جوانان و مشكلات مالىخانواده‏ها

تأمين زندگى و كمك به پدر و مادر و كاستن از مشكلات خانواده، يكى از مهم‏ترين دغدغه‏هاى فكرى جوانان و نوجوانان مى‏باشد. نوجوانان مخصوصا در خانواده‏هاى كم‏درآمد، مى‏خواهند تا جايى كه مقدور مى‏باشد با پيدا كردن شغلى مناسب، هم از فشار اقتصادى خانواده بكاهند و هم از لحاظ مادى به خود متكى باشند.
بسيارى از اين دوستان در خانواده‏هايى زندگى مى‏كنند كه دچار مضيقه مالى شديد هستند. در اين خانواده‏ها پدر براى گذران امور زندگى و امرار معاش از صبح تا پاسى از شب، مشغول كار و تلاش مى‏باشد. فرزندان خردسال و حتى نوجوانان و جوانان چنين خانواده‏هايى اكثرا از ديدن پدر و شنيدن صداى گرم و محبت‏آميز او ـ به دليل زود از خانه خارج شدن براى كار و دير برگشتن ـ محروم مى‏باشند. مشاهده اين فشارها و سختى‏ها نوجوانان و جوانان را مصمم مى‏كند كه با پيدا كردن كارى هر چند موقت و با درآمد ناچيز به خانواده خود كمك كنند.
دسته‏اى از اين نوجوانان درس و تحصيل خود را به طور كلى رها مى‏كنند و تمام تلاش و انرژى خويش را براى رسيدن به اين هدف، صرف مى‏كنند. گروهى ديگر هم در كنار درس و تحصيل به مشاغلى موقت و صورى دل مى‏بندند، تا از اين راه كمكى به پدر و مادر خود بكنند.
«مريم» كه 17 سال دارد و تا سوم راهنمايى تحصيل كرده است، در اين زمينه مى‏گويد:
«پدرم كارگر يك نانوايى فانتزى مى‏باشد. ايشان موقع كار با جديت و دلسوزىِ تمام كار مى‏كند، اما مزد و حقوق او بسيار ناچيز است و با زحمت و تلاش او قابل مقايسه نمى‏باشد. پدرم صبح‏ها ساعت 4 براى كار از خانه بيرون مى‏رود و شب‏ها ديروقت به خانه برمى‏گردد. با اين حال حقوق او كفاف زندگى 7 نفره ما را نمى‏دهد مخصوصا كه خواهر بزرگ‏ترم در شرف ازدواج مى‏باشد. همين امر باعث شده كه من و خواهرم از تحصيل چشم‏پوشى كنيم و در يك بسته‏بندى مواد غذايى مشغول به كار شويم.»
دسته‏اى ديگر از نوجوانان هم نه تنها به خاطر كمك به خانواده بلكه به خاطر سرزنش‏هاى پدر و مادر ـ به دليل فشار مشكلات مالى و اقتصادى ـ به دنبال كار و اشتغال مى‏باشند. والدين اين دسته از نوجوانان به خاطر مشكلات مالى و تأمين فرزندان با سختى و مشقت، از آنها انتظارات فوق‏العاده‏اى دارند. گاهى اين والدين هستند كه از نوجوان‏شان مى‏خواهند دنبال كارى بروند و با كسب درآمد، و لو به صورت ناچيز و اندك، به آنها كمك كنند. اگر هم فرزندان آنها كارى پيدا نكنند و يا مهارتى براى كارى نداشته باشند، خانواده، همه چيز را از چشم آنها مى‏بينند و به عدم امكانات و گاهى نداشتن استعداد وى توجهى نمى‏كنند.
«سودابه»، يكى از دوستان جوان ما كه 18 سال دارد و ساكن قم مى‏باشد در مورد تأثير مشكلات مالى بر خانواده‏ها و عدم اشتغال جوانان مى‏گويد:
«متأسفانه مشكلات مالى ميدان پيشرفت بسيارى از نوجوانان مخصوصا دختران را محدود مى‏كند و از آنجايى كه بسيارى از نوجوانان از لحاظ مالى كاملاً وابسته به خانواده‏هاى خود مى‏باشند، اين وابستگى اقتصادى مشكلاتى را براى آنان به وجود مى‏آورد. گاهى اوقات والدين به دليل اينكه مايحتاج فرزندان خود را تأمين مى‏كنند از آنان انتظارات فوق‏العاده‏اى دارند و فكر مى‏كنند هر چه از نوجوانان يا جوانان خود مى‏خواهند بايد عملى شود و در اين زمينه دختران بيشتر آسيب مى‏بينند. والدين نمى‏دانند كه فرزندان آنها، از اينكه فشار مالى فقط روى دوش پدر و مادر مى‏باشد بسيار ناراحت هستند، ولى به علت پيدا نكردن كارى، نمى‏توانند از اين فشار بكاهند.»
نوجوانانى چون «سودابه» از والدين خويش انتظار دارند كه از هر گونه سرزنش فرزندان جهت نداشتن كار يا درآمد بپرهيزند و سعى كنند در كنار جوانان به رشد عاطفى، اجتماعى و اقتصادى آنان كمك كنند. والدين بايد بدانند كه احساس فداكارى و دلسوزى فرزندان، مخصوصا دختران نسبت به پدر و مادر، بيشتر آنها را وا مى‏دارد كه به فكر كار و كمك كردن به خانواده باشند. اما همين كه مى‏خواهند وارد بازار كار شوند، با امكانات محدودى مواجه مى‏شوند و گاهى زير فشار قرار مى‏گيرند و عملاً به كارى مى‏پردازند كه هيچ گونه آمادگى و علاقه‏اى به آن ندارند و استعدادهايشان نيز به هدر مى‏رود.
به طور كلى تأمين شغل مناسب و راهنمايى جوانان و نوجوانان بايد از اهميت ويژه‏اى برخوردار باشد. كوتاهى و سستى در اين زمينه، جوانان را به انحراف، بزهكارى و اعتياد خواهد كشاند و چه بسا با ناراحتى‏هاى روانى مواجه خواهد ساخت.
لذا پدران و مادران به عنوان بهترين مربيان و دلسوزترين افراد براى فرزندان، بايد آينده آنها را در نظر بگيرند و با برنامه‏ريزى صحيح و سنجيده در درجه اول نوجوانان و جوانان خود را به تحصيل و درس تشويق كنند. مشاغل موقت و صورى در يك مقطع زمانى بتواند كمكى به خانواده و يا نوجوان بكند، اما مانع پيشرفت نوجوان در امور تحصيل و علم مى‏شود و باعث مى‏شود آينده نوجوان فداى اين گونه مسائل ناچيز گردد. والدين محترم مى‏توانند با ايجاد روحيه قناعت و صبر و تحمل در فرزندان، آنها را به صرفه‏جويى و قانع‏بودن تشويق كنند و خود نيز با صبر و تحمل در مورد مسائل و مشكلات مادى و قانع‏بودن و صرفه‏جويى كردن، الگويى مناسب براى نوجوانان خويش باشند.
از طرفى مسئولان امر نيز بايد با ايجاد مراكز آموزشى فنى و حرفه‏اى براى چنين نوجوانانى امكان كسب مهارت ـ در مدت نه چندان طولانى ـ را فراهم كنند تا نوجوان بتواند با آگاهى و كسب مهارت وارد بازار كار شود. همچنين مى‏توانند با ايجاد حرفه‏ها و كارهايى كه ضمن انجام آنها افراد، تجربه و مهارت روزافزون كسب مى‏كنند و سطح آگاهى علمى و حرفه‏اى خود را بالا مى‏برند، به استفاده صحيح از توانايى‏ها و مهارت‏هاى جوانان كمك كنند و امكان ارتقاى مهارتى آنان را نيز ضمن انجام كار، فراهم سازند.
در كنار اين عوامل نوجوانان نيز بايد بدانند كه قدردانى از زحمات پدر و مادر و انتظارات بى‏جا از آنها نداشتن و صرفه‏جويى در هزينه‏ها و قناعت در امور مادى بهترين و شايسته‏ترين كمك به والدين آنها مى‏باشد. اگر نوجوانان از والدين خواهش‏ها و يا توقعات بى‏شمار نداشته باشند مسلما والدين نيز از نوجوانان به جز درس خواندن و تحصيل انتظار كار و يا درآمدى نخواهند داشت. بزرگ‏ترين آرزوى والدين موفقيت فرزندان در امر تحصيل و كسب مدارج علمى مى‏باشد. پس نوجوانان بايد با استفاده صحيح از راهنمايى‏هاى والدين و تحمل مشكلات به وسيله قناعت و صرفه‏جويى به فكر آينده خويش باشند و به مشاغل موقت و كاذب دل نبندند كه اين گونه مشاغل، مشكل مادى آنها و خانواده‏هايشان را حل نخواهد كرد.

پیام زن -> آذر 1382، شماره 141
پدیدآورنده:زهره دهخدا،

مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات آموزشگاه رایانه اخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهانبانک سوال و جوابجوان امروزدانلود نرم افزار