وقتي خدا به زمين لبخند مي‌زند

اخبار ایران و جهان

مسیر جاری: صفحه اصلي•مقالات•علمی و فرهنگی•ادب و هنر•مقالات ادبی

تبلیغات در سایت

پیوندهای ویژه

• نخستين سلسله قدرتمند شيعه

• نظارت بر اعمال شيعيان در عصر...

• درماني‌آسان براي يبوست

• 7 عادت آدم‌هاي موفق

• آثار تربيتى نماز

• بسیار زیبا به رنگ سبز!

• بناهای تاریخی اصفهان

• دعا براي امام زمان عليه السلام...

• دور افتاده

• 4‌ خطاي تغذيه‌اي ‌كه شما را...

• تفسیر کلمه فتنه

• نقاشی های تلفیقی و شگفت انگیز...

• آسيب‏شناسى انقلاب اسلامى

• پایتخت دولت مهدوی کجاست؟

• اتصال به «شعوركيهاني»

• آرايش ، چرا و چگونه؟

• ارزش سجده

• گل های بسیار زیبا، رنگارنگ و...

• وادي السلام ، بزرگ ترين و قديمي...

• ملائکه در خدمت امام زمان(علیه...

• خطرات استفاده از کولر خودرو...

• بصیرت چيست؟

• پروردگار قبل از اینکه خدایی...

• تصاویری زیبا از مراحل رشد یک...

• مروري‌ بر تاريخ‌ رابطه‌ آمريكا...

• داستان شهر عشق

• گاهي به تلويزيون نگاه نکن!

گزارش تصویری

اخبار تازه

بهترین بازیگر زن جشنواره فیلم فجر به شهدای ایران‌زمین ادای احترام کرد

«هنگامه قاضیانی» پس از دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن سی‌امین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر،...

اتفاق ساده در شبکه طبرستان

تجلیل از ایثارگران شبکه تبرستان، پخش برنامه اتفاق ساده و تجلیل از خانواده های شهدا از اخبار صدا و سیمای...

جدول تغییرات قیمت در بازار موبایل

به دنبال نوسانات قیمت ارز برخی از مدل‌های تلفن همراه طی دو ماه گذشته با افزایش قیمت در بازار عرضه می‌شوند...

خروس چيني تخم گذاشت+عکس

يك مرد روستايي در چين ادعا كرد كه خروسش تخم مي‌گذارد.

عروس و داماد در راهپیمایی+عکس

راهپیمایی ‌ 22 بهمن ...

خطری که "جمهوری اسلامی" را تهدید میکند

شاید هیچ کشوری در جهان وجود نداشته باشد که به اندازه ایران ، در یک مقطع زمانی فشرده 33 ساله این همه تضییقات...

نتايج آزمون دوره‌های ترمی علمی کاربردی منتشر شد

فهرست اسامی پذيرفته‌شدگان نهايی کدرشته ‌محل‌های‌متمرکز و معرفی شدگان چند برابر ظرفيت کدرشته محل‌های نيمه‌متمرکز...

بازار مسکن در رکود؛ قیمت آپارتمان در برخی مناطق تهران

فعالان بازار مسکن رکود خرید و فروش مسکن در تهران در شرایط فعلی را در نتیجه افزایش قیمتها و کاهش قدرت...

طلسم تغییر نام دانشگاه تربیت معلم شکست

با تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی عنوان خوارزمی پس از سالها بر تابلوی سر در دانشگاه تربیت معلم جای گرفت...

پاشازاده: دستیار کسی می‌شوم که فوتبال را بیشتر از من بفهمد

مهدی پاشازاده در واکنش به صحبت‌های سرمربی استقلال گفت: اگر قرار باشد روزی در کنار یک مربی کار کنم دستیار...

ملت ایران در انتخابات قدرت بی‌نظیر اتحاد و ولایت‌پذیری خود را نمایش می‌دهند

سازمان بسیج مستضعفین در پیامی تاکید کرد: ملت عزیز ایران در سی و سومین صحنه انتخابات در جمهوری اسلامی...

این غذا شما را خنگ می کند!

آیا می دانید چه غذایی این تاثیر را بر هوش شما دارد؟

رییس‌جمهوری که به مراسم ازدواجش نرفت!

دو روز پیش مراسم ازدواج «ادریس دبی» رییس جمهور چاد با یک دختر سودانی برگزار شد.

فوتبال با دروازه های بهشتی

در 23 بهمن سال 1365 ، تیم های فوتبال منتخب چَوار و منتخب جوانان استان ایلام، در ساعت 16 آغازگر یک مسابقه...

دفعات نمایش: 239

پنج شنبه 6 اسفند 1388

وقتي خدا به زمين لبخند مي‌زند

از وقتی كه خودم را شناختم، چیزهایی وجود داشتند كه برایم خیلی‌خیلی عزیز بودند.
چیزهایی كه زندگی بدون آنها، اگر نه غیرممكن، ولی بسیار دردناك و بسیار سخت به نظر می‌رسید.این چیزهای عزیز، تمام دنیای كودكی من بودند. با وجود آنها، طعم زندگی برایم شیرین می‌شد. مثلاً، مادرم یكی از آنها بود. كسی كه تصور زندگی بدون حضور گرم و لبخند آرامش بخشش، سخت بود و خشن! همین‌طور حضور حامی پدر كه همیشه خیالم را آسوده می‌كرد. بعد از آنها، عروسك‌هایم بودند. دوستان صمیمی دوران كودكی‌ام. سه چرخه كوچكی كه داشتم و همیشه آن را پای درخت انگور می‌گذاشتم. اینها، تمام دارایی‌ام بودند. و من، بسیار بسیار عاشقانه دوستشان داشتم. من با این دارایی‌ها، غنی‌ترین فرد دنیا بودم. خوشبخت‌ترین انسان!
بزرگ‌تر كه شدم، چیزهای جدیدی به دارایی‌هایم افزوده شد. دوستانی كه در مدرسه پیدا كردم. كتاب‌هایی كه خریدم. گل‌سرهایی كه جمع كردم. دست نوشته‌هایی كه در دفتر خاطرات كوچك و قفل دارم می‌نوشتم. گردن‌بندی كه روز تولدم هدیه گرفتم. همه و همه، دارایی‌های شخصی من بودند. و من آنها را از آن خود می‌دانستم. حتی شاید بخشی از وجودم!
كتاب زندگی آدم‌های بزرگ را كه ورق بزنی، لابه‌لای سطرهای زندگی همه‌شان، یك چیز مشترك هست. یك چیز خیلی كلیدی، خیلی مهم! تقریباً همه آدم‌های بزرگ، برای رسیدن به هدف‌های بزرگی كه داشته‌اند، خیلی وقت‌ها مجبور شده‌اند چیزهای مهم زندگی خود را فدای چیزی بكنند مهم‌تر، بزرگ‌تر، ماندگارتر! به هدفی والاتر برسند. به هدفی كه شخصی نباشد. یا تنها به سود یك آدم یا یك گروه. بلكه به تمام جهان فایده برساند. هدفی كه شكوهمندی‌اش سینه به سینه و دهان به دهان نقل شود. و بماند. حتی وقتی كه آن شخص، دیگر در این دنیا نباشد. داستان زندگی پیامبران و امامان، پر از نمونه‌های این فداكاری‌هاست. گذشتن از چیزهای بزرگ و عزیز زندگی‌شان، برای رسیدن به هدف‌هایی نورانی.
آن روز ولی سرآغاز جدیدی در زندگی من بود. روزی كه دانستم هنوز در ابتدای راه هستم. روزی كه دانستم چه‌قدر دنیایم كوچك و محدود بوده تا به حال. اينكه همیشه اول به راحتی و خوشحالی خودم فكر كرده‌ام بعد به دیگران. هرگز از مرزها پایم را فراتر نگذاشته‌ام. هیچ وقت از خودم نپرسیده‌ام تا كجا حاضرم فداكاری كنم و گذشت نشان بدهم؟! این‌طور بود كه من، آدم محدودی شده بودم!
آن روز،‌ برای اولین بار توی عمرم به یكی از فداكارترین آدم‌های دنیا، عمیقاً فكر كردم. به امام حسین (ع) اندیشیدم. مرد بزرگی كه از با ارزش‌ترین سرمایه‌هایش گذشت تا به تمام عالم نشان دهد كه هدف‌هایی در دنیا هست كه اهمیتشان آن‌قدر است كه تمام هست و نیستت را به خاطرشان بدهی. كشته شدن نزدیكانت را به چشم ببینی. و باز، تاب بیاوری. ادامه بدهی... . بغضی گلویم را فشار داد. چیزی روی دلم سنگینی می‌كرد كه هم می‌دانستم چیست و هم نمی‌دانستم. مثلاً می‌دانستم كه با رها كردن و گذشتن از بعضی چیزهایی كه دوست داریم، چیزی متولد می‌شود؛ بزرگ‌تر! چیزی نورانی و قدرتمند؛ كه پس از هر ایثار و گذشت متولد می‌شود. اما من بلد نبودم كه چه‌طور می‌توان این همه گذشت داشت. و شرمسار بودم!
پس از آن، نشانه‌ها بسیار بودند. داستان‌های پیامبران دیگر را خواندم. حضرت یوسف(ع) كه رنج سال‌ها دوری از خانواده و به خصوص پدرش- كه بسیار به او دلبسته بود- را به جان خرید تا رسالتی را كه خداوند در سرزمین مصر بر دوشش گذارده بود به انجام برساند.
حضرت عیسی (‌ع) كه جان خود را فدا كرد تا بشریت نجات یابد.
و داستان‌های زندگی امامان كه رنج تبعید، اسارت و یا حتی شهادت را تاب می‌آوردند.
داستان‌ها را با اشتیاق‌می‌خواندم. و دانستم كسی موفق‌تر است‌كه بيشتر از ديگران اهل ايثار باشد. كسي كه‌ سبك‌بال‌تر باشد. صبورتر! و مقاوم‌تر از هر كوه! و تنها این گونه است كه آنچه را بخواهد به راستی به دست می‌آورد!
بخشش در راه تو، عین به دست آوردن است. آدم احساس می‌كند با گذشتن از هر كدام از دارایی‌هایش، چیزی بزرگ‌تر و ماندنی‌تر به‌دست می‌آورد كه شیرینی این حس را حاضر نیست با هیچ چیز دیگری در این دنیا معاوضه كند.چون با اين بخشش به تو می‌رسند. و كیست كه با رسیدن به تو، حس نیاز به هر چیز دیگری را داشته باشد؟!
و شیرینی این احساس را در كلام آن نویسنده بزرگ لبنانی* هم یافتم: «و هستند كسانی كه می‌دهند و از دهش دردی نمی‌كشند؛ حتی شادی هم نمی‌خواهند و نظری به ثواب هم ندارند؛ اینها چنان می‌دهند كه در دره‌های دوردست، بته‌ای عطر خود را در فضا می‌پراكند.
با دست این كسان است كه خداوند سخن می‌گوید؛ و از پس چشم این كسان است كه او به زمین لبخند می‌زند.»

جبران خليل جبران
www.hamshahrionline.ir

ثبت نظر شما

نام و نام خانوادگی

نشانی پست الکترونیکی

متن نظر شما

برای این مقاله هیچ نظری ثبت نشده

ارتباط با ما

نقشه سایت