كدام جوان؟ كدام سينما؟

سينما به عنوان رسانه‌اي تأثيرگذار و پرمخاطب، جايگاه رفيعي در ساختمان مهندسي – فرهنگي يك كشور دارا مي‌باشد. اين امر در كشور ايران نيز يكي از پايه‌هاي فرهنگي محسوب مي‌شود و در واقع، اين نقش انكار‌ناپذيري است كه سينما از آن برخوردار است و بدين طريق، صاحبان اين صنعت فرهنگ‌ساز نيز نقش مهمي در ترويج، اشاعه و تثبيت رفتار، افكار، انديشه‌ها و منش‌ها دارند و خود حتي به قطب‌هايي در ارائه افكار و نظريات و انديشه‌ها تبديل مي‌شوند و به مرور زمان، به نوعي، جزء گروه‌هاي مرجعي محسوب مي‌گردند كه در تأثيرگذاري و الگوسازي در برابر مخاطبان، مورد توجه قرار مي‌گيرند و به عبارتي، عامه مردم و مخاطبان، از طريق سينما، الگوپذيري را در رفتار و منش خويش به كار مي‌گيرند و از اين مسير، در دريافت الگوها و افكار آنها كه در زندگي اجتماعي يك اصل پذيرفته شده محسوب مي‌گردد، نقش ايفا مي‌كنند. در اين ميان، جوانان به خاطر روحيه ويژه خود و آرمان‌خواهي و روحيات خاص خود، نقش بسزايي – چه در الگوسازي و چه در الگوپذيري – ايفا مي‌كنند. روند حضور جوانان و تأثيرگذاري آنها در سينما، محور اين نوشتار است كه در نگاهي گذرا، به آن مي‌پردازيم.
جوان و انرژي جواني، در مفهوم خود، معاني بسياري را نهفته دارد و در واقع، هنگامي كه از جوان و جواني سخن به ميان مي‌آيد، نشاط، شادابي، خلاقيت و نوآوري، مفاهيمي هستند كه در كنار آن، به ذهن مي‌آيند و در مجموع، جنبشي را پديد مي‌آورد. اين امر، هم در روند فيلم‌سازي جوانان به چشم مي‌خورد و هم در نمايش حضور ايشان در صحنه‌ها، به عنوان ستارگان سينما. در فرآيند اول، فيلم‌ساز جوان، فيلم‌سازي قلمداد مي‌شود كه داراي تفكرات نو، متفاوت و در عين حال، با شور و نشاط است كه انديشه‌هاي آرمان‌خواهانه و به نوعي پيشرو خويش را در امر فيلم‌سازي، پيگيري مي‌كند. مي‌توان گفت كه حضور آنها در اين عرصه، كم تحركي، توقف در انديشه‌ها، رخوت و نخوت را از آثار گذشته و اشخاصي كه بدان مي‌پردازند، مي‌زدايد و باعث تحرك و تقويت جريان‌هاي پيشين در عرصه فيلم‌سازي شده و به تعبيري موجب ابداع حركات جديدي در آن عرصه خواهد شد. اين حركت، به يقين، باعث صعود سينماي ايران خواهد گرديد؛ اگر چه عناصر متعدد ديگري، همچون برنامه مدوّن و برنامه‌ريزي صحيح، تأمين امكانات و منابع مالي مناسب، مي‌توانند بر اين امر تأثيرگذار باشند و نقصان در هريك از اين امور، مي‌تواند اين جريان را از حالت صحيح خويش خارج كند.
مسئله ديگر، حضور جوانان در عرصه سينما و بازي‌گري، به عنوان پيشاني و ويترين تحركات سينمايي است كه سال‌هاست دغدغه بسياري از هنرمندان و اهالي سينما و مسئولان فرهنگي و سينمايي گرديده است.
در حقيقت، دغدغه از آن جا آغاز مي‌شود كه سينما، نياز به نيروهاي جواني براي تداوم حضور خود دارد؛ افزون بر اين كه شادابي و برقرار نمودن ارتباط صحيح با مخاطب، از ديگر انگيزه‌هاي اين حضور است. با اين حال، حضور افراد كم تجربه و جوياي نام، نوعي بي‌ثباتي ناشي از عدم شناخت كافي از موقعيت موجود را به وجود مي‌آورد؛ زيرا جوانان حاضر در اين عرصه، خود به الگوهاي مطرح در جامعه و در ميان مردم بدل مي‌شوند و عدم شناخت مناسب و كافي از وضعيت موجود و نيز كم تجربگي و ناپختگي، مي‌تواند حاشيه‌هاي شهرت، بي‌ثباتي اخلاقي و عدم احترام به هنجارهاي ديني و اجتماعي را براصل حضور، پررنگ‌تر نمايد و بازي‌گر يا به تعبير مناسب، ستاره مطرح شده در عالم سينما را در چالشي جدي ميان خود او، وضعيت اجتماعي، شهرت و الگوپذيري ديگران از وي قرار دهد و ممكن است برخي به خاطر ناتواني از درك صحيح موقعيت به وجود آمده، به نوعي دچار خود باختگي شده، به جاي بدل شدن به الگوي صحيح، تبديل به نوعي الگوي ناهنجار اجتماعي شوند كه طبيعتاً عوارض و پيامدهايي را براي خود او ديگر افراد الگوپذير از وي، به همراه خواهد داشت. شايد مناسب باشد كه اين مسئله را از زاويه‌اي ديگر بنگريم؛ يك بازي‌گر و به تعبيري ستاره سينما، از آنجا كه وعده ناخودآگاه آدمي حضور دارد و آن هم يعني تصوير، كم كم نوعي رسوخ در ذهن مخاطب را به وجود خواهد آورد كه در كنار يك سري فعل و انفعالات رواني، مخاطب، آهسته آهسته او را به عنوان مرجع و الگوي رفتاري خويش برمي‌گزيند و از اين رهگذر، چندين مسئله قابل تأمل پديد مي‌آيد؛ اولاً صحيح بودن اين انتخاب به عنوان الگو، كمتر مد نظر قرار مي‌گيرد؛ زيرا مخاطب در فعاليت ذهني خويش، او را مي‌پذيرد و آن را باور مي‌كند. علاوه بر اين، بازي‌گر با مسئله الگو قرار گرفتن مواجه مي‌شود كه در ارتباط جدي و وثيق با شخصيت، حالات و رفتار وي مي‌باشد و در صورتي كه نتواند تعاملي صحيح ميان خود و نقشي كه در اجتماع از آن خود كرده است – يا به تعبير مناسب‌تر، اجتماع به وي عطا كرده است – برقرار كند، دچار دوگانگي شخصيت شده، نمي‌تواند در مسير پيش آمده، به درستي گام بردارد و از اين منظر دچار كاستي‌هايي خواهد شد كه خواه ناخواه در ميان اطرافيان و جامعه طرفداران وي، تأثير نامطلوبي برجاي خواهند گذاشت.
در كنار مسئله الگو قرار گرفتن، مسائلي همچون جذابيت‌هاي كاذب چهره، لباس، رفتار، تكيه كلام‌ها و ... قرار دارند كه در امر الگوپذيري، به شدت مخاطبان را تحت‌الشاع قرار خواهند داد. در واقع، در خصوص موضوع الگوپذيري مخاطبان، مسئله به گونه‌اي بروز خواهد كرد كه بازي‌گر و ستاره سينما به جهت موقعيت خود و با عدم درك صحيح از شخصيت خويش، فرهنگ بومي خود و رفتار اجتماعي مناسب، گرته‌برداري رفتاري، اخلاقي و ظاهري از فرهنگ بيگانه، الگو قرار مي‌گيرد و بدين ترتيب، به مرجع رفتاري براي مخاطبان تبديل مي‌شود و در واقع، به جاي ارائه فرهنگ رفتاري مناسب با جايگاه خويش، اشاعه‌گر ناهنجاري‌ها و رفتارهاي غير اجتماعي مي‌گردد. به اين مسائل، بايد نكته‌اي زمينه‌اي را نيز افزود كه سينماي ايران از آن جا كه به شدت به سرمايه تهيه‌كنندگان بخش خصوصي متكي است، ميزان آزمون و خطرپذيري عرصه‌هاي جديد، در آن بسيار پايين است. از اين رو، تهيه كنندگان فعال در اين عرصه نيز علاقمندند كه الگوهاي امتحان پس داده تجاري را در راستاي جذاب بيشتر آثار خويش، با ويژگي‌هاي ظاهري، همچون جذابيت چهره بازي‌گران، همراه كنند و از اين طريق، ميزان ارتباط اثر خود را با مخاطبان، افزايش دهند! به هر حال، هرچند حضور جوانان در سينماي ايران و به ويژه جوان‌گرايي، مي‌تواند برخي سنت‌ها را تحت الشعاع قرار دهد، اما در عين حال، بركاتي نيز دارد و با كم كردن آسيب‌هاي اين حضور و افزايش آگاهي و دانش، در كنار اين فعاليت، مي‌توان اميدوار بود كه سينما در مسير بالندگي و پويايي قرار گيرد.
آسيب‌هايي كه در كنار حضور فعال جوانان در سينما، به ويژه در عرصه بازي‌گري مي‌توان از آنها نام برد و توجه به آنها ضروري است، عبارتند از: اشاعه دنياگرايي، تجمل و فخرفروشي، باري به هر جهت بودن و ... كه همه مي‌توانند ناشي از عدم آگاهي كافي از جايگاه و موقعيت فرد باشند. ناديده انگاشتن سنت‌ها و عدم ارتباط با گذشته چه در دريافت تجربيات و چه در درك سنت‌ها نيز از آن جمله است كه مي‌تواند از خصوصيات كم‌مايه شخصيتي و عدم آشنايي با موقعيت اجتماعي به وجود آمده، ناشي شود. نمي‌توان انكار كرد كه بسياري از اين موارد، در راستاي حضور جوانان، با ارائه برنامه‌اي دقيق و مناسب و آموزش در عين تعهد به رفتارهاي اجتماعي و سنت‌هاي اين مرز و بوم، قابل پيش‌گيري و اصلاح هستند كه اين امر، مي‌تواند در عرصه حضور جوانان، چشم انداز پويايي و تحرك و استقرار سينما، با ويژگي‌اي مخصوص به اين مرز و بوم را ترسيم كند.

مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات مقالات آموزشگاه رایانه اخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهاناخبار ایران و جهانبانک سوال و جوابجوان امروزدانلود نرم افزار