آيين خوشبختى( به زبان رايانه اى

آيين خوشبختى( به زبان رايانه اى )

بس نكته با تو گويم شايد نديده باشى ***تا دسته دسته نرگس زين باغ چيده باشى
درباره آداب معاشرت و زندگى،هر كس به گونه اى سخن بر زبان رانده است و قلم بر كاغذ نشانده. ما نيز به زبان رايانه اى و به گونه اى كه خواهيد خواند، اين آيين دوست داشتنى را قلمى كرده‏ايم و البته چشم به راه رهنمودهاى سبزتان نشسته‏ايم. اميد است كه پسند و رهنمودهاى شما شود ارمغان ما.
1ـ در زندگى و معاشرت با ديگران،نرم افزار باشيم نه سخت افزار.
2ـ اهل خالى بندى نباشيم و براى ديگران، اين همه كلاس نگذاريم و پرستيژ مدارانه رفتار و برخورد نكنيم. مى گويند شخصى به نصب در و پنجره هاى منازل و مغازه ها اشتغال داشت. يكى از او پرسيد كه به چه كارى مشغول هستى؟ آن شخص يقه خود را درست كرد و بادى در غبغب انداخت و پرستيژ مدارانه پاسخش داد:«ويندوز نصب مى كنم».
3ـ براى پسوند فايل زندگىِ اجتماعى و خانوادگى، از سه كاراكتر «ع » و « ش » و «ق» استفاده كنيم.
4ـ هيچ گاه قفل سى دى قلب مردم را نشكنيم كه « تا توانى دلى به دست آور؛ دل شكستن هنر نمى باشد».
5ـ چنان چه در كارى شكست خورديم، آن را «Shut down» نكنيم؛ بلكه آن را«Restart» كنيم.
6ـ براى مانيتور زندگى مان بَك گِراندِ(Background) سبز يا آبى را در نظر بگيريم، نه سياه يا دودى را.
7ـ براى سيستم قلبمان از مانيتورهاى تخت و صاف (Flat) استفاده كنيم.
8ـ روى كليدهاى عيبِ كيبوردِ خودمان انگشت بگذاريم، نه روى كليدهاى عيبِ كيبوردِ ديگران.
9ـ براى فايل‏هاى اسرار زندگى مان پسورد (Password) بگذاريم و آن ها را مخفى (Hidden) كنيم.
10ـ همواره پيش از سخن گفتن، سى پى يوىِ فكرمان را به كار بيندازيم.
11ـ بر صفحه مشكلات مردم، كليد F1 باشيم و آنان را كمك و راهنمايى (Help) كنيم.
12ـ اگر شخصيت ما ژله‏اى نيست و بزرگ و والاست، اين نوع شخصيت ما نبايد حتى به خود ما اجازه دهد كه با هر كسى چَت (Chat) كنيم و هر كسى نيز با ما چت كند.
13ـ براى باغِ زندگىِ مردم، ويندوز باشيم نه داس.
14ـ يك معادله رياضى ـ رايانه اى به ما مى گويد: « تا به فكر ساپورت ديگران نباشيم، ديگران به فكر ساپورت ما نخواهند بود».
15ـ اگر از كسى بدى و كم لطفى ديديم، آن را«Save» نكنيم؛بلكه آن را «Delete» كنيم و حتى از ريسايكل بينِ (Recyclebin) قلبمان كاملاً محو كنيم.
16ـ به ديگران اجازه ندهيم در «سى دى رامِ» زندگى مان هر نوع « سى دى » را كه بخواهند، قرار دهند.
17ـ خانه و دفترِ كارمان به روى مردم نيازمند«Open» باشد.
18ـ براى حل اختلافات زناشويى، روى گزينه« گذشت و ايثار» دابل كليك (click Double) كنيم.
19ـ تا حرف كسى تمام نشده است، اسپيكر (Speaker) خود را روشن نكنيم.
20ـ درآمدمان را در اول ماه، پارتيشن بندى كنيم تا در آخر ماه كم نياوريم.
21ـ براى رفع گرفتارى هاى مردم، اُتوران(Autoroun) باشيم.
22ـ همان گونه كه ديگران سايتِ«گوگِل» را طراحى كرده‏اند، ما نيز سايتِ«گوـگُل» را براى مردم طراحى كنيم تا در ارتباطات خود با يكديگر،گُل بگويند و گل بشنوند.
23ـ در سايت زندگىِ شخصى مان يك رُوم (Room) به نام مشكل گشا (Moshkelgosha) بسازيم تا ديگران با ما چَت (Chat) كنند.
24ـ هنگام مشاهده خوبى ها و نيكى هاى ديگران، بلافاصله كليدِ پرينت اِسكرين(Print screen) را بزنيم و از آن ها تصوير بگيريم.
25ـ در زمان ناتوانى و درماندگى و تاريكى زندگىِ ديگران، كليدِ«Power» براى آنان باشيم.
26ـ نگذاريم هر كسى در رُومِ (Room) زندگى مان چَت كند. در اين صورت، او را ايگنور(Ignore) كنيم.
27ـ چشم هايمان را به روى عيب هاى پنهان مردم،«Close» كنيم.
28ـ گاه و بى گاه كامپيوتر زندگى ما هَنگ(Hang) مى كند كه بايد آن را با «فكر» و «مشورت» و «برنامه ريزى» رى استارت(Restart) كنيم.
29ـ براى كپى گرفتن از ديسكتِ زندگىِ ديگران، نخست آن را ويروس يابى و سپس ويروس كُشى كنيم.
30ـ مواظب باشيم كه رايانه زندگىِ زناشويى مان ويروس غرور و لجبازى به خود نگيرد. در اين صورت،ممكن است هيچ آنتى ويروسى نتواند آن را از بين ببرد.
31ـ اگر براى شخصيت و تصميم گيرى هاى خويش ارزش و احترام قائل هستيم.خودمان يكى از«Game»هاى كامپيوتر زندگىِ ديگران نباشيم.
32ـ فايل هاى مهم زندگىِ خود را گاه به گاه اِسكَن(Scan) كنيم تا اگر به ويروسى آلوده شده باشند، سريعاً مشخص شود.
33ـ در حروفچينى كتاب زندگى، از شيوه«راست چين» استفاده كنيم، نه از شيوه« چپ چين ».
34ـ براى برنامه زندگىِ اجتماعى و به ويژه زندگىِ خانوادگى، هميشه وِرژِن هاى جديد و سازگار را معرفى كنيم.
35ـ پيش از پرينت گرفتن از سخنانمان، پيش نمايش چاپ(print Preview) آن را مشاهده كنيم.
36ـ درتجارت و كارهاى مالى و اقتصادى، سرمايه‏ها و دارايى هاى خود را در يك دِرايو (Drive) نريزيم؛ بلكه آن ها را در درايوهاى گوناگون پخش كنيم تا اگر به فُرمَت (Format) يك درايو مجبور شديم، درايوهاى ديگر را محفوظ داشته باشيم.
37ـ اگر روزى رايانه زندگىِ ما با همسرمان هَنگ كرد، سه كليدِ«كنترل اعصاب»، و«آلت انصاف» و«دليت عصبانيت» را بزنيم.
38ـ مكان نماى ارتباطات ما با آدم هاى ناباب و ناجنس به صورت «فلِش» نباشد؛ بلكه به صورت«وِلِش » باشد.
39ـ هارِدِ مغز خود را از برنامه هاى غير مفيد، پُر نكنيم تا فضا را براى نصب برنامه هاى مفيد تنگ ننماييم.
40ـ براى اين كه از ديدن مانيتور زندگى، بيش تر لذت ببريم، كارت گرافيك بالا براى آن تهيه كنيم.
41ـ اگر مانيتور رايانه ما بايد داراى رنگ هاى متنوع و متعدد باشد، ولى مانيتور ارتباطاتِ ما با مردم بايد يكرنگ باشد.
42ـ براى رايانه زندگىِ ديگران نرم افزارهايى را معرفى كنيم كه حداكثر هماهنگى را با سخت افزارهاى موجودشان داشته باشند.
43ـ در خطاطى كامپيوترى، از برنامه «كِلْك » هم مى‏توانيم استفاده كنيم، اما در خطاطى زندگى، از برنامه « كَلَك » نبايد استفاده كنيم.
44ـ بكوشيم خوش اخلاقى را به جاى اين كه در رَم (Ram) و حافظه موقت داشته باشيم، در رام (Rom) و حافظه پايدار داشته باشيم تا در هنگام آغاز (Start) ارتباط با ديگران، آن را به كار گيريم.
45ـ اگر مى خواهيم در زندگى خويش موفق و خوشبخت باشيم، بايد خودمان زير منوهاى«programs»را دقيقاً تنظيم كنيم و نبايد بگذاريم كه ديگران براى ما اين كار را انجام دهند؛ اگر چه مى توانيم در اين باره، با آنان مشورت كنيم.
46ـ كتاب زندگى را با برنامه «زرنگاه» حروفچينى كنيم و در حروفچينى آن، از حروف « سياه » استفاده نكنيم.
47ـ در كِيسِ (Case) مستكبران و زورمداران،« سى دى رام » نباشيم؛بلكه «سى دى ناآرام » باشيم.
48ـ قانون كپى رايتِ زندگىِ اجتماعى به ما اجازه نمى‏دهد كه سى دىِ بدى‏ها و عيب‏هاى ديگران را رايت كنيم.
49ـ در طراحى كتاب زندگى، از برنامه « فُتوشاد» و «فِرى خَند» و «كُرل مزاح » نيز استفاده كنيم.
50ـ در سايت زندگى، هميشه لينكِ محبت (Mahabbat) داشته باشيم و هيچ گاه براى اين سايت، فيلتر نگذاريم.
امام على ـ عليه السلام ـ :
«... هرگز خداوند را براى رضايت احدى از مخلوقش به خشم نياور؛ چرا كه خداوند جاى همه كس را مى‏گيرد و كسى نمى‏تواند جاى خداوند را بگيرد. نماز را در اوقات خودش به جاى آر، نه آن كه به هنگام بيكارى در انجامش تعجيل كنى و به هنگام اشتغال به كار، آن را به تأخير اندازى و بدان كه تمام اعمالت تابع نمازت خواهد بود...»
نهج البلاغه، نامه 27.
«اوّلين عملى كه در مقام حساب مى‏آورند، نماز است. اگر نماز قبول شد، ساير اعمال هم قبول مى‏شود؛ و اگر پذيرفته نشد، ساير اعمال هم پذيرفته نمى‏شود.»
وسائل الشّيعه، شيخ حرّ عامِلى، ج 2، ص 22
«نماز، گناهان را مانند ريزش برگ درختان فرو مى‏ريزد.»
نهج البلاغه، خطبه 199
امام صادق ـ عليه السلام ـ :
«هيچ قدمى نيست كه در راه نماز جمعه برداشته شود، مگر آن كه خدا بدن
او را بر آتش حرام مى‏سازد.»
وسائل الشّيعه، ج 5، ص 3

عبدالرحيم موگهى
www.hawzah.net

مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات آموزشگاه رایانه اخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهانبانک سوال و جوابجوان امروزدانلود نرم افزار