توفان جواني

مي خواهم بيشتر بدانم، هيچ كس مرا درك نمي كند، مي خواهم خود را اثبات كنم... خشم ناخواسته و حالت هاي احساسي زودگذر، واژه ها و واكنش هايي است كه در سال هاي اوليه دوره جواني، ذهن هر فرد را به تسخير خود در مي آورد.

سال هاي ابتدايي دوران جواني به گفته روانشناسان توفاني در زندگي هر فرد محسوب مي شود كه وي را به سوي شكل دهي شخصيت و هويتش سوق مي دهد.در واقع، جواني به ظاهر مرحله اي از رشد است كه براي هر انساني اتفاق مي افتد، اما تغيير و تحول رفتاري دراين دوره به حدي است كه دوره پرالتهاب زندگي ناميده مي شود.البته مسايل مربوط به جوانان فقط درابعاد شخصيتي و فردي آنان خلاصه نمي شود و مشكلات اجتماعي اين طيف از بحث هاي پرچالش در سال هاي اخير در كشورمان بوده است.روانشناسان براين باورند كه مهمترين مشكل جوانان در جامعه كنوني ايران اين است كه تعريف مشخصي از هويت اجتماعي، فرهنگي و سياسي آنان در جامعه وجود ندارد.
دكتر «حسين ابراهيمي مقدم» روانشناس و استاد دانشگاه دراين مورد گفت: آن چه جوانان ما را دچار بحران روحي و رواني كرده، ازدواج و اشتغال نيست، بلكه آنان به دنبال يافتن هويت مشخصي هستند.
پژوهشي در مورد بررسي وضعيت هويت ايدئولوژيكي و ميان فردي نوجوانان دختر و پسر تهراني و مقايسه وضعيت و سبك هاي هويتي آنان نشان مي دهد، نوجوانان تهراني از نظر وضعيت هويتي كمتر در وضعيت اكتساب يا سبك اطلاعاتي هستند.
يافته هاي اين پژوهش نشان مي دهد نوجوانان تهراني از نظر هويت ايدئولوژيكي و ميان فردي بيشتر از همه در وضعيت مهلت مجاز و كمتر از همه در وضعيت اكتساب بودند.بين وضعيت هويت دختران و پسران تفاوت معني دار ديده شد و بين سبك هاي هويت با وضعيت هاي هويتي نيز ارتباط معني داري به دست آمد.سبك هويت نامتمايز اجتنابي بيشترين ارتباط را با وضعيت نامتمايز و سبك هويت هنجاري، بيشترين ارتباط را با وضعيت تفويض اختيار و سبك هويت اطلاعاتي بيشترين ارتباط را با وضعيت اكتساب نشان دادند.اين پژوهش پس رويدادي و از نوع مقطعي -توصيفي بوده است و در آن 467 نوجوان تهراني (235 دختر و 232 پسر) از چهار منطقه آموزش و پرورش تهران در مقاطع سوم دبيرستان و پيش دانشگاهي به صورت تصادفي انتخاب شده اند.
به گفته روانشناسان، گاهي جوان، هويت خود را در قالب پوشيدن لباس هاي غربي، پرخاشگري و برقراري ارتباط با همسالان خود نشان مي دهد.ابراهيمي مقدم بر اين باور است: جوانان خواسته ها و نيازهاي متعارفي دارند كه رفتار و عكس العمل غيرمنطقي در برابر آنان به طور طبيعي پيامدهاي ناخوشايندي به دنبال دارد.
وي افزود: اكنون غفلت از جوانان و بي توجهي به آرمان و نيازهاي معقول آنان بر ايجاد بحران، تنش و ناهنجاري هاي اجتماعي آنان دامن زده كه البته اين ضرر و زيان گريبان كل جامعه را خواهد گرفت.
اين روانشناس، نبود خط مشي صحيح و سياست گذاري براي جوانان، بي توجهي به بهره گيري از توانمندي ها، استعدادها و مشاركت ندادن آنان در فعاليت ها و برنامه هاي مختلف از سوي مسئولان اجرايي را از جمله دلايل بروز ناهنجاري هاي اجتماعي در جامعه عنوان كرد.
وي افزود: براي رفع مشكلات جوانان و زدودن هرگونه ناهنجاري اجتماعي، تبادل نظر، همفكري و مساعدت مسئولان با قشرهاي مختلف مردم ضروري است.
دكتر «محمد صفابخش» درتوضيح وضعيت جوانان ايراني، گفت: جواناني كه به دليل نرسيدن به خواسته هاي خود ناكام و سرخورده شده اند، به نوعي سعي دارند هنجارهاي اجتماعي خود را زير سوال ببرند.
اين پژوهشگر موسسه مطالعات و تحقيقات اجتماعي، گفت: بي پاسخ ماندن برخي از نيازهاي جوانان، باعث ايجاد سرخوردگي و ناكامي درجوانان مي شود كه اين ناكامي خود به خشم منجر مي شود.
وي افزود: از سوي ديگر جوانان ايراني با اين سرخوردگي ها، جايي براي تخليه خشم يا انرژي هاي مخرب ناشي از شكست و... ندارند.
«صفابخش» با استناد به تئوري مرتون، ريختن اين خشم در درون را عاملي براي كناره گيري از هنجارهاي اجتماعي موجود و روي آوردن به اعتياد و ساير آسيب هاي اجتماعي و خودكشي عنوان كرد.
وي افزود: براساس اين تئوري وقتي درجامعه، فرصت هاي دسترسي به اهداف براي همه به صورت مساوي و يكسان وجود نداشته باشد، عده اي ممكن است آن اهداف را طرد كنند يا از طريق ديگري بخواهند به اهداف خود برسند.
اين جامعه شناس گفت: اين افراد انزواطلبي را پيشه مي كنند، از نظام اجتماعي كناره گيري مي كنند و سعي مي كنند خشم را در درون خود بريزند و در اين حالت به اعتياد و ساير آسيب هاي اجتماعي روي مي آورند.
وي با اشاره به بحران هويت جوانان ايراني گفت: ريشه اين موضوع را بايد در دوران نوجواني كه دوران هويت يابي افراد است، جستجو كرد.
«صفا بخش» گفت: همراه با تغييرات جسمي دوره بلوغ، جوانان درجست وجوي هويت خويش هستند و اگر نهادهاي جامعه پذير مانند خانواده و آموزش و پرورش بتوانند كاركرد خود را به درستي ايفا كنند و بستر مناسب را براي هويت بخشي به فرد نوجوان مهيا كنند، فرد دچار بحران هويت نخواهد شد.
وي بر اين باور است: اگر اين نهادها نتوانند نقش خود را به خوبي ايفا كنند، احتمال اين كه فرد براي يافتن هويت خويش به گروه همسالان روي بياورد بسيار زياد است.
جامعه شناس ديگري بر اين باور است: نهادهاي جامعه پذير در گذشته كاركرد بيشتري داشتند، ولي هم اكنون به دليل تفاوت هاي جدي بين دو نسل، تمام پل هاي موجود بين نوجوانان و والدين از بين رفته است و زبان گفت وگو و تفاهم بين آنان تضعيف شده است.
«داود شيخي» گفت: در مدارس ايران هم مبحث آموزش ضعيف است و هم به پرورش نوجوانان پرداخته نمي شود، اما رسانه هاي گروهي به عنوان سومين نهاد جامعه پذيري تا حدودي توانسته اند در آگاهي رساندن به نوجوانان، نقش داشته باشند.
وي با بيان اين كه با شرايط ذكر شده نوجوان به چهارمين نهاد جامعه پذيري روي مي آورد، گفت: هم اكنون مشكل از اين فراتر رفته و اين گروه كه قبلا قابل مشاهده بود، به دليل استفاده نوجوانان از اينترنت و گپ هاي اينترنتي به گروه مجازي تبديل شده اند و نمي توان در اين رابطه ها به صداقت و درستي طرفين اعتماد كرد.
وي افزود: يكي ديگر از ويژگي هاي دوره بلوغ، هيجان طلبي است در حالي كه چنين مجاري در جامعه ما پديد نيامده است.
شيخي با اشاره به اين كه هم اكنون هيچ برنامه ريزي صحيحي براي اوقات فراغت نوجوانان و جوانان مهيا نيست، گفت: گرايش روزافزون به ارتباطات مجازي، نوجوانان را از دنياي واقعي به دنياي مجازي و هيجاني مي كشاند در حالي كه در دنياي واقعي جامعه ايراني جايي براي تخليه اين هيجانات انديشيده نشده است.
وي افزود: به همان ميزان كه افراد وقت خود را براي روابط مجازي صرف مي كنند از تعامل آنان با ديگران در محيط كار و خانواده كاسته مي شود و وقتي ارتباط تعاملي به صورت مستقيم باشد، آسيب هاي اجتماعي هم كمتر مي شود، ولي روابط مجازي و فاصله دار، آسيب پذيرتر هم مي شوند.
اين جامعه شناس با استناد به تحقيقاتي در مورد رفتار تماشاگران ايراني در مسابقات فوتبال، گفت: در فرهنگ ما شادي هاي دسته جمعي به درستي تعريف نشده و نسل جوان ما امكان شادي ندارد.
وي افزود: تمام اتوبوس هايي كه بعد از مسابقات شكسته مي شوند خون بهايي است كه مسئولان حاضرند براي تخليه جوانان بپردازند.
شيخي بر اين باور است: در سال هاي اخير در جامعه ايراني به جاي اين كه جوانان به عنوان سرمايه ديده شوند همواره به صورت معضل و مشكل به آنان نگاه مي شود.
وي افزود: تا زماني كه جوانان به عنوان معضل اجتماعي ديده شوند، نمي توان هويت درستي براي آنان تعريف كرد.
اين جامعه شناس گفت: هويت جوانان در باوركردن شخصيت آنان از سوي خانواده ها، مسئولان و ارگان هاي ذيربط شكل مي گيرد.
وي افزود: اگر ما باور نكنيم كه جوان به اقتضاي جوانيش نيازهاي خاص خود را دارد، هرگز نبايد انتظار داشته باشيم نسلي سالم، آينده اين كشور را عهده دار خواهد شد.

روزنامه کیهان

مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات آموزشگاه رایانه اخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهانبانک سوال و جوابجوان امروزدانلود نرم افزار