چرا جوانان جذب افراد ناباب می شوند

اینک به طور فزاینده‏ای با این نگرانی و پرسش والدین مواجه می شویم که چرا نوجوان و یا جوانشان جذب افراد ناباب شده است؟ این والدین متحیر و پریشانند از اینکه نوجوانشان با وجود مراقبت شدید آنان جذب دوستان ناباب شده و رفتار و اعمالشان به شدت عوض شده است. آنان می‏پرسند چرا فرزندشان که در کمال مراقبت، پرورش یافته و در دوران کودکی همه از او به عنوان بچه‏ای مؤدب و با نزاکت یاد می‏کردند، اینک به یکباره چنین پرخاشگر و
شرور شده است؟
برای پاسخ به این پرسش هر پدر و مادری باید دنیای نوجوانی را بشناسند و آن را درک نمایند.دوران نوجوانی از قدیم‏الایام دورانی دشوارتر از سالهای کودکی محسوب می‏شده است. به گونه‏ای که دوره نوجوانی را دوران طوفان و تنش شدید و دوره توانایی فوق‏العاده جسمانی، عقلی و عاطفی دانسته‏اند. در این دوره احساس نوجوان این است که دیگر آن کودک سابق نیست و چیزهایی را احساس می‏کند که در گذشته نسبت به آنان این احساس را نداشته و یا قادر به انجام اموری است که سابقا از انجام آنها ناتوان بوده است.

به طور کلی ویژگیهای نوجوانان را می‏توان به قرار زیر مشخص نمود:

از نظر بدنی در حال دگرگونی و تحول، از لحاظ عاطفی نابالغ، از جهت تجربه محدود و از دیدگاه فرهنگ تابع محیط است.
همه چیز می‏خواهد، اما در واقع نمی‏داند چه چیزهایی باید بخواهد.
فکر می‏کند همه چیز می‏داند اما در واقع چیزی نمی‏داند.
نه از مزایای کودکی بهره می‏برد، نه از امتیازات بزرگسالی.
مدام در رؤیا و تخیل زندگی می‏کند اما همیشه با واقعیات روبه‏رو است.
اکثریت دختران و پسران در طی دوران نوجوانی دستخوش دگرگونیهای زیستی و بدنی می‏شوند و تقریبا طرح دایمی چهره و بدن آنان نمایان می‏شود. در این دوران آنچه چشمگیر است قد کشیدن، ازدیاد وزن و ظهور ویژگیهای جنسی در دختران و پسران می‏باشد. رشد بدنی با دگرگونیهای فیزیولوژیکی به مانند رشد دستگاه تنفس، گردش خون و هر گونه دگرگونی حاصل از سوخت و ساز ارتباط دارد. در این مرحله استخوانهاو ماهیچه‏ها رشد سریعی دارند و تناسب رشد اندامها و شکل قیافه دگرگون می‏شود به این معنی که ساقهای پا نسبت به تنه سریعتر رشد کرده و در طول سالهای بعد دستها و پاها به اندازه نهایی خود می‏رسند.
ظهور بلوغ جنسی نقش مهمی در زندگی نوجوان به عهده دارد، زیرا در او توانایی فعالیتهای جنسی را به وجود می‏آورد. دگرگونیهای فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی وضع کاملاً تازه و مشهودی را در دختران و پسران ایجاد می‏کنند و این دگرگونیها سرآغاز زندگی بزرگسالی به شمار می‏آیند. بلوغ جنسی با ازدیاد ترشح هورمونها و تظاهرات آن آغاز شده و غالبا با رشد سریع قد و وزن همراه است و معمولاً چهار سال ادامه دارد.
هنجار بلوغ جنسی برای اکثر دختران میان 9 تا 11 سالگی است در صورتی که برای اکثر پسران میان 11 تا 15 سالگی می‏باشد. بنابراین به طور متوسط معمولاً پسرها دو سال دیرتر از دختران به جهش نمو و بلوغ می‏رسند. البته امروزه بر اثر بهبود شرایط زندگی، بهداشت و تغذیه بهتر، بلوغ غالبا زودتر از گذشته حاصل می‏شود. و وقتی نوجوان بالغ می‏شود اندیشه و احساس او نسبت به مسایل جنسی شدت بیشتری می‏یابد. هر چند نوجوانان واکنشهای متفاوتی نسبت به پدیده بلوغ از خود نشان می‏دهند اما دگرگونیهای نوظهور بدنی گاهی موجب تشویش و نگرانی بسیاری از آنان می‏شوند.
مهمترین دگرگونیهای بدنی در دوره نوجوانی ظهور ویژگیهای نخستین و ویژگیهای ثانوی است. منظور از ویژگیهای نخستین توانایی در امر تولید مثل است. ویژگیهای ثانوی عبارت است از رویش ریش و سبیل و دو رگه شدن صدا در پسران و بزرگ شدن سینه و لگن خاصره در دختران. گر چه پسرها به طور متوسط دیرتر از دختران بالغ می‏شوند اما در این زمینه تفاوتهای فردی زیادی وجود دارد. پسران دیررس به لحاظ سازگاری با محیط با دشواریهای خاصی روبه‏رو می‏شوند. پسران دیررس مضطرب و پرحرفند، خجالتی‏ترند و ساده و طبیعی رفتار نمی‏کنند. آنان در عین حال بی‏قرارند، رفتاری تحکم‏کننده دارند و توجه‏طلبند ومعمولاً در میان همکلاسی‏های خود از محبوبیت کمتری برخوردارند. حال آنکه پسرهای زودرس از اتکا به نفس و استقلال بیشتری برخوردار می‏باشند.
در مورد دختران، تأثیر سرعت رشد بر شخصیت آنان آنچنان چشمگیر نیست. از آنجایی که دختران زودرس در سالهای آخر دبستان رشد بیشتری نسبت به همکلاسی‏های خود دارند، ممکن است در این رابطه با مشکلاتی روبه‏رو بشوند. اما آنان در دوره راهنمایی معمولاً در میان همکلاسی‏های خود از اعتبار بیشتری برخوردار می‏شوند و در فعالیتهای مدرسه نقش رهبری را بر عهده می‏گیرند. در این مرحله روابط دختران دیررس همانند پسران دیررس با والدین و همسالان خود ممکن است رضایت‏بخش نباشد.
برخی از پدر و مادرها با مراقبتهای شدید و برقراری محدودیتهای طاقت‏فرسا، اجازه رشد به فرزندان خود نمی‏دهند. آنان به بچه‏های خود اعتماد نکرده و هرگز اجازه نمی‏دهند کودکشان به دلخواه خود عمل کند. آنان حتی در انتخاب نوع و رنگ لباس، نوع غذا و ... عقیده خود را به بچه‏شان تحمیل می‏نمایند.
تعدادی دیگر از پدر و مادرها با مهر و محبت و ناز و نوازش غیر متعارف و غیر قابل قبول جلوی رشد طبیعی کودکان خود را می‏گیرند. اینگونه والدین اجازه انجام هیچ کار و عملی را به بچه‏های خود نمی‏دهند، از ترس اینکه مبادا خطری متوجه آنها شود.
عده‏ای از پدر و مادرها با تحقیر و سرزنش بچه خود و ناتوان خواندن او اینگونه به او القا می‏نمایند که او از انجام هر کاری و در انجام هر کاری ضعیف و ناتوان است.
تعدادی دیگر از والدین بدون توجه به توان واقعی بچه‏های خود و بدون ارزیابی صحیح استعدادها و تواناییهای فرزندانشان و توقع بیش از حد توان آنها، اهدافی را برای فرزندان خود معین می‏نمایند که رسیدن بدان اهداف برای کودک غیر ممکن و یا بسیار سخت و بعید است. این دسته از والدین با دادن قول و وعده خرید وسیله مورد علاقه کودک یا وعده دادن جایزه به او، در کودک خود ایجاد انگیزه می‏نمایند تا او برای رسیدن به آن هدف با تمام وجود تلاش نماید. اما بدیهی است چون هدف دور از دسترس می‏باشد، کودک با شکست مواجه می‏شود. چنانچه این شکستها و ناکامیها مرتبا تکرار شوند و ظرف خاطرات کودک را پر بنمایند طبیعی است که پس از مدتی اینگونه به آن کودک القا می‏شود که ضعیف و ناتوان بوده و قادر به رسیدن به هیچ هدفی نمی‏باشد. بنابراین او پس از مدتی، خودباوری و اعتماد به نفسش را از دست خواهد داد.
عده‏ای دیگر از والدین، در مقابل چشمان بچه‏هایشان، تمامی مشکلات زندگی خود را به گردن بچه‏ها و به دلیل تولد آنان می‏اندازند و همه بدبختیها را حاصل وجود آنان تلقی می‏کنند. بدیهی است چنین کودکانی خود را «بد» بدانند و خود را مخل آسایش و آرامش پدر و مادرشان محسوب بدارند.
بدینگونه چنین افرادی در سنین نوجوانی و یا جوانی، با احساس حقارت و خودکم‏بینی، در مدرسه و کوچه و محل به دنبال تکیه‏گاهی می‏گردند. آنان به دنبال کسانی هستند که چون خودشان نبوده و نیستند. به دنبال کسانی که نمی‏ترسند، پرخاشگرند و با همه درگیر می‏شوند و در این میان بسیارند نوجوانان و جوانانی که جذب افراد شرور و خاطی می‏شوند. افرادی که از هیچ چیز و هیچ کس نمی‏ترسند. از معلم، مدیر، پلیس، پدر و مادر و از هیچ کس دیگری حرف شنوی ندارند. افرادی که همه قوانین و قواعد اجتماعی را نادیده گرفته و همه هنجارهای اجتماعی را می‏شکنند. آنان افرادی قلدر و زورگو هستند، از مدرسه فراری بوده و دست به یک اعمالی می‏زنند که از نظر نوجوان و جوان ما اعمالی قهرمانانه محسوب می‏گردند و بدین ترتیب است که کودک خوب و سربه‏زیر دیروز ما، جذب یک چنین افرادی شده و از آنان الگو می‏پذیرد. او دیگر حرف والدین خود را نمی‏پذیرد. خواهر و برادر کوچکتر خود را آزار می‏دهد و رفته‏رفته پا، جای پای دوستان ناباب خود گذاشته و از مسیر درست منحرف می‏شود و چه بسا چنین کودکان خوب و سربه‏زیر دیروز و نوجوان امروزی به دام باندهای منحرف افتاده تنها به این دلیل که دختر و پسر نوجوان ما می‏خواهند خلأ شخصیتی خود را پر کنند.

پیام زن -> آذر 1380، شماره 117
پدیدآورنده:رفیع افتخار،

مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات آموزشگاه رایانه اخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهانبانک سوال و جوابجوان امروزدانلود نرم افزار