ازدواج در سلامت روان جوانان؟

چنانكه پيشتر اشاره شد ،ازدواج يك امر طبيعی و فطری و يكی از نيازهای ناگزير بشر است. كسی كه به اين نياز طبيعی پشت كند بدون ترديد، احساس كمبود خواهد كرد وچون برخلاف فطرت حركت می كند، به دشواری ها و مشكلات جسمی وروانی برخورد می نمايد. بی شك ، يكی از مهمترين عوامل فشارهای روانی و استرس های رو به افزايش در دنيای امروز كه گريبانگير بسياری از جوانان است، عدم ازدواج به موقع آنان است.

دختران و پسران جوان ، درفراز و نشيب زندگی ، به محيطی امن و پايگاهی عاطفی نيازمندند و بهترين فردی را كه می توانند برای تأمين اين نياز، برگزينند، همسراست. دختر و پسر جوان به وسيله ی ازدواج ، دركنار يكديگر از آرامش ، امنيت و سلامت روان برخوردارمی گردند.
خداوند متعال در اين باره می فرمايد:
" و از نشانه های او اين كه ، همسرانی از جنس خودتان برای شما آفريد تا دركنارآنان آرامش يابيد، در ميانتان موّدت و رحمت قرار داد . در اين نشانه هايی است برای گروهی كه تفكر می كنند".
رسول گرامی اسلام – صلی الله عليه وآله – نيز ، ازدواج را عامل ايجاد اخلا ق نيكو د رفرد می داند و می فرمايد:
" مردان وزنان بی همسر خود را به ازدواج يكديگر درآوريد ، چرا كه خداوند اخلاق آنان را نيكو می سازد" .
امروزه ، پژوهش های جامعه شناسان و روان شناسان نيز، حاكی از ارتباط مثبت سلامت روان و ازدواج است. درهمين زمينه ، مطالعات اداره بهداشت عمومی امريكا درسال 1980 نشان می دهد كه بين سلامت روانی و ازدواج ، ارتباط معنی داری وجود دارد. افراد متأهل درمقايسه با افراد مجرد در وضعيت بهتری از سلامت روانی قرار دارند. نشانه های نوروتيكی درمقايسه ، كمتر در آنها ديده می شود و درصد كمتری از آنها دربيمارستان های روانی بستری اند. همين فوايد ازدواج و تشكيل خانواده ، يعنی ايجاد اخلاق نيكو در افراد ، سلامت و بهداشت روانی ، انس ، آرامش ، مودت ورحمت است كه خانواده را بين ديگر نهادها ی اجتماعی ، ناهمانند و منحصر به فرد ساخته است به طوری كه از آن به عنوان ريشه ای ترين نهاد اجتماعی ياد می شود.
نقش ازدواج و تشكيل خانواده درسلامت جامعه
ازدواج و تشكيل خانواده ، نقش مهمی در تزكيه و بقای جامعه دارد و تلاش در جهت استحكام آن ، زمينه را برای سلامت اخلاقی و سعادت عمومی جامعه فراهم می سازد . چرا كه ازدواج مشروع جلوی بی بند و باری ، هرج و مرج و آشفتگی های جنسی را می گيرد و پسران و دختران جوان را وا می دارد كه در چارچوب قواعد و اصول مشخصی ، به زندگی اجتماعی تن دردهند.
ازدواج و تشكيل خانواده برای انسان ها يك نياز طبيعی است كه از فطرت و آفرينش ويژه ی آنان سرچشمه می گيرد و نبايد آن را يك قرار داد متعارف اجتماعی تلقی نمود كه درصورت عدم تحقق آن ، آسيبی به نظام اجتماعی وارد نمی شود؛ بلكه برعكس، هرگونه آسيب به اين بنيان مقدس ، پيامدهايی را در تحول ساختار كلی جامعه و نظام ارزشی و فرهنگی آن به دنبال دارد.
خانواده از آن رو كه زيربنا و ريشه ی همه ی نهاد های اجتماعی است ، قدرت مندترين كانون اثر گذاری و مؤثرترين مركز برای سامان دهی يا نابسامانی اجتماع وعامل تشكل و سيستم دهی به جامعه است. هر گونه تغيير مثبت يا منفی در خانواده ، در جامعه ی بزرگ انسان ها تأثير مستقيم و مؤثر دارد. ثبات يا بی ثباتی خانواده ، مستقيماً برثبات يا بی ثباتی جامعه تأثير گذار است. جوامعی كه در آن ارزش ها در خانواده متزلزل گردد، بی شك ارزش های اخلاقی درجامعه ی كلان سقوط خواهد كرد. خانواده و جامعه آنچنان به هم وابسته اند كه فرآيندهای اساسی اجتماعی بدون حضور خانواده، شكل واقعی خود را پيدا نخواهد كرد. فرايندهايی چون همكاري، سبقت جويی ، ستيزه جويي، همانند سازی ، سازش ، فرمانروايی ، سلطه پذيری و ... همه وهمه ريشه در خانواده دارند؛ و اين مورد تأييد جامعه شناسان و روان شناسان اجتماعی است. پايه و مبنای شرافت انسانی ، خود خواهی و خود مداری ، پذيرش انحراف ، سرقت ، تقلب و... همگی نشأت گرفته از خانواده است و اين ، مورد تأييد جرم شناسان و آسيب شناسان اجتماعی است. و بالاخره ريشه های اساسی رشد يا پس افتادگی اجتماعی ، صعودها و سقوط ها، سامان داری يا نابسامانی های اجتماعی و ... را بايد در خانواده جست وجو كرد.
بيشتر حركت های اجتماعی ، سياسی و فرهنگی از خانواده آغاز شده و درجامعه موج آفرينی می كنند . برهمين اساس، همه ی اديان الهی به ويژه اسلام ، خانواده را مؤثرترين راه برای هر گونه تغيير و تحول در بافت فرهنگی و اجتماعی جامعه می دانند. زيرا از يك سو خانواده ، خود مركز تعامل و تأثير متقابل افراد بر روی هم است و تجربيات و آگاهی های فرد در خانواده ، در شكل دهی نقش اجتماعی او بيشترين تأثير را دارد. و از سوی ديگر، هركدام از افراد خانواده ، پس از ورود به جامعه، درهم فرو می روند و بر يكديگر تأثير متقابل گذارده ، آرمان ها و عقايدشان درهم می آميزد و حاصل اين فعل و انفعالات به صورت يك طرز فكر، يك انديشه ی اجتماعی و در نها يت به شكل يك سيستم فرهنگی درمی آيد.
واضح است اگر خانواده از سلامت كافی برخوردار نباشد ، افراد بيمارگونه ی خانواده نيز پس از ورود به جامعه و كنش متقابل اجتماعی با سايرين ، بيماری خويش را به ديگران سرايت داده، ساختار جامعه را از هم فرو می پاشند؛ و گاهی ممكن است يك رفتار نامعقول و غيرمعقول اجتماعی ، در اثرهمين تعاملات به صورت يك رفتار پسنديده ، در جامعه ظهور كند.همين طور اگر خانواده های يك جامعه ، بهنجار و متعادل باشند، جامعه نيز از سلامت واقعی بر خوردار خواهد بود.
اسلام نيز كارخود را از خانواده شروع كرده است. چنانكه پيامبر اسلام – صلی الله عليه وآله – تبليغ علنی خود را در آغاز رسالت ، از خانواده و عشيره اش آغاز كرد و درتداوم آن ، كار تبليغ و توسعه ی جامعه ی اسلامی را از درون خانواده ی خويش و با تربيت انسان هايی وارسته چون فاطمه ی زهرا، امام حسن و امام حسين – عليهم السلام – ادامه داد. و به اين ترتيب هر كدام از ائمه اطهار – عليهم السلام – نيز، قبل از هراقدام ، ا ز خانواده ی خود شروع كردند.
با اندك تأملی درسيره ی آن بزرگواران د ر نحوه ی ازدواج ، تربيت فرزند، نوع ارتباط با همسر و فرزندان و همچنين وصايا و سفارشات آنها به اهل بيت خود، به خوبی درمی يابيم كه اين بزرگ مردان تا چه اندازه به اهميت خانواده و تأثير غيرقابل ترديد آن برجامعه عنايت داشته اند.
البته ناگفته نماند، در سلامت يا فساد جامعه ، نقش ديگر كارگزاران اجتماعی مانند نهادهای مذهبی و وسايل ارتباط جمعی را نمی توان ناديده گرفت . اما بنابر پژوهش های جامعه شناسان و روان شناسان اجتماعی ، در اين تأثير گذاری ، نهاد خانواده درصد قابل توجهی را به خود اختصاص داده است كه آن را از ميان ديگر كارگزاران اجتماعی متمايز می سازد.
بنابراين " برای تشكيل يك جامعه ی آرمانی ، تأسيس خانواده های آرمانی ضرورت دارد و خواستاران جامعه ی ايده آل ، بايد به تشكيل خانواده های ايده آل بپردازند.

مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات آموزشگاه رایانه اخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهانبانک سوال و جوابجوان امروزدانلود نرم افزار