عشق هاي آتشين؛ رهگذر خطرناک در مسير زندگي جوانان

درباره عشق، عظمت و شكوه و يا جنون و بيمارى آن سخن بسيار گفته‌اند، و شايد كم‌تر كلمه‌اى باشد كه اين همه تعبيرات مختلف و متناقض درباره آن شده باشد.

بعضى از نويسندگان بزرگ گاهى آن را به قدرى بالا برده اند كه گفته‌اند:

«عشق، افسر زندگى و سعادت جاودانى است».
(گوته آلمانى)
و يا به گفته «هزيه» عشق معمار عالم است.
«توماس مان» از اثر معجزه آساى عشق سخن گفته و معتقد است كه: «عشق روح را تواناتر و انسان را زنده دل نگه مى‌دارد».
عدّه‌اى از فلاسفه بزرگ شرق، پا را از اين هم فراتر نهاده و عقيده دارند: «هر حركت و جنبشى در جهان است ناشى، از يك نوع (عشق) مى‌باشد، حتى حركات افلاك و كرات عالم بالا»!
و البتّه اگر اين كلمه را به معناى وسيع خود - يعنى هر نوع كشش و جاذبه فوق العاده - تفسير كنيم بايد گفتار آن‌ها را تأييد كرد، چه جاذبه‌اى از جاذبه عمومى نيرومندتر و بنابراين چه عشقى از آن آتشين‌تر؟!
در برابر اين همه تعبيرات و تفسيرهاى جالب، عده‌اى ديگر از نويسندگان و فلاسفه، زننده ترين حملات و اتهامات را نثار «عشق» كرده و آن را تا سرحدّ يك بيمارى نفرت انگيز تحقير نموده‌اند.
يكى از نويسندگان معروف شرق مي‌گويد: «عشق مانند سل و سرطان و نقرس، بيمارى مزمنى است كه آدم عاقل بايد از آن فرار كند»!
بعضى ديگر همچون «كوپرنيك» دانشمند معروف فلكى كه خواسته است در تحقير خود، جانب عشق را كمى نگه دارد، گفته است: «عشق را اگر يك نوع جنون ندانيم لا اقلّ عصاره‌اى از مغزهاى ناتوان است»!
اين تفسيرهاى فوق‌‌العاده ضد و نقيض را آن هم درباره كلمه‌اى كه از متداول ترين كلمات در ادبيات و شعر و حتى سخنان روزمره است، نبايد حمل بر تناقض در قضاوت در مورد يك واقعيت معين دانست بلكه اين اختلاف، در واقع، از اختلاف در زوايه ديد قضاوت كنندگان سرچشمه مى‌گيرد.
يعنى هر يك از اين نويسندگان و دانشمندان در واقع يكى از چهره‌هاي عشق را كه شايد در زندگى خود بيش‌تر با آن مواجه بوده است مورد بحث قرار داده، در اين صورت بايد اعتراف كرد كه:
اگر منظور از عشق يك كشش و جاذبه نيرومند و خارق العاده ميان دو انسان، يا به طور كلى دو موجود (اعم از انسان، حيوان، گياه و موجود بى جان) در مسير يك هدف عالى بوده باشد چه از آن بالاتر تصوّر مى‌شود؟!
زيرا قدرت خلاقيت آن به قدرى عجيب است كه مى‌تواند هر مانعى را تحت الشعاع خود قرار دهد و به سرعت همه موانع را در مسير تكامل پشت سر بگذارد.
تمام تحسين هايى كه از عشق شده به خاطر همين خلاقيت و نيروى عظيم و بى نظير آن است، چنان كه مى‌دانيم بسيارى از عالى ترين شاهكارهاى ادبى معمارى، و هنرى به معناى واقعى در سايه چنين جاذبه‌اى به وجود آمده است.
امّا اگر منظور از عشق، جاذبه و كشش نيرومندى باشد كه دو انسان را به گناه، آلودگى، و سقوط در لجنزار عصيان و فحشا بكشاند هر چه در مذمت آن گفته شود كم است؛ زيرا لكه‌هاي ننگ آن، چنان پررنگ و ثابت است كه به اين آسانى پاك شدنى نيست.
و اگر منظور، آن جاذبه ديوانه كننده‌اى باشد كه عقل را به كلى ويران كرده، از كار مى‌اندازد، و انسان بر اثر آن دست به هر كار جنون آميزى مى‌زند، هر چه درباره تحقير آن نيز گفته شود بجاست.
خلاصه عشق از دريچه‌هاي ديد مختلف، چهره‌هاي فوق العاده گوناگون دارد. بنابراين هم ستايش‌ها و هم تحقيرهاى آن هر دو بجاست.

در زير لفافه شاعرانه «عشق»

موضوعى كه در اين جا توجّه به آن براى همه جوانان پاكدل نهايت ضرورت را دارد اين است كه امروز در زير لفافه زيبا و شاعرانه «عشق» چه جنايت‌ها و تبهكارى‌ها كه نمى‌شود، و چه آلودگى‌ها كه به نام عشق مقدّس انجام نمى‌گردد.
هر آلوده دامن هوسباز و شهوترانى، خود را در لباس عاشق صادق كه به اصطلاح «گواهش دل چاك چاك اوست» و در دستش «جز اين سند پاره پاره نيست»! جا مى‌زند.
هر فريبكار دو روى ديو صفت كه نظرى جز اشباع شهوات سركش حيوانى خود ندارد، با استفاده از شاخ و برگ‌ها و توصيف‌هاي شاعرانه همين «كلمه» به مقاصد شوم شيطانى خويش جامه عمل مى‌پوشاند و به همين دليل پس از آن كه به اهداف كثيف خورشيد، ماسك از چهره واقعى او برداشته مى‌شود، آن‌چه را گفته بود همه و همه را فراموش مى‌كند، درست مانند ظرف بزرگ آبى كه وقتي يك مرتبه آن را وارونه كنند، قطره‌اى از آن عواطف پاك و عشق‌هاي آتشين و سوزان باقى نمى‌ماند، و اثرى از آن قلب لبريز از محبّت، و چشم‌هاي بيمار از بيمارى عشق، و هزاران ادعاى ديگر ديده نمى‌شود.
آن گاه معشوق فريب خورده و پشيمان مى‌ماند با يك دنيا اندوه و حسرت و غم!
جوانان بايد با دقّت هر چه بيش‌تر مراقب اين «مدعيان دروغين عشق» باشند؛ مدعيانى كه سرمايه‌اى جز دروغ و فريب و خدعه ندارند و چه بسا قلب مملوّ از عشق سوزانشان را در آنِ واحد در چندين جا گرو گذاشته‌اند! و با هزار تزوير و نيرنگ همه جا خود را عاشقى صادق و يكه شناس! قلمداد نموده‌اند.
بايد توجّه داشته باشند كه از اين قماش افراد در محيط امروز، بسيار زيادند، همين‌ها هستند كه گاه وقاحت را به جايى مى‌رسانند كه مثلا نامه واحد مملوّ از دروغ‌ها را كپي كرده، در آن واحد براى چند دختر مى‌فرستند و در همه جا لباس «عشق مقدّس» بر تن كرده تمام قامت خود را در آن فرو برده‌اند، ولى در زير اين نام هزار گونه جنايت مرتكب مى‌شوند.
نه تنها دختران جوان بلكه پسران نيز بايد مراقب اين دام‌هاي گوناگون كه به نام «عشق پاك» بر سر راه آن‌ها نهاده مى‌شود باشند؛ دام هايى كه پس از افتادن در آن اغلب رهايى وجود ندارد، و كفاره يك لحظه غفلت، خوش بينى بي‌جا، و تسليم الفاظ رياكارانه توخالى شدن را گاهى در يك عمر هم نمى‌توان پرداخت کرد.
بخصوص كسانى كه از نظر «محبّت» كمبود دارند و در «محروميت» به سر برده اند، خيلى زود تسليم اين اظهار عشق‌ها و محبّت‌ها مى‌شوند، و همين محروميت‌ها سبب مى‌شود كه زود فريب بخورند و به دام افتند، اين‌ها بايد بيش از ديگران مراقب باشند.

حضرت آيت‌ا... مكارم شيرازي

مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات آموزشگاه رایانه اخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهانبانک سوال و جوابجوان امروزدانلود نرم افزار