|
مردي بود كه هر كار ميكرد نميتوانست اخلاص خود را حفظ كند و رياكاري نكند، روزي چاره انديشي كرد و با خود گفت: در گوشهي شهر مسجدي متروك...
شنبه 7 دی 1387
|
 |
|
يك نفر نابينا به حضور پيامبر (صلي الله عليه و آله) رسيد و عرض كرد من نابينا (يا شب كور) هستم صداي اذان جماعت را ميشنوم ولي كسي نيست...
شنبه 7 دی 1387
|
 |
|
ابوبصير گفت: بعد از در گذشت حضرت صادق - عليه السّلام- پيش ام حميده رفتم تا او را در اين مصيبت تسليت بگويم. تا چمشمش به من افتاد شروع...
شنبه 7 دی 1387
|
 |
|
شخصي آمد به نزد پيامبر اسلام (صلي الله عليه و آله) شكايت از فقر و نداري كرد حضرت فرمود: مگر نماز نميخواني عرض كرد من پنج وقت نماز...
شنبه 7 دی 1387
|
 |
|
چه پرسي از نماز عاشقانه
ركوعش چون سجودش محرمانه
تب و تاب يكي ا... اكبر
نگنجــــد در نمـــــاز پنجگـــانه
شنبه 7 دی 1387
|
 |
|
بسوزد مؤمن از سوز وجودش
گشود هر چه بستند از گشودش
جلال كبــريايي در قيــــامش
جمال بندگي اندر سجــــودش
شنبه 7 دی 1387
|
 |
|
دل بيگانه خو، زين خاكدان نيست
شب و روزش ز دور آسمان نيست
تو خودوقت قيام خويش دريــاب
تو خود وقت قيام خويش دريــاب
شنبه 7 دی 1387
|
 |
|
مسلماني كه داند رمز دين را
نسايد پيش غيرا.... جبين را
اگر گردون به كام او نگردد
به كام خود بگرداند زمين را
شنبه 7 دی 1387
|
 |
|
در نمــــــازم خــــــم ابروي تو با ياد آمد
حـــالتي رفت كه محراب به فرياد آمد
از من اكنون طمع صبر و دل و هوش مدار
كان تحمل كه تو...
شنبه 7 دی 1387
|
 |
|
اي داستان زلـف تـــــوام شب دراز كــــن
وز نيمه شب دريچــــه صبحـــم فراز كن
تا آسمان خم شده، بـــــا اشــــك اختـران
ديدم بر آستـــــان...
شنبه 7 دی 1387
|
 |
|
آن يكي ميرفــت در مسجــد درون
مـــردم از مسجــــد همي آمد برون
گشت پرسان كه: جماعت را چـه بود
كه زمسجد ميبـــرون آينــــد زود؟
شنبه 7 دی 1387
|
 |
|
صلا زدند كه : برگ صبوح سـاز كنيــد
به ساز مرغ سحر ترك خواب ناز كنيد
ميخمـــار شكـــن ميدهنــد كز سرهـا
خمــار چــون شكن زلف...
شنبه 7 دی 1387
|
 |
|
نكو ملكي است ملك صبحگـــاهي
در آن كشور بيابي هر چه خواهي
كسي كوير حصار گنــج ره يــافت
گشايش بر كليد صبحگــــه يافت
شنبه 7 دی 1387
|
 |
|
اگر، نــــه روي دل انـــدر بــــرابــرت دارم
من اين نماز، حساب نمــــاز نشمــــارم
مراد من زنماز، آن بـــود كــــه در خلــوت
حديث...
شنبه 7 دی 1387
|
 |
|
هر كس كــــه در نمـــــاز بـــه روي و ريا رود
بر پشت بام كعبه به كسب هـــوا رود
بر عشق، رهـــروي كه كنـــدعقــــل اختيــــار
از...
شنبه 7 دی 1387
|
 |
|
شبي چنين، در هفت آسمان به رحمــت باز
زخويشتن نفســي، اي پســر! بــه حـق پـرداز
مگر زمدت عمر آنچــه مــانــده دريــــابي
كه آنچه...
شنبه 7 دی 1387
|
 |
|
دلا! بـسوز كه ســـوز تــو كـــارهـــا بكند نيــاز نيــم شبي، دفــع صــد بلا بكند
عتــاب يـــار پـــري چهـره، عاشقانه...
شنبه 7 دی 1387
|
 |
|
هر كجـا كردم بــه يــاد سجــدهات ساز ركــوع
چــون مــه نــو تا فلك رفـــتم به پـــرواز ركوع
پيش از...
شنبه 7 دی 1387
|
 |
|
نمازت کوثر عشق خدائي است ترنم هاي گرم آشنايي است
رها شو از تن خاکي به محراب اگر ذرات جانت کبريائي است
تجليگاه ميقات...
شنبه 7 دی 1387
|
 |
|
با هلهلهها خواهيد آمد
اي اشكهاي ريخته
اي خنجر نوشان سپيده!
و دستهاتان
شنبه 7 دی 1387
|
 |