ازدواج فرزندان آدم

مسلّم است که اولین خانواده روی کره ی زمین، خانواده ی حضرت آدم بوده است. سؤال این است که فرزندان او با چه کسانی ازدواج کردند؟

درباره ی ازدواج فرزندان آدم(علیه السّلام) سه گفته وجود دارد:

قول اول: فرزندان آدم، هر چند خواهر و برادر بودند، اما با هم ازدواج کردند و این کار در آن زمان حرام نبوده است.
ظاهر آیه ی اول از سوره ی نساء این احتمال را تأیید می کند. در قسمتی از این آیه می خوانیم:«و بث منهما رجالاً کثیراً و نساءَ؛ واز آن دو، مردان و زنان فراوانی در روی زمین منتشر ساخت.»
مرحوم علامه طباطبایی ذیل این آیه می فرماید: قرآن، منشأ انتشار افراد انسان را تنها همان زوج اولیه (آدم و حوّا) می داند واگر موجود دیگری هم در کار بود باید چنین بفرماید: از آن دو و از غیر آن دو، انسان ها را تولید و منتشر کردیم.
بنابراین مبدأ نسل، منحصر به آدم و همسرش است و در این صورت، به ناچار باید پسران آدم وحوّا با خواهران خود ازدواج کرده باشند. در حالی که ما می دانیم در اسلام و هم چنین- به طوری که نقل شده – د رادیان گذشته، این نوع از ازدواج حرام است.
برای حل مطلب لازم است بگوییم: اصولاً این حکم یک حکم تشریعی و تابع مصالح و مفاسد است و حکم تکوینی نیست که قابل تغییر نباشد. زمام چنین حکمی به دست خداوند است. او هر چه بخواهد می کند و هر چه اراده بفرماید فرمان می دهد. بنابراین ممکن است روزگاری که ضرورتی درکار است آن را حلال کند و سپس آن را حرام فرماید، چه آن که دیگر ضرورتی در تشریع آن نبوده است.
اگر گفته شود این ازدواج بر خلاف فطرت است در صورتی که آن چه را خداوند تشریع می کند باید منطبق با فطرت باشد، می گوییم: متمایل نبودن طبع به این نوع ازدواج ها نه از آن جهت است که از آن تنفر دارد، بلکه این عدم تمایل از آن جهت است که ازدواج خواهر و برادر را موجب اشاعه ی فحشا و اعمال زشت و از بین رفتن غریزه ی عفت می داند و معلوم است که این نوع ازدواج ها در جامعه ی جهانی امروز عنوان فجور و فحشا دارد،اما درجامعه ی آن روز که فقط چند خواهر و برادر را شامل می شده و مشیّت خداوند نیز چنین تعلق گرفته که عده ی آن ها زیاد شود و منتشر گردند هرگز عنوان فجور و فحشا برآن منطبق نبوده است.1
البته شاید دلیل دیگری نیز بتوان برای آن مطرح نمود وآن این که چون خواهر و برادر از کودکی با هم بوده اند، از حیث تمایل جنسی نسبت به هم تنفر طبع دارند و این به دلیل فطری بودن آن نیست، ولی اگر برادر و خواهری از نوجوانی از هم جدا باشند و مثلا پس از پانزده سال به هم برسند، بدون شک نسبت به هم احساس میل جنسی خواهند داشت، اما عرف اجتماع و ممنوعیت شرع و دین مانع از این می شود که خواهر و برادر با هم ازدواج کنند.
در تفسیر نمونه، ذیل آیه ی مورد نظر آمده است: از این تعبیر استفاده می شود که تکثیر نسل فرزندان آدم، تنها از طریق آدم و همسرش صورت گرفته است و موجود ثالثی در آن دخالت نداشته است. لازمه ی این سخن آن است که فرزندان آدم(برادر و خواهر) با هم ازدواج کرده باشند، زیرا اگر آن ها با نژاد و همسران دیگری ازدواج کرده باشند،«منهما» (از آن دو) صادق نخواهد بود.
این موضوع دراحادیث متعددی نیز وارد شده است و زیاد هم جای تعجب نیست، چه این که طبق استدلالی که در بعضی از احادیث از ائمه ی اهل بیت نقل شده، این ازدواج ها مباح بوده، زیرا هنوز حکم تحریم ازدواج خواهر و برادر نازل نشده بود.2
در این جا به روایتی اشاره می کنیم که کتاب احتجاج از حضرت سجاد(علیه السّلام) نقل کرده است: آن حضرت ضمن گفتاری که به مردی قرشی بیان می داشت، داستان ازدواج هابیل با لوزا(خواهر قابیل) و قابیل با اقلیما(خواهر هابیل)را شرح می داد، در این هنگام آن مرد قرشی به حضرت گفت: آیا این دو برادر با خواهران خود، درآمیختند؟ فرمود: آری، قرشی گفت: این کاری است که امروز«مجوس» انجام می دهد. راوی می گوید: حضرت فرمود: مجوس بعد از آن که خداوند این عمل را حرام فرمود،مرتکب آن شدند. سپس به او فرمود: این مطلب را انکار مکن، چه آن که روش الهی بر این جاری شده است، مگر نه این است که خداوند همسر آدم را از خود او آفرید و سپس برای او حلالش کرد. و این هم یکی از روش های آن ها بود که بعد از آن خداوند حرامش کرد... .3
قول دوم: هرگز فرزندان آدم با هم ازدواج نکرده اند بلکه آنان« با بازماندگان انسان های پیشین ازدواج کرده اند،زیرا طبق روایاتی، آدم، اولین انسان روی زمین نبوده است. مطالعات علمی امروز نیز نشان می دهد که نوع انسان احتمالا از چند میلیون سال قبل درکره ی زمین زندگی می کرده، در حالی که از تاریخ پیدایش آدم تاکنون زمان زیادی نمی گذرد. بنابراین باید قبول کنیم که قبل از آدم انسان های دیگری در زمین می زیسته اند که به هنگام پیدایش آدم، در حال انقراض بوده اند. چه مانعی دارد که فرزندان آدم با باقی مانده ی یکی از نسل های پیشین ازدواج کرده باشد.»4
این قول صحیح نیست، زیرا به فرض آن که موجوداتی پیش از آدم خلق شده باشند بدون شک با آدمیان سنخیت نداشته اند تا ازدواج با آن ها اتفاق افتاده باشد. ضمن این که هیچ حدیث و مدرکی مبنی بر ازدواج بچه های آدم با انسان نماهای قبلی نداریم.
قول سوم: این قول، مبتنی بر یکی از دیدگاه ها درباره ی خلقت حضرت آدم است که به نظریه ی تکامل و یا ترانسفورمیسم معروف است و معتقد است نسل همه ی موجودات زنده در گذشته ی تاریخ و تا امروز همه به یک موجود تک سلولی باز می گردد. اولین موجود زنده، یک تک سلولی بود که با گذشت زمان بزرگ شد و آن گاه از وسط دو نیم شد و هر یک ازدو نیمه ی او نیز به دو نیمه ی دیگر تبدیل شدند و همین طور تعدادشان زیاد شد و در روند تکاملی حاکم بر نظام طبیعت، هر یک از آنان متناسب با شرایط و آب و هوای محیط زندگی خود، شکل و قیافه ای خاص خود پیدا کردند. این موجودات زنده تا آن جا تکامل پیدا کردند که نوعی از آن به انسان تبدیل شد. انسان های اولیه نیز در حد انسان های امروزی نبودند و عقل و هوش چندانی نداشتند. آنان با گذشت زمان رشد کردند و پیش رفتند تا در بین آنان فرد به تمام معنا عاقلی پیدا شد به نام آدم که خداوند او را از بین انسان های آن عصر شایسته ی مقام نبوت دانست و او را به پیامبری برگزید.
براساس این دیدگاه، ازدواج فرزندان آدم به طور طبیعی و همانند امروز انجام شده است؛ یعنی پسران آن حضرت با دختران موجود درعصر خودشان ازدواج کردند و دختران ایشان نیز با پسران موجود در همان عصر ازدواج کردند.
البته باید توجه داشت همان طور که تفسیر نمونه گفته است، قول دوم و سوم،« با ظاهر آیه ی فوق چندان سازگار نیست»5 و همان احتمال اول بیشتر با آیه ی قرآن متناسب است و هر روایتی که با ظاهر آیه مورد نظر تطابق دارد بر روایات دیگر ترجیح دارد. ضمناً آن احادیثی که می گویند: پسران آدم با جنّیه یا حوریه ازدواج کرده اند، از احادیث ساختگی و اسرائیلیات است.

پی نوشت ها:

1. تفسیر المیزان، ترجمه ی محمدرضا صالحی کرمانی، ج4، ص 246-245.
2. ج3، ص 247-246.
3. تفسیر المیزان، ترجمه محمدرضا صالحی کرمانی، ج4، ص 249-248.
4. تفسیر نمونه، ج3، ص 247.
5. همان.

مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات آموزشگاه رایانه اخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهانبانک سوال و جوابجوان امروزدانلود نرم افزار