ازدواج،تکمیل،تسکین،تولید

من به طور كلى فردى اجتماعى هستم و با دوستان در مدرسه و دانشگاه ارتباط خوبى دارم و در ميان دختران فردى كاملاً اجتماعى هستم. از اجتماع هم گريزان نيستم؛ بلكه از بودن در اجتماع استقبال مى‏كنم. مشكل من در ارتباط با همسرم است؛ يعنى با اين كه او بارها و بارها ابراز محبت كرده است، من هنوز نتوانستم به او حتى يك كلمه بگويم كه دوستش دارم؛ ولى او را دوست دارم؛ البته نه به اندازه پدر، مادر و برادرم و در حقيقت هنوز عاشق او نشده‏ام... . مشكل من در مورد ازدواج است... فكر مى‏كنم زود ازدواج كردم و اصلاً گاهى اوقات كه با خودم فكر مى‏كنم، دوست داشتم هميشه مجرد بمانم و كسى در تنهايى من وارد نشود. ديگر اين كه فكر مى‏كنم اصل ازدواج براى كنترل غريزه است واصولاً دوست ندارم هيچ گاه براى ارضاى غريزه فرد ديگرى استعمال شوم و نيز هيچ گاه دوست ندارم غريزه‏ام فعال شود و نيز لذّت اين غريزه را از زمان بلوغم تاكنون حتى در خواب هم نچشيده‏ام و دوست ندارم كه حتى با همسر خود اين مسئله را تجربه كنم. همچنين فكر مى‏كنم ازدواج جلوى آزادى مرا مى‏گيرد؛ به عنوان مثال در انتخاب رشته همسرم بسيار اصرار داشت كه همه رشته‏ها را در دانشگاه‏هاى تهران انتخاب كنم؛ زيرا او مى‏گفت: نمى‏تواند چهار سال دورى مرا تحمل كند و نيز مى‏خواستم در نيروى انتظامى ثبت نام كنم، ولى به دليل اين كه گفتم: من عقد كرده‏ام، مرا ثبت نام نكردند و گفتند: چهار سال بايد مجرد باشى...؛ لطفا در مورد اين مسائل مرا راهنمايى نماييد. از سايت بسيار خوبتان نيز سپاسگزارم و اميدوارم كه خداوند شما را يارى نمايد. با تشكر فراوان. ل - ر

به نظر مى‏رسد كه بايد از فلسفه ازدواج و حقيقت آن، شناخت دقيق‏تر و كامل‏ترى داشته باشيم. اين موضوع را با سخنى از مرحوم علامه محمد تقى جعفرى(ره) آغاز مى‏كنيم. وى در جواب فيلسوف شهير اروپايى، برتراند راسل كه چرا اسلام اين قدر به ازدواج بهاداده و برايش قانون وضع كرده است، نوشت: ®با ازدواج مى‏خواهد انسان به وجود آيد، مسئله انسان مطرح است¯. بنابراين، ارضاى غريزه جنسى و تأمين نيازهاى فيزيولوژيك انسان، از آثار مثبت ازدواج است؛ ولى مى‏توان فلسفه و حقيقت ازدواج از نظر اسلام را در سه امر جست و جو كرد؛ تكميل، تسكين و توليد.

1. تكميل

هيچ انسانى به تنهايى كامل نيست؛ از اين رو بايد هر كسى پيوسته در جهت جبران كمبود خويش تلاش كند. جوان در پى رسيدن به استقلال فكرى است و براى جبران نواقص و تأمين نيازهاى بى شمار خود به سوى ازدواج سوق داده مى‏شود و با گزينش همسرى مناسب و شايسته، عوامل رشد و تكامل خويش را فراهم مى‏كند.
شهيد مطهرى در اين باره مى‏گويد: ®تشكيل خانواده، يعنى يك نوع علاقه‏مند شدن به سرنوشت ديگران... و يكى از علل اين كه در اسلام ازدواج يك امر مقدس و عبادت تلقى شده است، همين است... ازدواج اولين مرحله خروج از خود طبيعى فردى و توسعه پيدا كردن شخصيت انسان است.... پختگى اى كه در پرتو ازدواج و تشكيل خانواده ايجاد مى‏شود در هيچ جايى ديگر نمى‏توان به آن رسيد و آن را فقط در ازدواج و تشكيل خانواده بايد به دست آورد.¯1
شخصيت انسان پس از ازدواج به يك شخصيت اجتماعى تبديل مى‏شود؛ زيرا در پرتو ازدواج و زندگى مشترك، خود را به شدت مسئول حفظ همسر و تأمين وسايل زندگى و تربيت فرزندان آينده تلقى مى‏كند و تمام هوش، ابتكار و استعدادهاى خود را به كار مى‏گيرد؛ به عبارت ديگر، احساس مسئوليت اجتماعى در او شكل مى‏گيرد و بسيارى از شايستگى‏ها و توان‏مندى‏هاى نهفته در درونش را شكوفا مى‏سازد.
بنابراين، مى‏توان ازدواج را مايه رشد و كمال انسان دانست. در واقع خداوند انسان را به گونه‏اى آفريده كه بدون جنس مخالف ناقص است و با جنس مخالف كامل مى‏شود. مرد به زن نيازمند است و زن به مرد. و هر كدام از دو جنس از نظر روحى و جسمى به هم وابسته‏اند و با قرار گرفتن در كنار هم يكديگر را تكميل مى‏كنند.

2. تسكين؛

مهم‏ترين نيازى كه بر اثر ازدواج تأمين مى‏شود، نياز به آرامش و احساس امنيت و آسودگى است. اين نياز كه در سرشت آدمى ريشه دارد، چنان مهم است كه خداوند در بيان فلسفه ازدواج مى‏فرمايد: ®از آيات و نشانه‏هاى خداوند آن است كه براى شما از جنس خودتان همسرانى قرار داديم تا در كنار آنان آرامش يابيد.¯2
بنابراين، همسر موجب آرامش و امنيت خاطر و محيط خانه وسيله آرامش روحى زن و مرد قرار داده شده است. در اوايل جوانى احساس تنهايى، بيهودگى و نداشتن پناهگاه انسان را فرا مى‏گيرد. ازدواج و قرار گرفتن در كنار همسرى شايسته و دل‏سوز اين احساس را از بين مى‏برد و او را به آرامش روحى مى‏رساند. اين احساس آرامش به ثبات فكرى و روحى، وقار، احساس ارزشمند بودن و لذت مى‏انجامد. در واقع دست آفرينش نوعى كشش درونى ميان زن و مرد به وديعت نهاده تا هر كدام در سنين خاص خواهان يكديگر شوند و اضطراب و پريشانى شان از طريق ازدواج به سكونت و آرامش تبديل گردد. دانشمندان علوم تجربى و انسانى نيز ارضاى صحيح و به موقع غريزه جنسى و ترشح معتدل غدد جنسى را براى سلامت جسم و روان آدمى لازم دانسته، عدم آن را سبب پاره‏اى از بيمارى‏هاى روانى و گاه جسمانى شمرده‏اند.

3. توليد؛

يكى از ثمرات بزرگ ازدواج، وجود فرزند و بقاى نسل آدمى است. توليد و تكثير نسل را نبايد كوچك و بى اهميت شمرد؛ زيرا هدف آفرينش جهان، وجود انسان و پرورش و تكامل اوست. توليد و پرورش انسان‏هاى خداپرست و موحد، نيكوكار و صالح، مطلوب خداى جهان آفرين است. از ديدگاه اسلام، وجود فرزند صالح براى پدر و مادر، يك عمل صالح شمرده مى‏شود و در سعادت دنيا و آخرت آنها مؤثر است و به همين جهت، معصومان عليهم‏السلام توليد و تكثير نسل را از اهداف ازدواج خوانده‏اند. پيامبراكرم‏صلى الله عليه و اله مى‏فرمايد: ®چه مانع دارد كه مؤمن براى خودش همسرى برگزيند؛ شايد خدا فرزندى به او عطا كند كه با گفتن لااله الا اللّه زمين را سنگين سازد¯. در حقيقت زوج‏ها از طريق فرزندان خود، رشته پيوند ميان اعضاى يك نسل را به وجود مى‏آورند. اين امر از اهداف اساسى ازدواج است. وجود فرزندان به گرمى، پويايى و صفاى كانون خانواده مى‏انجامد و انگيزه ادامه زندگى را در انسان تقويت مى‏كند.
روشن است كه در پرتو ازدواج يكى از نيازها و غرايز مهم انسان(غريزه جنسى) تأمين و به روشى درست ارضا مى‏شود.
با تأمين اين نياز جسمانى، فرد از نظر روانى، ذهنى و اخلاقى به آرامش مى‏رسد و مسير بسيارى از انحرافات جنسى، اخلاقى و اجتماعى بسته مى‏شود.
بنابراين نمى‏توان فلسفه ازدواج را صرفاً در كنترل غريزه جنسى جست‏وجو كرد. همچنين نمى‏توان گفت زن وسيله و ابزارى براى ارضاى غريزه جنسى مرد است؛ زيرا همان طور كه بيان شد، حقيقت ازدواج در اين مطلب خلاصه نمى‏شود و علاوه بر اين، هر دو جنس مذكر و مونث به اين نياز فيزيولوژيك كه خداوند در نهاد همه انسان‏ها - اعم از زن و مرد - قرار داده است، بايد پاسخ مناسب و صحيح بدهند؛ هر چند ممكن است زمان ارضا و تأمين آن در انسان‏ها متفاوت باشد و گرنه هر دو جنس نيازمند آن هستند.
اكنون اين سؤال ممكن مطرح شود كه آيا نسبت به همسر فعلى خودتان چنين حالتى داريد يا نسبت به هر فردى كه از جنس مخالف است و اين بايد مورد بررسى قرار گيرد يا حداقل شما به آن پاسخ دهيد كه آيا به ايشان حساسيت خاصى داريد يا به خاطر برخى عدم تفاهم‏ها به اين بينش و حالت خاص رسيده‏ايد؟ به نظر مى‏رسد كه اين قابل حل باشد و نمى‏تواند مسئله بغرنجى باشد. بهترين راه آن است كه در يك محيط عاطفى و منطقى با همسرتان به گفت‏وگو بنشينيد و نقطه نظرات خودتان را بيان نماييد و به يك توافقى برسيد. مسلماً هيچ دو انسانى نيستند كه در تمام مسائل، تفاهم صد در صد داشته باشند. سلايق و علايق افراد متفاوت است؛ ولى براى يك زندگى مشترك - آن هم در ابتداى زندگى كه عشق و علاقه بين زوجين بيشتر مى‏تواند باشد - و به ويژه كه همسرتان به شما علاقه بيشتر نشان مى‏دهد - بهتر مى‏توانيد انعطاف داشته باشيد و در پرتو محبت و احترام به يكديگر، پايه‏هاى تفاهم را بيشتر كنيد. به يقين اگر همسرتان از تمايل و علاقه باطنى شمابه برخى رشته‏هاى تحصيلى اطلاع مى‏داشت، چه بسا اصرارى بر انتخاب رشته‏هاى تهران نداشت و گمان مى‏كند كه به همان اندازه كه خودش دوست دارد، در كنار شما باشد، شما نيز بر آن اصرار مى‏ورزيد. به هر حال مى‏توانيد نقطه نظرات خود را درباره چگونگى زندگى و ترسيم اهداف آينده در يك جلسه دوستانه و عاطفى مطرح كنيد و به توافق برسيد تا احساس نكنيد همسرتان مانع آزادى عمل شما مى‏شود و يا حداقل وى بتواند شما را قانع كند و در مجموع به يك تصميم مشتركى دست يابيد. باتوجه به اين امور، توصيه‏هاى زير را عملى كنيد:
1. در اولين فرصت و ملاقات، به وى اظهار علاقه كنيد و هر چند سخت هست، ولى به او بگوييد: من شما را دوست دارم.
2. ويژگى‏ها و خصوصيات پسنديده و خوب وى را به ذهن خود بسپاريد و اگر احتمالاً نقاط ضعفى در وى يافت مى‏شود، فراموش كنيد.
3. در صورت امكان، هديه‏اى تهيه كنيد و در اولين فرصت و ملاقات به وى بدهيد.
4. بيشتر به آرامش‏بخشى و تكميل شدن انسان در پرتو ازدواج فكر كنيد و درباره شيرينى دوران عقد و آغاز زندگى مشترك فكر كنيد.
5. در صورت امكان و توافق خانواده محترمتان، به مسافرت‏هاى كوتاه مدت در دوران عقد برويد و در حد امكان در جلسات و گفت‏وگوهاى خصوصى خود با همسرتان به بيان نقطه نظرات شخصى و علايق و سلايق همديگر بپردازيد تا هم از لذت‏هاى دوران عقد بهره‏مند شويد و هم به ويژگى‏ها و خصوصيات همديگر آگاه گرديد. اين كار مى‏تواند در ايجاد علاقه نسبت به همديگر و ارتقا آن موثر واقع شود و در اين صورت علاقه مطلوب و مورد نظرتان به تدريج حاصل خواهد شد.
6. به همسرتان به عنوان يك دوست صميمى و نزديك بنگريد و او را هم راز و دلسوز خود بدانيد.
در پايان توصيه مى‏شود كه كتاب ®آيين همسردارى¯ نوشته ابراهيم امينى را مطالعه كنيد و به همسرتان نيز مطالعه آن را توصيه كنيد.

پى‏نوشت:

1. تعليم و تربيت در اسلام، شهيد مطهرى، ص 252.
2. سوره روم(30): آيه 21.

محمدرضا احمدي / پرسمان شماره 20

مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات آموزشگاه رایانه اخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهانبانک سوال و جوابجوان امروزدانلود نرم افزار