مکاتب غير اسلامي در وادي جاهليت مدرن

انسان همواره به اقتضاي فطرت الهي خويش جوياي کشف حقايق هستي و اسرار آفرينش بوده است. همين انگيزه او را از جرگه نبات و حيوان جدا مي سازد، زيرا اساساً لازمه انسان بودن و وصول به مقام انسانيت جستجوي دائمي رمز و راز هستي است. به طور کلي مي توان گفت در گذرگاه تاريخ هر فرد هوشياري که در پهنه تلاقي خطوط ماده و حيات براي کمترين لحظات توانسته "من" خود را از غوطه ورشدن در شادي و اندوه و
کشش هاي ضروري بالاتر بکشد و حيات را براي خود بر نهد فوراً سئوال از هدف و فلسفه زندگي براي او مطرح شده است. سئوال از هدف و فلسفه زندگي و داشتن دغدغه کشف مجهولات خلقت و هستي نشانه حيات روحي انسان هاي آگاه و هوشيار بوده و مي باشد.
انسان معاصر نيز بر اساس همين قانون و نسبت لايتغير فطري و تاريخي، لحظه اي در اضطراب ناشي از عدم درک حقيقت خلقت و معماي هستي احساس آرام و قرار نداشته و حس حقيقت جوي فطري اش همواره او را در احاطه پرسش هاي متعددي در اين زمينه قرار مي دهد؛ پرسش هايي درباره خداوند، راز خلقت و..‏
بايد دانست که عدم دستيابي انسان به حقايق هستي آسيب هايي را به دنبال دارد. اين واقعيت غير قابل انکاري است که بشر عصر تکنولوژي که در محروميت معنوي ناشي از انزواي تحميلي و تحريف ظالمانه دين گرفتار آمده خود را از
دستيابي به حقايق هستي به شدت ناتوان و عاجز و درمانده مي بيند و اين ناتواني و درماندگي باعث مي گردد تا آرامش خاطر و اعتماد خود را از دست بدهد.
به همين علت، آرامش واقعي از زندگي بسياري از انسان هاي طالب حقيقت، رخت بر بسته و آسيب هاي فکري و روحي فراواني گريبان گير آنها گرديده است که نمونه اي از آن را مي توان در ارتداد کثيري از پيروان اديان و آيين هاي آسماني، که دستخوش تحريفات وسيعي شده اند. زيرا افرادي که به دنبال حقيقت هستند و با مسائل تحريف شده و به دور از دين رو به رو شوند، آرامش خود را از دست
مي دهند. چنان که علت اساسي ارتداد جمع کثيري از مسيحيان عهد رنسانس و پس از آن در عدم توانايي کليسا از تفسير و تبيين صحيح اسرار آفرينش و نظام خلقت نهفته است. ‏
استاد شهيد مرتضي مطهري در تشريح اين مسئله مي فرمايند: "کليسا چه از نظر مفاهيم نارسايي که در الهيات عرضه داد و چه از نظر رفتار غير انساني اش با توده مردم، خصوصاً طبقه دانشمندان و آزاد فكران از علل عمده گرايش جهان مسيحي و به طور غير مستقيم جهان غير مسيحي به مادي گري است." کليسا به خدا تصوير انساني داد و خدا را در قالب بشري به افراد معرفي نمود. افراد تحت تاثير نفوذ مذهبي کليسا از کودکي خدا را با همين قالب هاي انساني و مادي تلقي کردند و پس از رشد علمي دريافتند که اين مطالب با موازين علمي و واقعي و عقلي سازگار نيست و چون ديدار مفاهيم کليسايي با مقياس هاي علمي تطبيق نمي کند مطلب را از اساس انکار کردند.‏
اکنون جهان شاهد اين واقعيت است که مکاتب مادي و الحادي که ريشه در اوهام و يا عقول خطاپذير بشر دارند در جدال با نياز ذاتي و فطري انسان حقيقت جو و پرسش گر از اسرار هستي به ناچار راه افول را در پيش مي گيرند و به جاي اينكه به فطرت حقيقت جوي انسان ها پاسخ قانع کننده بيابند با سير مسير اشتباه و به دور از واقعيت آنها را در گرداب سردرگمي و ابهامات قرار مي دهند.‏
آرنولد توين بي متفکر شهير انگليسي در اين باره مي گويد: "اين انسان فرزند آدم تنها براي جامعه زندگي نمي کند بلکه هدف بزرگ تر او پيوند هميشگي و هماهنگي با آن حقيقت معنوي و روحي والايي است که خدا نام دارد.
جامعه نيز بايد به سوي چنين هدفي رهسپار باشد و گرنه گرفتار انواع لغزش ها و انحراف ها خواهد شد.
دين هاي آسماني اين حقيقت بزرگ را به آدمي آموخته اند و اين سرچشمه روشنايي و روشنگري را که در اوست به او نشان داده اند، اما ايدئولوژي ها نتوانسته اند سرچشمه زلالي از دين به آدمي نشان دهند." در واقع دين با نشان دادن و مشخص کردن حقايقي که انسان از کشف آنها عاجز است، جامعه را در مسير درستي و راستي قرار مي دهند. اسرار و فلسفه آفرينش جهان هستي و خلقت انسان ها فقط در چارچوب اصول و احکام ديني به درستي بيان گرديده است و انسان ها با مراجعه به اين اصول مي توانند آن را درک کرده و قوانين جامعه بشريت را مطابق با آن تنظيم و اجرا نمايند. مسلماً آدمي با قدم گذاردن در ساحت تعاليم ديني و معنويت گرايي و خداپرستي به شکوفايي و باروري رسيده و واقعيت خويشتن و اسرار هستي را باز مي يابد و به وصال سرچشمه حقيقت نايل مي گردد. و اگر از اين راه به خطا بروند و از طريق مکاتب و ايدئولوژي هاي انسان ساخت در پي کشف حقيقت باشند، هرگز اين مکاتب، ديدگاه و اعتقاد صحيح و منطقي را در آنها ايجاد نخواهد کرد و به هيچ کدام از سئوالات فطرت حقيقت جوي انسان پاسخ نخواهد داد و به اين ترتيب آرامش ذهني و فکري را از او خواهد گرفت.‏
بر اساس همين واقعيت تاريخي، بسياري از تحليلگران تحولات تاريخي غرب بر اين باورند که سکولاريسم غربي از دامان مسيحيت تحريف شده قرون وسطي سر بر آورد و در بستر آموزه هاي ناقص و ابهام آفرين آن رشد کرد.‏
بخش عمده اي از شبهاتي که در باب فلسفه اديان از سوي نظريه پردازان مطرح مي گردد، مستند کارکرد منفي کليسا و مفاهيم نارسايي است که در قالب دين به تبليغ آنها پرداخت. از همين رو سکولاريسم مولود انحراف کليسا در تحريف دين و مفاهيم اساسي آن است و هر کدام از اين دو جريان انحرافي به نوبه خود در محروميت معنوي و اعتقادي انسان دخيل اند.
گذشته از ناتواني رهبران کليسا در پاسخگويي به پرسش هاي اساسي انسان، مکاتب زميني نوظهور پس از عهد رنسانس نيز با نفي جوهره و حقيقت اديان الهي و تشکيک در اصالت دين و با عجز از حل معماي هستي و پاسخگويي به پرسش هاي موجود در اين زمينه، انسان را به وادي متعفن جاهليت مدرن رهنمون گشتند. وادي اي که دم از تمدن و مدرنيت مي زند ولي قادر به پاسخگويي به بديهي ترين و ابتدايي ترين سئوالات فطري انسان نيست.‏
در نگاه غالب نظريه پردازان اومانيسم که جريان فکري غالب اين دوران را با تاکيد بر خود بنيادي بشر رقم زدند، انسان موجودي است که تک بعدي و بي روح. در نظر اينان جغرافياي وجودي انسان فقط دايره محدود تولد تا مرگ را شامل مي شود و بس! در اين باب حضرت امام خميني (ره) مي فرمايد: "آنهايي که
مي گويند ما انسان را شناختيم اينها يک شبحي از انسان است، آن هم نه انسان، شبحي از حيوانيت انسان را شناختند و گمان کردند انسان همين است." به راستي که اين نظريات به جاي شناخت فطرت خداجوي و حقيقت جوي انسان ها،
آنها را در مسير توحش و غير انسانيت قرار دادند.‏
با گذشت پانصد سال از آغاز تقريبي عصر مدرن و قريب به سيصد سال از شکل گيري ايدئولوژي هاي غالب اين دوران (که به حاکميت مطلق تفکر ماشيني بر زندگي اکثريت ساکنان کره زمين انجاميد) متفکران و نظريه پردازاني در بستر عقلانيت مدرن ظهور نمودند که به جاي اقناع نيازهاي فکري بشر از طريق ارائه تفسيري صحيح از انسان و جهان هستي، پوچي را نتيجه گرفته و بر آن اصرار ورزيدند.
مرحوم علامه محمد تقي جعفري در اين زمينه مي نويسد: "نکته دوم که موجب شروع سئوال مزبور (پرسش از فلسفه و هدف حيات) شده است دگرگون شدن چهره حيات به وسيله غوطه ور شدن در
عربده هاي ناخود آگاه ماشين است که از اواخر قرن هجدهم به اين طرف رو به گسترش گذاشته است و در نتيجه متفکراني که بيماري رواني شکنجه شان مي داد... به جاي اينكه در جهت برداشتن سنگي که روي منبع حيات آدميان افتاده بود بکوشند فرياد بر آوردند که منبع آب ندارد! يا آب منبع تمام شده است و پوچي حيات را نتيجه گرفتند."و طبيعي است که تفاسير مبهم و ناقص اينان از مفاهيمي همچون هستي، خلقت، انسان، خداوند هيچ گاه نتوانست ذات پرسشگر و حقيقت جوي بشر را به طور دائم در اسارت خود نگاه دارد. در اين شرايط
مهم ترين خلا دنياي معاصر دنياي غرب شگل گرفت و به تعبير مقام معظم رهبري: "فقدان يک فکر و يک انديشه راهنما و ايدئولوژي متکي به يک فکر و تلقي درست از عالم وجود مهم ترين خلا دنياي غرب
مي باشد و ايدئولوژي دروغين تزريق شده به جوامع غربي در اين زمينه تاثير نخواهد داشت."
انسان بايد از فلسفه آفرينش و اسرار جهان هستي آگاهي يابد و بداند هدف از خلقت انسان ها و موجودات ديگر با اين عظمت و شگفتي چيست و اين حقيقت بزرگ که از توانايي انسان خارج است تنها در دين و احکام الهي بيان شده است.
آگاهي از اين واقعيت و اينكه اشرف مخلوقات جهان انسان است و به عنوان خليفه و جانشين خدا در روي زمين
مي باشد به انسان آرامش و انگيزه زندگي مي دهد و احکام و اصول الهي يک دين اصيل و تحريف نگشته انسان را در مسير زندگي به سعادت مي رساند.‏

منابع:
عصر امام خميني (ره)، مير احمد رضا حاجتي، قم: بوستان کتاب قم، 1372
فلسفه و هدف زندگي، علامه محمد تقي جعفري، انتشارات قدياني.
محمد امين نعمتي

مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات آموزشگاه رایانه اخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهانبانک سوال و جوابجوان امروزدانلود نرم افزار