تلويزيون را يك روز قدغن كنيد!

بيشتر كودكان سال‌ها قبل از ورود به مدرسه از طريق تلويزيون به دنياي بيرون وارد مي‌شوند. براساس تحقيقي در اين خصوص، دوسوم نوزادان و كودكان نوپا به طور متوسط روزانه 2 ساعت تلويزيون تماشا مي‌كنند و كودكان زير 6 سال نيز به طور متوسط حدود 2 ساعت تلويزيون تماشا كرده و يا مشغول تماشاي ويدئو،CD ياDVD مي‌شوند. كودكان و نوجوانان 8 تا 18 سال نيز تقريبا 4 ساعت از روز خود را مقابل تلويزيون و 2 ساعت را جلوي كامپيوتر و به انجام بازي‌هاي كامپيوتري مي‌گذرانند.
يك مركز مربوط به بيماري‌هاي كودكان در آمريكا ‌)aap( توصيه مي‌كند كه كودكان زير 2 سال اصلا تلويزيون تماشا نكنند و كودكان بيش از 2 سال نيز كمتر از 1 تا 2 ساعت در روز به تماشاي برنامه‌هاي تلويزيون بپردازند.
دو سال اول زندگي به عنوان زمان بحراني براي رشد مغز در نظر گرفته شده است. تلويزيون و ديگر رسانه‌هاي الكترونيكي، مي‌تواند مانع مهمي در مقابل بازي كودكان، ارتباط آنها با والدين و افراد ديگر، و كشف دنياي بيرون باشد، كه البته همگي براي سلامت جسمي، يادگيري و رشد اجتماعي كودك لازم است.
همينطور كه كودك بزرگ‌تر مي‌شود، صرف زمان بيشتر براي تماشاي تلويزيون مي‌تواند باعث كاهش فعاليت‌هايي مثل فعاليت‌هاي فيزيكي، مطالعه، انجام تكاليف، بازي با دوستان، و گذراندن وقت با خانواده شود.
البته تماشاي تلويزيون در حد اعتدال مي‌تواند مفيد باشد. كودكان پيش‌دبستاني مي‌توانند الفبا را از طريق تلويزيون فرا بگيرند، كودكان دبستاني مي‌توانند در مورد زندگي حيوانات مطالبي را ياد بگيرند و والدين مي‌توانند از اخبار روز مطلع شوند. در اين مورد شكي نيست كه تلويزيون مي‌تواند يك معلم و مربي عالي باشد. اما علي‌رغم نكات مثبت ذكر شده، تماشاي بيش از حد تلويزيون مي‌تواند مضر باشد.
كودكاني كه روزانه بيش از 4 ساعت به طور مداوم تلويزيون نگاه مي‌كنند احتمال بيشتري وجود دارد كه دچار چاقي و اضافه وزن شوند.
بچه‌هايي كه فيلم‌هاي خشن تماشا مي‌كنند احتمال بيشتري دارد رفتارهاي پرخاشگرانه از خود نشان دهند؛ در ضمن آنها از دنياي اطراف مي‌ترسند چرا كه تصور مي‌كنند اتفاقات بدي برايشان رخ خواهد داد.
شـخـصـيــت‌هــاي تـلــويـزيـونـي اغـلـب رفـتـارهـاي پرمخاطره مثل سيگار كشيدن و رفتارهاي نژادپرستانه را به نمايش مي‌گذارند.
حاميان كودكان درخصوص تماشاي برنامه‌هاي تلويزيوني دو نوع راه‌حل ارائه مي‌دهند. در حالي كه بسياري از آنها بيشتر ساعات هفته را به برنامه‌هاي آموزشي اختصاص مي‌دهند، برخي ديگر ادعا مي‌كنند كه نديدن برنامه‌هاي تلويزيون بهترين راه‌حل است. برخي هم مي‌گويند كه بهتر است والدين كنترل استفاده از تلويزيون را به دست گيرند و به فرزندانشان ياد بدهند كه تلويزيون يك سرگرمي موقتي است نه يك وسيله دائمي براي دوري از دنياي واقعي.
برخي از دلايل اهميت كنترل محتواي برنامه‌هاي تلويزيون و محدود كردن تماشاي آن، توسط والدين در ادامه آمده است.

خشونت:

در بسياري از فيلم‌هاي خشن، رفتارهاي خشونت‌‌بار توسط نقش‌هاي مثبت فيلم انجام مي‌شود و اين به كودكان مي‌آموزد كه آنها هم رفتارهاي مشابهي از خود بروز دهند.
حتي اگر كودكان توسط والدينشان آموزش ببينند كه اين كارها خوب نيست اما تلويزيون به آنها مي‌گويد كه ضرب و شتم و دعوا خوب است. اين مطلب مي‌تواند باعث سردرگمي كودكي شود كه سعي دارد فرق بين درست و غلط را تشخيص دهد. در ضمن نقش‌هاي منفي در تلويزيون هم هميشه براي كارهاي بدشان تنبيه نشده و مسوول كارهاي زشت خود تشخيص داده نمي‌شوند.
كودكان خردسال معمولا از صحنه‌هاي خشن و ترسناك واهمه دارند. حتي اگر به آنها بگوييم كه اين تصاوير واقعي نيستند هم در واقع دردي را از آنها دوا نكرده‌ايم زيرا آنها هنوز نمي‌توانند بين تخيل و واقعيت تفاوت قائل شوند. مشكلات رفتاري، كابوس‌هاي شبانه و اختلالات خواب مي‌توانند نتيجه تماشاي صحنه‌هاي خشن در تلويزيون باشند.

رفـتـارهـاي پـرخـطـر:

تلويزيون پر از برنامه‌ها و تـبـلـيـغـاتي است كه رفتارهاي پرخطر را به عنوان رفتارهايي جذاب نشان مي‌دهد و در اين برنامه‌ها حتي بـحـثـي هـم در مـورد عـواقب اين رفتارها صورت نـمــي‌گـيـرد. رفـتـارهـايـي مـثـل سـيـگـار كـشـيـدن كـه شخصيت‌هاي اصلي يك فيلم آن را انجام مي‌دهند در واقع مهر تاييدي بر اين رفتارهاست كه باعث مي‌شود كودك در ذهن خود آنها را مقبول جامعه تصور كند.
مـطـالـعـات نشان داده كه كاهش ميزان تماشاي تلويزيون مانع از چاقي و اضافه وزن مي‌شود.

آگهي‌هاي تبليغاتي:

كودكان روزانه در معرض تبليغات فراواني از تنقلات تا انواع اسباب‌بازي قرار دارند. در نظر كودكان همه چيز ايده‌آل به نظر مي‌رسد و آنها احساس مي‌كنند كه بايد همه آنها را داشته باشند.
بيشتر كودكان زير 8 سال متوجه نمي‌شوند كه آگهي‌هاي تبليغاتي براي خريد يك محصول هستند. كودكان 6 ساله و كوچك‌‌تر قادر به تشخيص محتواي برنامه‌ها از آگهي‌هاي تبليغاتي نيستند، خصوصا اگر شخصيت مورد علاقه آنها، آن محصول را تبليغ كند. حتي شايد نياز باشد هدف از تبليغات را به كودكان بزرگ‌تر هم يادآوري كنيم.
اما كاري كه شما مي‌توانيد انجام دهيد اين است كه با صحبت درخصوص آگهي‌هاي تبليغاتي به كودك خود آموزش دهيد كه مصرف‌كننده‌هاي عاقلي باشند. مي‌توانيد براي اين كار سوالاتي از اين دست از كودك خود بپرسيد: چه چيزي را در مورد آن كالا دوست داري؟ آيا فكر مي‌كني كه اين كالا به همان اندازه‌اي كه در آگهي‌ها آمده، مفيد و خوب است؟ آيا فكرمي‌كني كه اين خوراكي، يك ماده غذايي سالم و مفيد است؟
به كودك خود توضيح دهيد كه آگهي‌ها، افراد را علاقه‌مند به خريد چيزهايي مي‌كند كه واقعا نيازي به آنها ندارند.پس از تمام اين بحث‌ها و ذكر نكات منفي در خصوص تماشاي تلويزيون، در اينجا به راه‌هايي اشاره مي‌شود تا تماشاي تلويزيون را در خانه شما پربارتر كند؛ چون به هر حال نمي‌توان تلويزيون را به طور كامل از زندگي روزمره خارج ساخت:
ــ ساعات تماشاي تلويزيون را محدود كنيد: اتاقي را كه تلويزيون در آن قرار دارد با تفريحات ديگري مثل كتاب‌ها و مجلات كودكان، اسباب‌بازي، پازل و غيره براي تشويق كودك به انجام آنها پر كنيد.
تلويزيون را بيرون از اتاق خواب قرار داده و در طي زمان صرف غذا، آن را خاموش كنيد.
به كودك خود اجازه ندهيد كه در حين انجام تكاليفش، تلويزيون تماشا كند.
تماشاي تلويزيون را به عنوان يك امتياز كه در قبال كارهاي خوب كودك به او مي‌دهيد، تلقي كنيد نه به عنوان يك حق. مثلا به كودك خود بگوييد كه تنها پس از تكميل تكاليفش، اجازه تماشاي تلويزيون دارد.
تلويزيون را يك روز قدغن كنيد. با اين كار، وقت بيشتري براي بودن با ساير افراد خانواده خواهيد داشت.

الهه عيوض‌زاده
www.jamejamonline.ir

مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات آموزشگاه رایانه اخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهانبانک سوال و جوابجوان امروزدانلود نرم افزار