13 ساله‌ها بايد حدود 9 ساعت خواب شبانه داشته باشند. خواب ناكافي آثار و نتايج بدي خواهد داشت كه از جمله آنها مي‌توان به زودرنجي، كج‌خلقي، تاخير در واكنش، حافظه ضعيف و تمركز ناكافي و تعداد بي‌شماري از مشكلات وابسته به عدم سلامتي فيزيكي و رواني اشاره كرد.
وقتي فرزندتان از رفتن به تختخواب اجتناب مي‌كند و تا قبل از اين‌كه به خواب برود مرتب از تختخوابش خارج مي‌شود، دوست دارد شب را در رختخواب شما و در كنار شما بخوابد يا خيلي طول مي‌كشد تا به خواب برود، اين راهبردها را مد نظر داشته باشيد تا به كودكتان كمك كند كه راحت‌تر بخوابد:

نكات مهم قبل ‌از خواب

محيطي را براي اتاق خواب ايجاد كنيد كه براي خوابيدن مساعد باشد. وسايل الكتريكي را از اتاق خواب كودك برداريد؛ تلفن، تلويزيون، بازي‌هاي ويدئويي و رايانه‌اي را در دسترس قرار ندهيد.
اتاق خواب را خنك و تاريك نگه داريد. اگر كودكتان مقداري نور و روشنايي خواست، از چراغ خواب استفاده كنيد.
اگر فرزندتان قبل از خواب از بازي كردن با اسباب‌بازي‌هايش لذت مي‌برد، اسباب‌بازي‌ها را هنگام خواب از دسترس دور كنيد و آنها را در كمدي با دستگيره‌هاي غيرقابل دسترس براي كودك قرار دهيد.
‌خوابيدن در بستر و فراهم كردن چيزي براي كودك كه سبب آرامش و اطمينان خاطر او مي‌شود ساده است. به عنوان مثال، يك عروسك پشمي يا يك پتوي دلخواه به او بدهيد. اسباب‌بازي‌هاي اضافي ديگر، سبب حواس‌پرتي كودك مي‌شوند. در زمان خواب توجه كودك نبايد به چيزي جلب و حواسش پرت شود.
يك روال منظم براي زمان خواب ايجاد كنيد.
يك برنامه مرتب و كوتاه مدت قبل از فرا رسيدن زمان خواب براي كودك در نظر بگيريد كه شامل فعاليت‌هاي آرام و ساكتي باشد كه هر شب انجام مي‌شود. براي مثال، خوردن يك غذاي مختصر و خوراك سرپايي، پوشيدن لباس خواب، مسواك زدن دندان‌ها، دوش گرفتن، نيايش قبل از خواب يا خواندن يك كتاب. اين نكته حائز اهميت است كه اين فعاليت به صورتي مشابه و يكسان هر شب انجام شود، زيرا حفظ اين روال به فرزند شما مي‌فهماند كه زمان خواب نزديك شده و بايد براي خوابيدن آماده شود.
محيطي را براي اتاق خواب ايجاد كنيد كه براي خوابيدن مساعد باشد. تلفن، تلويزيون، بازي‌هاي ويدئويي و رايانه‌اي را در اتاق كودك قرار ندهيد
طول مدت اين برنامه بستگي به اين دارد كه شما چه مدت زماني را براي اين كار در دسترس داريد. هر شب بايد يك زمان مشخص و مشابه شب‌هاي ديگر را به اين كار اختصاص دهيد. اگر شما هم مانند اغلب خانواده‌ها، بعدازظهرهاي پرمشغله‌اي داريد و براي اين كار زمان نسبتا كوتاهي در نظر گرفته‌ايد بايد مطمئن باشيد كه مي‌توانيد هر شب اين كار را انجام دهيد.

زمان خواب

فرزندتان را وقتي هنوز بيدار است در تختخوابش بگذاريد. بچه‌ها با تمرين مي‌‌آموزند كه چطور به خواب بروند؛ يعني به روشي كه براي به خواب رفتن براي آنها انتخاب مي‌كنيد عادت مي‌كنند و خودشان را با آن وفق مي‌دهند. اگر هميشه فرزندتان را براي به خواب رفتن تكان مي‌دهيد، او به اين كار وابسته خواهد شد و اگر در طول شب به هر دليلي بيدار مي‌شود، براي به رختخواب بازگشتن به اين كار احتياج خواهد داشت. بنابراين سعي كنيد او را به بهترين روش عادت دهيد. اين كار هم براي آرامش شما و هم براي آسايش فرزندتان لازم است.
خوب است در اتاق كودك را نيمه‌باز بگذاريد. با اين كار خودتان هم احساس آرامش بيشتري مي‌كنيد. اگر او كوشش كرد فرار كند و از تختخوابش بيرون برود، او را به رختخواب برگردانيد و براي بقيه شب در را ببنديد.
به او شب بخير بگوييد. خودتان را از تختخوابش دور كنيد و از اتاق بيرون برويد.

بعد از زمان خواب

همه تلاش‌هايي را كه فرزندتان براي فراخواندن و حضور شما در اتاقش انجام مي‌دهد ناديده بگيريد و به آنها توجه نكنيد. ممكن است او از گريه كردن، لابه و زاري، التماس، چرب‌زباني و حتي چانه زدن بر سر اين موضوع، براي جلب توجه شما استفاده كند. اگرچه توجه نكردن به تلاش‌هاي كودك براي بيشتر والدين سخت و حتي دردناك است، اما اثرپذيري زيادي دارد و مشكلات مربوط به زمان خواب را نسبتا در يك دوره كوتاه زماني حل خواهد كرد.
اگر كودكتان از تختخواب بيرون آمد، فورا او را به تختخواب بازگردانيد. روش‌هاي خاص اين كار به شرح زير هستند.
او را بين بازوهايتان بگيريد و بلند كنيد. او را به تختخواب ببريد و آرام آنجا جاي دهيد. روانداز يا پتو را روي او بيندازيد. در طول اين زمان، با او صحبت نكنيد و هيچ نوع عاطفه و مهرباني‌اي به او ابراز نكنيد. او را بغل نكنيد، نبوسيد و نوازش نكنيد. به كودكتان اجازه ندهيد كه زمان خوابش را به تاخير بيندازد.
اگر كودكتان هنگام خواب رفتاري غير معمول نشان مي‌دهد، خوب است براي كنترل او به اتاقش برويد. هنگامي كه به اتاقش مي‌رويد، با او صحبت نكنيد، فقط بر او نظارت كنيد. اگر كودكتان ديگر شكايت نكرد و اعتراضي نداشت، حتما توجه و محبت شما را مي‌خواهد. اگر كودك بي‌تفاوت بود و واكنشي نشان نداد، مطمئن شويد مشكلي وجود ندارد؛ مثلا ببينيد پوشكش را كثيف نكرده، تب يا مشكل ديگري ندارد.
بر روشي كه در پيش گرفته‌ايد اصرار و پافشاري كنيد! وقتي كودكتان از تختخوابش بيرون مي‌آيد، او را به محل خوابش بازگردانيد. هر بار كه خواست فرار كند، او را بازگردانيد. اين كار ابتدا خسته‌كننده و وقت‌گير خواهد بود، اما در مدت طولاني، آسان‌تر خواهد شد.

براي كودك جايزه تعيين كنيد

به كودكتان براي رفتن به رختخواب و ماندن در آن جايزه بدهيد. جايزه مي‌تواند شامل اضافه كردن يك ستاره به يك نمودار تعيين رفتار باشد كه در نهايت با رسيدن ستاره‌ها به يك حد تعيين شده، جايزه‌اي به او تعلق مي‌گيرد، مثل دادن يك كورن فلكس به عنوان صبحانه يا پنهان كردن يك جايزه زير متكا. كودك بايد بداند چه نوع جايزه‌اي براي او در نظر گرفته شده، پس مطمئن شويد كه براي او توضيح داده‌ايد در قبال انجام اين كار خوب كه رفتن به رختخواب است، چه جايزه‌اي دريافت مي‌كند.

ملاحظات ديگر

اگر فكر مي‌كنيد كودكتان ممكن است يك مشكل پزشكي داشته باشد كه روي خوابش تاثير گذاشته يا گمان مي‌كنيد مريض است، در مورد نگراني‌تان با يك پزشك متخصص اطفال مشورت كنيد.
كابوس‌ها و وحشت‌هاي شبانه در بين بچه‌ها متداولند و وقتي كه رخ مي‌دهند، بايد به سرعت آسايش و آرامش را براي كودك فراهم كرد. شما مي‌توانيد اين كار را با گوش دادن به يك آهنگ آرامش‌بخش، صحبت كردن آرام و يا نوازش همراه با لالايي انجام دهيد و به محض اين كه آرام شد، او را به رختخوابش بازگردانيد.
هر چقدر برنامه خواب فرزندتان منظم‌تر و باقاعده‌تر باشد، خواب و بيداري او راحت‌تر خواهد بود. سازگاري و ثبات قدم در به كارگيري اين روش بسيار مهم است. حتي در تعطيلات آخر هفته يا تعطيلات تابستاني مدارس بايد روال را حفظ كنيد.
استوار و ثابت‌قدم باشيد و بر اين كه كودكتان هر شب به تنهايي در رختخواب خودش بخوابد اصرار كنيد. اگر به او اجازه دهيد وقتي كه مريض است به رختخواب شما بيايد ممكن است وقتي هم كه مريض نيست اين تقاضا را از شما بكند.
اگر فهميديد در طول شب كودك به رختخواب شما آمده است، بلافاصله او را به تخت خودش بازگردانيد.
خطرات زيادي در ارتباط با خوابيدن كودك در رختخواب والدين وجود دارد كه از آن جمله مي‌توان به افتادن كودك از روي تخت، بدخوابي كودك و والدين اشاره كرد. علاوه بر اين، اين عادتي است كه به طور باور نكردني غيرقابل تغيير مي‌شود و اگر با به كارگيري روش‌هاي گفته شده در پي تغيير آن برنيامد، مشكلات زيادي براي كودك و پدر و مادر ايجاد خواهد كرد.
شايد كودك شما در برابر به كارگيري اين روش ايستادگي كند، اما اگر شما در اين راه ثابت‌قدم باشيد، مدت زيادي طول نمي‌كشد كه او عادت مي‌كند.
توضيح نهايي اين كه، اجراي اين راهبرد سخت‌تر از آن چيزي است كه فكر مي‌كنيد، به هر شب به عنوان يك نبرد كوچك نگاه كنيد، چون جنگ‌هاي بزرگ نيز با پيروزي پيكارهاي كوچك به نتيجه مي‌رسند. اين روش‌ به شما كمك مي‌كند كه در جنگ زمان خواب كودك برنده شويد.

مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات آموزشگاه رایانه اخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهانبانک سوال و جوابجوان امروزدانلود نرم افزار