چرا ازدواج کنم

مي‌دانيد كه چرا ازدواج كرديد يا براي چه مي‌خواهيد ازدواج كنيد؟ به هدفتان آگاه هستيد؟ مي‌دانيد اگر ازدواج نكنيد چه عواقبي براي خود رقم مي‌زنيد؟ مسلما همه آنهايي كه ازدواج كرده‌اند، هدفي داشته‌اند و آنها كه قصد ازدواج ندارند به قول خودشان براي آن دليلي پيدا نكرده‌اند.
نگرش افراد به ازدواج به عنوان يك واقعيت اجتماعي، تحت تاثير فرهنگ و نقش و موقعيتي است كه فرد در آن زندگي مي‌كند. بنابراين ديدگاه فرد نسبت به ازدواج، تابع فرهنگي است كه به آن تعلق دارد.
مسائل، مشكلات و موانع ازدواج از يك‌سو و آرزوها، ايده‌آل‌ها و تصويري كه جوانان از آينده زندگي مشترك خود دارند از سوي ديگر، موجب شده است كه جوانان به آساني تن به ازدواج ندهند.
ترس از ازدواج از مسائل عمده‌اي است كه ذهن اغلب جوان‌ها را به خود مشغول كرده و سبب بالا رفتن سن ازدواج شده است.
عمده‌ترين دليل براي ترس از ازدواج، ترس از تصميم‌گيري و انتخاب شريك زندگي است؛ انتخاب كسي كه تا آخر عمر با ماست و مي‌خواهيم بقيه زندگي‌مان را با وي تقسيم كنيم. آنها مي‌ترسند از اين كه شايد درباره طرف مقابل قضاوت اشتباه كرده باشند و تصميمي بگيرند كه آينده‌شان را تباه كنند يا حتي ممكن است انتخابشان احساسي باشد و با گذر زمان متوجه اشتباهشان شوند. اكثرا از اين مساله در هراسند كه شايد طرف مقابل آن كسي نباشد كه مي‌خواهند و يا مي‌ترسند خودشان نتوانند به خوبي از پس وظايف همسرداري برآيند.از ديگر دلايل اضطراب و ترس، عدم تحقق وعده‌هاي طرف مقابل مي‌باشد يعني قول و قرارهايي كه ممكن است پس از ازدواج به آنها عمل نشود. وارد زندگي كه مي‌شوند قضيه صورت ديگري پيدا مي‌كند و اختلاف‌ها به وجود مي‌آيد. درواقع ترس از عدم شناخت كامل طرف مقابل احساسي است كه به سراغ اغلب افراد مي‌آيد و باعث مي‌شود در تصميم‌گيري‌ دچار ترديد گردند.
بديهي است كه افراط در بها دادن به چنين ترسي مي‌تواند مشكل‌ساز باشد. بخصوص با بالا رفتن سن و دور شدن از هيجانات نوجواني، فرد بيش از پيش به زندگي و حقايق آن فكر مي‌كند و اگر در اين زمينه دچار افراط شود همين تفكر زياد باعث مي‌شود آن شخص دچار وسواس در انتخاب گردد. اما اگر اين ترس كنترل شود مي‌تواند مفيد هم باشد. زيرا اين احساس سبب مي‌شود در شناخت طرف مقابل بيشتر دقت كرده و تصميمي سطحي و غيرمنطقي نگيرد. در هر صورت انتخاب سخت است، تصميم‌گيري براي ادامه زندگي دلهره‌آور است. غلبه بر ترديد‌ها نيز بسيار مشكل مي‌باشد، ليكن تفكر و تحقيق و صحبت كردن و به بحث گذاشتن عادات و اخلاق و سلايق و اعتقادات طرفين و در كنار آن شناخت متقابل خانواده‌ها باعث مي‌شود تا حد زيادي بتوانيم اين ترديد‌ها را در خود از بين برده و به شناختي كامل‌تر نايل آييم تا در نهايت به تصميمي درست‌تر نزديك شويم.

آيا محدوديت است

در كنار افرادي كه از انتخاب واهمه دارند و مي‌ترسند وارد زندگي جديد با مسووليتي جديد شوند برخي نيز ازدواج را محدوديت مي‌دانند و بر اين باورند كه ازدواج موجب ايجاد محدوديت در بسياري از خواسته‌ها و نيازهاي آنان مي‌شود و از اين‌رو ترجيح مي‌دهند كه به شكل آزاد زندگي كنند. دسته ديگري هم وجود دارند كه به محدوديت ازدواج معتقدند اما نه به اين معنا كه هيچ وقت به آن تن ندهند، بلكه معتقدند بايد ازدواج كرد اما حالا نه. بايد زمان را به تاخير انداخت. به عقيده آنان وقت بسيار است. بهتر است فعلا از فرصت‌ها استفاده كنيم، آن وقت زماني كه احساس كرديم نياز داريم همسري را انتخاب كنيم، ازدواج مي‌كنيم.
دلايل بسياري براي دوري جستن جوان‌ها از ازدواج وجود دارد علاوه بر عواملي چون ترس و محدوديت كه ذكر شد نداشتن ثبات شغلي، عدم امكان تهيه مسكن مناسب و به عبارتي ناتواني مالي، شروط دست و پاگير خانواده‌ها و ناتواني والدين در راهنمايي مناسب عوامل ديگري هستند كه به نوعي جوانان را نسبت به ازدواج و انتخاب همسر دچار شك و ترديد ساخته است.

هدف چيست

ازدواج يك سنت اسلامي است و در اسلام تاكيد فراواني نسبت به آن شده است تا جايي كه رسول خدا(ص)‌ درباره آن فرموده‌اند: ازدواج روش و سنت من است و هر كس از آن رويگردان شود از من نيست.
ازدواج اگرچه به نيازهاي جنسي و عاطفي انسان پاسخ مي‌دهد و او را سرشار از احساس و هيجان مي‌كند اما در عين حال به واسطه زمينه‌هاي تلاش و فعاليت و تصميم‌گيري كه براي انسان فراهم مي‌كند وجود او را پخته‌تر مي‌سازد و او را از مدار خودبيني به ديگربيني ارتقا مي‌دهد و باعث بزرگ شدن روح انساني او مي‌شود.
پاولا هال روان‌درمانگر روابط زناشويي مي‌گويد: چرا با وجود آمار طلاق، ما باز هم ازدواج مي‌كنيم و چگونه مي‌توان مطمئن بود كه انتخاب ما درست بوده است. وي در مورد دلايل ازدواج مي‌افزايد: ما ازدواج مي‌كنيم براي اين كه عاشق هستيم، با وجود اين كه عشق نبايد تنها دليل ازدواج باشد اما يكي از عناصر موفق در اكثر ارتباطات زناشويي موفق است. از سوي ديگر ازدواج جزئي لاينفك از فرهنگ و باورهاي ديني و يك بخش حياتي از هسته نظام ارزشي ماست.
ازدواج يك منشور چندپهلو است؛ هر طرف آن بيانگر بعدي از ابعاد زندگي است، يك طرف آن شور و شوق و لذت، يك طرف آن محبت و صميميت، يك طرف ديگر تلاش و زحمت، طرف ديگر آرامش. اما وقتي كل مجموعه را با هم مي‌بينيم و همه ابعاد را در نظر مي‌گيريم خواهيم ديد كه ازدواج يك مجموعه رشددهنده براي شخصيت انسان و يك مجموعه انسان‌ساز است. از اين روست كه مي‌گويند ازدواج همه ابعاد وجودي انسان را به محك فرا مي‌خواند. تا قبل از ازدواج عواملي كه خصوصيات حقيقي افراد را مورد آزمايش قرار دهد كم هستند اما به هنگام ازدواج آن‌قدر عوامل آزماينده در اين مرحله زياد است كه كمتر بعدي از ابعاد وجودي انسان خارج از آزمايش قرار مي‌گيرد.
فراموش نكنيم فرار از قانون طبيعت ممكن نيست و غريزه و فطرت را نيز نمي‌توان سركوب كرد. به‌علاوه ميل فطري انسان به زندگي مشترك و داشتن فرزند براي هميشه، قابل سركوب كردن نيست. جوامع غربي كه امروزه با پيري جمعيت و عدم تمايل جوانان به ازدواج مواجهند، از طرق ديگري همچون پذيرش مهاجران خارجي، سعي در جوان نگه داشتن جامعه خود دارند. همچنين در اين جوامع زنان و مردان بدون ازدواج از طريق پذيرفتن فرزندخوانده‌ها سعي در تشكيل خانواده دارند. ازدواج كردن در زمان مناسب و بدون سختگيري و وسواس، پيشنهاد عقل، دين و حتي دانش جديد است. هميشه بايد يك دليل بسيار محكم براي ازدواج كردن خود قائل باشيم؛ دليلي كه از ارضاي نياز عاطفي هم محكم‌تر باشد، زيرا ازدواج بيشتر از ارضاي اين دو نياز، اهداف مهم‌تري را نيز در خود دارد و همين اهداف است كه برخي در اثر ازدواج رشد مي‌كنند و اوج مي‌گيرند و برخي هم كم مي‌آورند و بازي را مي‌بازند.

مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات آموزشگاه رایانه اخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهانبانک سوال و جوابجوان امروزدانلود نرم افزار